Ik heb iets met en tegen water. Mensen die me kennen weten dat. Zo mag ik best genieten van de zee, maar zwem er niet in. Het onverwachte van de golven, de kracht, maakt me bang.

Ik droom waterdromen. Vaak kan ik helemaal voelen hoe het is om in het water te vallen en niet te kunnen zwemmen zodat ik met lichaam steeds verder naar beneden zak de diepte in. Het is volkomen stil daar en mijn lijf zweeft als een gewichtloos voorwerp in het donker.

Twee nachten geleden stond ik, als kind, samen met een volwassen persoon in een soort beek. Er lagen veel grote, gladde stenen om ons heen waar we op stonden. Het water kabbelde en er leek niets aan de hand. Ik dacht dat alle stenen op gelijke hoogte lagen ook al kon ik ze niet goed zien. Ik verstapte en wilde op een andere steen gaan staan toen ik in de diepte stapte. Ik hoorde het geborrel van water en voelde het water om me heen sluiten terwijl ik zonder iets te kunnen naar beneden zweefde. Ik werd geschrokken wakker.

Maar ook –>