Jaren geleden raapte ik de moed bij elkaar en ging met de trein naar Nijmegen om te doen, of te laten doen, wat ik al zo lang wilde. Daar aangekomen, in de tattooshop, legde ik uit wat ik wilde en liep met de man een trapje af naar een achterkamer waar al druk gewerkt werd. Toen ik moest plaatsnemen op een leren krukje en een geopend blikje halve liter bier zag staan stond ik op en verliet de tent.

Er gingen uiteindelijk jaren overheen. Ik dubde, wikte en woog. Niet iets ook om impulsief te doen; een tatoeage laten zetten. Het gaat er immers nooit, maar dan ook nooit meer vanaf. En de plek was ook zoiets. Waar dan? Wat was een goede plek? En hoe wilde ik het dan precies? Totdat ik in een museum in Brussel in een boek de perfecte pijl zag. Dat ging het worden!

Vanmiddag zat ik samen met Judith te wachten toen er een soort van Ben Saunders vroeg of ik meekwam. De beste man ging snel en geroutineerd te werk, ondertussen kletsend en filosoferend over de zin van het leven, dat er geen toeval bestaat en waarom mensen zoveel dingen gangbaar en normaal vinden en andere dingen niet. Hij vroeg tussendoor af en toe of het wel ging. Het ging prima! Ik had nergens last van. Het was een soort schrapend gevoel over je huid, maar pijn had ik allerminst.

ingepakte tattoo
Na een uurtje ongeveer stond ik weer naast het bed. En met een symbolisch teken op mijn arm. Even ingepakt voor een avondje en nacht om dan nog een anderhalve week goed in te vetten. Die pijl staat voor heel veel dingen, maar onder andere dat je altijd je doelen achterna moet gaan en dat je vooruit gaat.

[Bovenste foto gemaakt door Judith van Doorn.]

Getagd op:    

12 thoughts on “Een wat?

  • juni 21 op 20:43
    Permante link

    Ooeh, nu kan iedereen uit de kast komen die ook al jaren een tatoeage wil. Ik ook, zei de gek. Geen idee nog wat en waar, maar kom mijn pijl vast ook keer tegen op het juiste moment.

  • juni 21 op 20:44
    Permante link

    Welke tattoo had je ooit in dat Nijmeegse achterkamertje uitgekozen?

  • juni 21 op 20:45
    Permante link

    @Sytske: ik wist wel al jaren dat ik een pijl wilde, alleen niet de plek. en ineens in dat museum zag ik een pijl die nog tien keer mooier was dan die ik zelf getekend had. de plek wist ik toen ook vrij snel. en ja, het komt een keer langs. op straat of overal. ;-)

    @Marcel: wat wil jij dan?

  • juni 22 op 18:42
    Permante link

    Mooi is-ie! Ik loop ook te dubben en te wikken en te wegen, vooral over óf en zoja, wáár. Wat dan, dat weet ik zo ongeveer wel zeker.

  • juni 24 op 21:00
    Permante link

    Mooie tatoeage… ik ben te laf om eens met mijn baas te gaan babbelen over mijn idee. Ik loop namelijk al heel lang met een idee rond, maar dan heb ik een zichtbare tatoeage (pols). Met mijn werk (administratie) is dat niet altijd even handig. Ik heb namelijk ook te maken met klanten enzo. Nou zei mijn collega laatst dat mijn baas er waarschijnlijk niet eens zo moeilijk over doet, maar tóch ben ik te laf om het te vragen. En ik moet het wel vragen want ik ben niet van plan om mijn baan kwijt te raken! hahaha maar ik wil zo graag…

  • Pingback: Om even bij stil te staan. « met-k.com

  • Pingback: De kracht van Twitter zorgt voor ontmoetingen. | MET-K.COM

  • Pingback: Zeepkist. | MET-K.COM

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>