Vanochtend bij het opstaan verheugde ik me op het plan om rond negenen op de fiets te stappen en naar het strand te gaan om daar, terwijl de wereld naar werkplekken ging, even niets te doen en alleen maar te staren naar het kabbelende water met een grote kop koffie. Helaas gooide het knmi, de ns en allerlei paniekerige mensen roet in het eten en werd het thuisblijven geblazen.

Dan maar aan het werk. Naast het boek, dat ik bijna afgerond heb en zal opsturen naar de uitgever, worden er momenteel druk plannen gesmeed om na de zomerreces weer vol aan de bak te gaan. Een zelfstandig professional, of een zzp-er, heeft ook een schoorsteen dat vooral in de winter moet roken.
Zo heb ik volgende week een gesprek over wellicht een langdurig project en smeed ik vooral graag zelf blogworkshops en evenementen in elkaar.
Tot mijn vreugde kwam er alsnog zon door vanmiddag en was er ook voldoende tijd om het voordeel van een tropenrooster in te voeren. Op sleehakken naar het centrum en keuvelen op een terras met grote parasol boven mijn harses. Wat was het warm zeg!