Opkrabbelen is een soort van allround project, kwam ik gaandeweg achter. Het was niet alleen mijn projectje ‘ernaast’ maar een project helemaal gebaseerd op alles wat ik tot nu toe heb meegemaakt, heb verteld en waarmee ik gewerkt heb.
‘Schrijf je een boek over bloggen!’ riepen steeds meer mensen als ze vernamen dat ik een boek aan het schrijven ben wat dit najaar in de schappen ligt van, ik hoop, een boel boekwinkels. In eerste instantie zei ik nee, maar doh, m’n blog is natuurlijk zijdelings onderdeel van waar ik het over heb in het boek. Misschien niet een handboek over bloggen, maar alle onderwerpen die ik bespreek in m’n blog, ideeën en creativiteitsvraagstukken worden er wel in meegenomen, dus ja, het is een onderdeel geworden. Zonder erg.
Nu wil ik geen knutselboek maken of mensen vragen hun boek van de zevende verdieping van een flat te gooien of ermee onder de douche te gaan staan om te zien wat het effect gaat zijn, maar ik ben wel een voorstander van lezen en doen. En het moet ook geen tralala Flow gevoel gaan krijgen. Mijn boek moet geen boek zijn wat ergens blijft liggen!
Ik heb m’n eigen deadline vervroegd. Nu zeggen een aantal mensen: ‘Je bent gèeeeeek!’ Maar blijven verbeteren, aanpassen, veranderen en mooi maken lukt gewoon niet. Een boek is denk ik nooit helemaal af. En dat is meteen ook een item waar ik graag over ‘spreek’ in m’n boek. Dat sommige dingen niet ‘af’ zijn en nooit ‘af’ zullen zijn.
Ik worstel met m’n laatste hoofdstuk. Misschien is het onderbewuste aan het jennen. Misschien is het zo dat ik het lastig vind afstand te doen van mijn schrijfsel. Als het eenmaal via de snelle post opgestuurd is, is dat het. Natuurlijk zullen er nog zeker aanpassingen plaatsvinden, maar toch. …
Dus ben ik deze week even druk. Ben ik in mijn hoofd met woorden aan het spelen. En dan is het schluss. Mijn boek is dan officieel naar de uitgever. Ik heb al gezien wat het coverontwerp wordt. Natuurlijk zegt elke schrijver dat zijn of haar kaft écht de mooiste, beste en opvallendste is, maar sjeetje, die van mij is écht apart! Binnenkort zul je in brokjes veel meer te zien en te horen krijgen over Opkrabbelen. Er wordt speciaal een website gemaakt met veel flitsende items en veel interactiemogelijkheden. Hopelijk start de site ergens in september. En ik ga vertellen over mijn boek. Waarom ik ‘m schreef. Wat ik er zo belangrijk aan vind. Wie met me mee hebben geschreven en waarom social media zo cruciaal was en is. Maar goed, nu even stoppen met het geblog hier, eind van de week neem ik een wijntje en zal ik proosten op een mooi avontuur! Tot dan!
Altijd weer spannend, een eigen boek! Toevallig kwam onlangs m’n tweede verhalenbundel uit. Met fraaie kaft, al zeg ik’t zelf…Ik dacht: gewoon een mooie naakte vrouw op de kaft werkt vast verkoopbevorderend…;-) Heel veel plezier en succes met de laatste loodjes!
Je kan inderdaad altijd bezig blijven, nieuwe ideeën toevoegen, puntjes verbeteren, verfijnen, dat heb ik zelf ook altijd, ik zie allerlei kleine ‘foutjes’ die ik nog wil verbeteren, dingen die ik beter kon doen. Gelukkig zijn er deadlines, als de tijd op is is het klaar. Zie je dingen die je niet bevallen, let daar dan op bij het volgende project of accepteer dat het bij je stijl hoort en in een volgende project je daar weer tegenaan zal lopen.
Ik vind het ook altijd leuk om te kijken naar het werk van een ander, waar ik zou vinden dat het beter kan, waar ik nog even extra aandacht aan zou hebben besteed, dat bevestigd voor mij iedere keer weer dat iedereen met dat probleem worstelt.
Op het moment dat je je werk hebt los gelaten in het wild en denkt ‘dat ik het zo durf te vertonen’ vliegen tot je eigen verbazing de complimenten je altijd weer om de oren.
ben erg benieuwd naar je boek!