Ik begin ben begonnen met een serie vragen aan mezelf. Vragen die een ander aan mij zou kunnen stellen en die ik ook aan jou zou kunnen stellen. Over creativiteit. Waar is het bij jou begonnen en ontstaan en wat doe je ermee, of ben je het kwijtgeraakt? Wil je het (terug)vinden? Doe je mee? Reageer en zet je link in de comments of reageer in de commentbox. Je kunt alle creativiteitsvragen hier terugvinden.

Ergens in oktober zal ik exposeren in het Bernhoven Ziekenhuis in Oss. Dat staat al twee jaar op stapel. De datum werd eind vorig jaar definitief vastgelegd voor komende oktober met eigen fotowerk. Dat fotowerk maak ik nog. Ik ben op zoek naar een geschikt onderwerp en ik laat het maar sudderen want het antwoord komt vanzelf wel.

Totdat ik gisterenmiddag in de Balie zat te kletsen met vrienden en we praatten over bloggen, video’s, mijn boek, vakantie en bestemmingen en ik een meisje zag staan bij de kassa om te betalen. Ze droeg een panty. In die panty zat een enorme ladder. Net daarvoor spraken we over audio en beeld en hoe sommige mensen de dingen in hun leven, en ook het beeld, perfect willen zien en maken. Dat het bijna niet te doen is. Dat je iets nastreeft wat niet te behalen is. Dat het zoeken naar perfectie een teleurstelling kan zijn. Dat het dus ook eigenlijk een soort ontevredenheid is die misschien eerder in je hoofd zit. Een vervormde vervorming. Een kronkel eigenlijk.

Ik maakte die foto omdat ik wil laten zien dat imperfectie prachtig kan zijn. Of dwars. Of leerzaam. Misschien is mijn thema voor mijn foto expositie daarom wel imperfectie. Vooral omdat de foto’s te zien zullen zijn in een ziekenhuis. Daar is de imperfectie helemaal topic. Men is ziek of niet compleet of half beter en uiteindelijk weer helemaal beter maar wel getekend. En dat mag.

Wat is voor jou imperfectie en is dat oké?