Van 24 juni tot 1 september is de expositie van Anton Corbijn te zien in FOAM. Het heet Inwards and onwards.
Gisteren hadden we een hapje gegeten met Linda en Michael Minneboo, eerst wat gedronken in de Balie en later gegeten in Dubbel waar onder andere over imperfectie gesproken werd.
Tijdens de bezichtiging in FOAM, wat ik één van mijn favoriete fotomusea vind, viel het me op dat iemand als Corbijn ook van ruwe randen houdt en korrelig. Zijn foto’s zijn niet vlijmscherp en helder. Zijn foto’s zijn soms helemaal niet clean.
Sommige fotografen zullen streven naar de perfecte rechte lijn in een foto en naar de helderheid zonder korrel. Ik was blij verbaasd om Corbijn’s foto’s van dichtbij te zien en te ontdekken dat hij de korrel niet vermeed.
verder schijnt ‘ie wel een grote perfectionist te zijn. vooral bij het afdrukken. de korrel is een effect. erg mooi.
er zit 1 vriend tussen mij en Anton. toch nog eens interviewen…
Ik hou erg van het werk van Corbijn en vooral van die grove korrel. Goed herkenbaar werk, recht in het gezicht. Het raakt je.