Een zoveelste nieuwe hype social media middel. Facebook was de nieuwe Hyves, Hyves is voor kinderen en een blog. Sja, wat zeiden de Dutch Bloggies ook alweer? ‘Bloggen is dood.’

Ik benoem expres Twitter niet in die rij hierboven. Twitter vind ik niet te vergelijken. Twitter is snel, outspoken, dwars en ja, heeft ook inhoud, maar dan op een andere manier. Wie vindt dat Twitter oppervlakkig is omdat men twittert dat zij koffie drinken en hoognodig naar het toilet moeten hebben het denk ik niet gezien of begrepen. Twitter zorgt ervoor dat nieuws snel verspreidt en dat men elkaar snel helpt. Ook worden er meetings georganiseerd waarbij men elkaar ook eens ‘in real life’ treft. Men vindt zelfs een baan of opdracht via twitter. Twitter is van toegevoegde waarde dus.

Nu had ik in den beginne moeite met Facebook. Facebook vond ik de tweede hyves alleen cleaner. Toegevoegde waarde vond, en vind, ik de events die makkelijk te volgen zijn. Je bent en blijft snel up-to-date en mist daarom weinig. Waar je heen wilt, daar ga je heen en kun je niet schrap je het. Voor mij is dit een echte toegevoegde waarde. De online flyer.

Mijn blog is mijn so called heiligdom. Dat is mijn speelplek, mijn bioscoop, mijn koekjestrommel. Ik kan hier customizen, veranderen, reageren, schrijven en toevoegen wat ik maar wil. Dat kan op vele plekken niet. Dat kan niet op Twitter omdat alles maar in 140 tekens gezegd mag worden en dat kan niet op Facebook want Facebook is van Mark en niet van mij. Bij Tumblr vind ik de reactiemogelijkheid summier en via blogspot zijn er te weinig mogelijkheden. Mijn blog is van mij. Ik bouw mijn eigen archief op, ik schrap en voeg toe en hier kan ik helemaal mijn ei kwijt. Geen kleine notities, allegaartjes of discussies die door elkaar lopen. Mijn blog is mijn verlengstuk.

Google+. Er was een paar dagen geleden een discussie op Twitter via @Erwblo die @Erwblo naar Google+ haalde. Er werd gezegd dat Google+ zo saai en braaf was. In uiterlijk ziet het er zeker saai en braaf uit, maar daar waren de meningen over verdeeld want er worden op Google+ leuke foto’s toegevoegd en andere visuele toevoegingen. Bovendien is een toegevoegde waarde de cirkels, waar ik het heen en weer van krijg. Als je mensen in cirkels plaatst is het prettig dat je voor jezelf kunt categosiseren (zoals je een list hebt bij Twitter) maar ik categoriseer niet. Voor mij dus geen toegevoegde waarde.

In tijden waren er niet zoveel inhoudelijke discussies gevoerd als op Google+. Men praat met elkaar. Men is niet zo oppervlakkig als bij Facebook of Twitter. Men kijkt inhoudelijk naar alle punten en vragen die gesteld worden en reageert! Zelden was een vraag zo snel en door zovelen beantwoord en dan ook nog inhoudelijk. Vreemd, dacht ik, dat dit dus wel kan op Google+ en men daar blijkbaar wel de tijd en energie in steekt, maar een blog volgen en inhoudelijk reageren lukt op de één of andere manier niet meer. Wat is het verschil? Men zit toevallig allemaal massaal op hetzelfde kanaal! Men heeft Google+ standaard in de gmail en dat kleine rode icoontje zegt dat 10 mensen je hebben toegevoegd in hun ‘cirkel’ zodat je even gaat kijken wie dat zijn en voor je het weet zit je een uur inhoudelijk te reageren op elke discussie die gevoerd wordt. Bovendien verdubbelen die aantallen binnen no-time want elke totaal onbekende wil je toevoegen en je in een cirkel stoppen.

Sinds ik mijn boek heb ingeleverd bij de uitgever heb ik enorm veel zin om weer eens inhoudelijk te bloggen. Op mijn blog. Omdat mijn blog altijd mijn blog zal zijn. Met inhoud en soms vol onzin. Maakt niet uit. Mijn blog is geen Google+ en geen Facebook en geen Twitter.

[jpg via happyplace.com]