Ik heb het interview met Marie Claire van den Berg in de Linda nog niet in z’n geheel gelezen maar de grote letters op de linkerbladzijde zeggen het al. Weer iemand die totaal opgeslokt wordt door een social media kanaal. Na een feestje zou ze eigenlijk haar roes moeten uitslapen. In plaats daarvan checkt ze Facebook. Middenin de nacht.
Nu met Google+ krabben zich talrijke social media gebruikers zich op hun hoofd. Ook ik. En ik word zelfs weleens ingehuurd ‘wat uit te leggen’ over social media gebruik. Ik blijf altijd eerlijk hierin. Facebook ontdek ik zelf en vind het niet altijd even handig. En nu is er Google+ en plussen we ons allemaal het leplazerus. Er worden zoveel inhoudelijk, serieuze discussies gevoerd op Google+ en ik hou de nieuwe volgers amper bij.
Wat ik altijd meegeef aan bedrijven en zzp-ers, die ‘iets’ willen doen met social media, is dat je erachter moet komen wat bij je past. En nee, je hoeft niet alles in te zetten om je doel(en) te bereiken. En wanneer je er de meeste tijd in stopt is ook een persoonlijk ding. Ik kan een bedrijf of zzp-er daar wel bij helpen. Daar zijn foefjes voor zodat het niet gaat opslokken en jij je, als een halve verslaafde, het gevoel krijgt dat Facebook of Twitter je leven overneemt.
Ik heb zelfs een hele tijd zonder internet op mijn mobiele telefoon rondgelopen. Dat is per deze week voorbij. Maar ik ben de baas van mijn internetleven en het internetleven is niet de baas over mij. Ik bepaal wat ik doe, wanneer ik dat doe en hoe ik dat doe. Datzelfde geldt voor het gebruik van social media tijdens en voor je werk.
Heb je het gevoel dat Facebook en Twitter en je blog je opslokt? Neem een stapje terug, probeer te kijken wat je in oorsprong zo leuk vond aan je blog en Twitter en andere kanalen en probeer er door een nieuwe, creatieve kijk weer mee aan de slag te gaan. Vind je het echt niets meer aan? Dan stop je. Er is niemand die met een pistool tegen je slaap zegt dat je door moet.
Het kan teveel afleiden. Voordeel is wel dat je je blog heel simpel kunt koppelen met Facebook en Twitter, dus je hoeft er niet actief te zijn om toch je followers te laten weten dat er een update is. Helemaal prima, vinden de meeste mensen ook handig. Probleem is wel dat de reacties overal gaan verschijnen.
De techniek wordt telkens verzonnen als zijnde handig maar wij zitten er vooral omdat onze vrienden er ook zitten. Juist niet omdat het zo handig is, maar omdat ze daar ook een beetje wonen.
Ik vind websites/blogs het leukste. Helemaal naar eigen inzicht ingericht en heel sociaal in de commentaren. Daar kunnen geen 10 Facebooks met al hun belachelijke voorwaarde (gebruikersregels, wetjes) tegenop. Daar heerst vrijheid en eigenheid.
Precies! De mens blijft centraal. Mensen moeten zich zelf blijven, en de diverse sociale netwerken niet gaan zien als een ‘spaarsysteem’. Het gaat niet om hoeveel mensen je volgen, maar om de interactie.
Voor je het weet heb je het drukdruk.
Facebook begint mij iig te storen, dus die kop snap ik wel. Zit de hele tijd op het randje om mijn account op te heffen. Haal veel meer uit Flickr en Twitter.
Veel mensen ervaren een drang om ‘always on’ te zijn. Rationeel is het gemakkelijk om dan te zeggen: ‘doe es nie!’ Toch doen mensen het wel. Je zou het een verslaving kunnen noemen. En aan verslavingen gaan mensen soms zelfs dood. Zoals Amy Winehouse afgelopen week.