Bij Esther’s blog kun je lezen wie zij was geweest als zij een jongen was geweest. Tegelijkertijd vraagt ze aan haar lezers wie zij waren geweest als zij hun geslacht zouden omdraaien. Wat op mij een bevreemdende werking had. Mijn eerste reactie was namelijk: ik wíl helemaal geen jongen zijn! Ik zou me dus ook helemaal niet willen verdiepen in het idee dat ik een jongen had kunnen zijn!

Toch zou ik mijn fantasie erop los kunnen laten gaan en bedenken wie ik als persoon geweest zou zijn als ik niet een meisje maar een jongen was. Ik weet in iedergeval zeker dat mijn ouders mij Erik hadden genoemd. Misschien een Erik met een c. Er bestond destijds een boek over Erik en het kleine insectenboek van Godfried Bomans wat ik later nog in mijn boekenkastje had staan op mijn kamer.

Maar als ik een jongen was geweest, en dus Erik was in plaats van Karin, was ik een uitblinker in sport, net als mijn vader. Voetbal in de benen hebben, of honkbal in de armen, maar ik ging al vroeg sporten, ook op school. Verder droeg ik een bril maar daar werd ik niet op afgerekend want de meisjes vonden mij stoer en de jongens waren mijn maatjes. Na schooltijd bleven we op het schoolplein hangen en was ik thuis met avondeten, en vertrouwden mijn ouders erop dat ik in de buurt bleef.

Ik was een uitblinker in rekenen in plaats van taal zodat ik na de CITOtoets naar de MAVO ging en liever wiskunde en economie in mijn vakkenpakket had dan Nederlands, Engels en Duits. Maar mijn grote passie was nog steeds sport en vond ik de gymles geweldig en gooide ik half het bijltje erbij neer als het om de rest van de schoolvakken ging. Mijn doel was om de lerarenopleiding te gaan volgen bij de CIOS en gymleraar te worden.

Ik was totaal geen laatbloeier en had al snel vriendinnen. Laura, Marloes, Debby, Noortje of Pauline, het maakte niet uit. Niet dat ik een flierefluiter was, maar de meidenaandacht was verslavend en ik was daardoor niet lang alleen. Naast de sport ging ik veel feestjes af en was stappen ‘echt mijn ding’ maar sport en stappen ging niet lang samen. Bovendien was de combi sport, stappen en vriendinnen hebben helemaal geen optie. Ik was bovenal ook erg geïnteresseerd in het buitenland en besloot na mijn studie een jaar te gaan reizen. Ik had flink gespaard van mijn weekendbardiensten in de plaatselijke voetbalclub en in de horeca.

Na wat omzwervingen belandde ik, met bijbaantjes tussendoor, in Amerika, San Francisco en ging op een Highschool lesgeven. Ik leerde er mijn nu ex vrouw kennen (cheerleader) met wie ik twee kinderen kreeg. Na de scheiding en een tweede en ook derde vrouw ben ik op het punt dat ik als ex man, vader van 5 kinderen en geëmigreerde Hollander terug verlang naar mijn oude woonplaats in het Brabantse land. ‘Dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht.’

Dus …