De afgelopen week ben ik aan het nadenken geweest over een nieuwe strategie om mijn blog anders in te delen en te gebruiken. Het viel me al langer op dat reageren, social media gebruik en tijdsdruk ervoor zorgen dat blogs minder goed gelezen worden. En dat vind ik jammer, en bovendien een gemiste kans.

Begin bij jezelf, is het motto meestal, dus ik ging bekijken hoe ik dat veranderen kon. Misschien moest ik Google+ en Facebook maar eens negeren de komende tijd. Twitter is ook een soort blogmiddel, kan het één best samen met het ander en bovendien zou ik Twitter gaan missen als ik het zou stopzetten dus daarmee ga ik door.

Reageren kan op vele manieren. Reageren kost tijd. Reageren is jezelf kwetsbaar opstellen door je reactie achter te laten bij een ander blog en reageren is laten weten dat je meedenkt en het blogje van de ander gelezen hebt. Reageren zou enorm functioneel kunnen zijn als je dat zou doen via je eigen blog. Terug naar het centrale punt. Terug naar vroegah. Terug naar de kern.
Uitgebreid reageren op een blog van iemand kun je namelijk heel makkelijk op je eigen blog doen. Verwijs even naar het blog van de ander en je laat een trackback achter, zodat de ander weet dat je gereageerd hebt via je eigen blog. Functionele interactie. Misschien het krachtigste wat er bestaat op bloggebied.

Dus ging ik dat afgelopen week als eerste toepassen. En anderen volgden. En dat is leuk, leerzaam en waardevol. En daar ga ik vanaf nu mee door. Mijn blogplan heeft nog veel meer in petto, maar dat komt na mijn break in september. In september gaat mijn hele site veranderen. Toegespitst op centraliteit. Terug naar de kern. Bloggen roels namelijk. Bigtime!