Je blog als notitieblok. Zo begon Michael zijn blogpost van 12 augustus.

‘De laatste weken is er een leuke discussie, noem het dialoog, gaande tussen verschillende bloggers die ik graag volg. Daarin overheerst een nostalgisch gevoel waarin we terug willen naar hoe het bloggen ging voor de komst van sociale media. Je blog als centraal punt van al je activiteiten. Dat wil zeggen: korte posts met een enkele observatie, een plaatje of video met een tekstje. Een korte recensie, een los idee, één gedachte – hup op het web. Blogpost hoeven wat mij betreft ook geen afgerond geheel te vormen, maar kunnen een work in progress zijn. Een schets, een opzetje dat later tot meer kan leiden.’

Nu ben ik al een aantal weken aan het dubben over een nieuw soort format. Of het opnieuw instellen van een oud format en weer gebruiken. Een blog als centraal punt trekt me steeds meer aan, zeker nu ik zoveel verschillende andere blogs bijhoud waar wel raakvlakken mee zijn. Zo schrijf ik straks steeds meer over het verloop en proces van mijn boek, maar ook de inhoud van mijn boek heeft raakvlakken met mijn blog. Mijn blog en het boek zijn tweeling. Ook in mijn boek schrijf ik over mijn weblog, waarom het zo creatief is een blog in te zetten voor je eigen persoonlijke groei. Wat nou als dit allemaal samen kan komen zodat ik één blog heb waar alles gebeurt, waar je alles kunt volgen, waar ik steeds meteen zie wat er speelt en kan inhaken?

foto gemaakt door Marco Raaphorst.

Het is mooi om te zien dat andere bloggers een nieuw blogstukje gebruiken om te antwoorden op de vraag of mijmering van een andere blogger. Dit kan versterkend werken omdat je hiermee een dialoog opwekt die van de ene blog naar de andere gaat. Dit is een slimme en effectieve manier om content te schrijven.

Gisteren zat ik in overleg met Scriptum om mijn blog aan te pakken, in het kader van het boek dat in november gaat verschijnen. Het gaat nu steeds sneller; de redacteur heeft het manuscript geredigeerd, ik heb het vervolgens weer nagekeken, er wordt volgende week besproken wat de vormgeving wordt van de binnenkant van het boek en er verschijnt een proefhoofdstuk.
Mijn blog en het boek zijn heel divers aan rode draden. Die rode draden mogen wat mij betreft voor eens en voor altijd samen geknoopt. En de komende maand zal mijn blog in een nieuw jasje gestoken gaan worden, helemaal klaar voor al het nieuwe wat gaat komen, en helemaal klaar voor old skool bloggen!

Misschien ziet mijn blog er straks uit als een soort notitieblok. Een blog met allemaal anekdotes, constateringen en mijmeringen. Een blog met nieuws, tips en fotomateriaal.
‘Een blog moet léven!’ zegt Michael in zijn blog. En ja, het moet leven en het moet overzichtelijk zijn. En ik hoop dat ik binnenkort daaraan voldoe.

Wordt vanzelfsprekend gecontinueerd!