Gisterenavond zat ik op de bank lichtelijk onderuit gezakt naar De Wereld Draait Door te kijken toen er een filmpje werd getoond van de één na laatste Zomergasten met kunstenaar Erik van Lieshout. Men lachte om zijn impulsiviteit en manier van reageren.
@metkcom Het was heel mooi, maar bij #dwdd lachen ze om die onbevangenheid. Dan maar, eh voetbal kijken of zo.
@janmersbergen
Jan van Mersbergen
Wanneer is onbevangenheid simpele onbevangenheid en wanneer is het een psychedelische trip van een krankzinnige? Wanneer is onbevangenheid over zijn houdbaarheidsdatum en ben je debiel en wanneer mag je onbevangen zijn omdat het bij je leeftijd past? Huppel jij weleens op een trottoir of klap je in je handen van plezier?
Zie hier de recensie van de Jaap en de reacties.
Ik zie dit fragment voor het eerst en zit met een grote glimlach te kijken. Erik van Lieshout heeft dúidelijk De Levensvreugd!
Op de vraag of het nog mag, heb ik slechts het tegenantwoord: waarom (en vooral van wie) niet? Als jij (als in: men) vanuit je tenen op een totaal niet krampachtige wijze onbevangen bent, waarom zou je je dan laten remmen door de “hoort ook zo”-types van deze wereld? *huppelt vrolijk richting keuken voor een kopje thee* 
als ik die zure rotkop van een Bush op tv zie en wat ‘ie eruit kraamt over terroristen om het volk angstig en arm te maken… doe mij de kunstenaars dan maar.
laat het kind in je gewoon z’n ding doen. neem het leven niet zo serieus en politici al helemaal niet.
onbevangenheid vind ik iets prachtigs. Ik zie het in mijn kind en krijg er daardoor ook iets van terug. Onbevangenheid is ontwapenend.
Ik ben mijn onbevangenheid langzaam aan het terugvinden; te veel van iets is niet goed, maar te weinig ook niet! Ik pleit voor onbevangenheid, maar niet in overdreven mate. Het helpt je net wat verder, je zet vanuit onbevangenheid de stap om je circle of comfort te vergroten, de manier dus voor (persoonlijke) groei! Koppel het aan je zelfkennis/sterke punten en je gaat helemaal los