Sommige bloggers (die pas begonnen zijn) hebben het niet eens door. Hun reactiemoderatie staat aan waardoor de reacties van het publiek eerst gekeurd worden voordat het definitief online verschijnt. Daar zit een stukje angst in van de blogger; want wat als het publiek negatief reageert?
Het is sowieso apart dat sommige (startende) bloggers er vanuit gaan dat hun blogstukjes negativiteit veroorzaken. Waarom zou men eerst denken dat hun blogje niets als kritiek, negativiteit en onrust zou veroorzaken en waarom gaat men er niet eerst vanuit dat hun blogjes positieve en fijne reacties teweegbrengen? Bouwen we als startende blogger vantevoren al angst in om ons zelf niet te teleurstellen of zijn we wantrouwend als de pest?
‘Vroeger’ toen men nog regelmatig reacties op blogs achterliet werden vooral vaak complimenten gegeven of werd er gezegd dat men iets aan een bepaald blogje gehad had of er iets daadwerkelijk mee ging doen. Soms was met ontroerd of van hun stuk gebracht en liet men dit weten. Zo’n reactie was voor de blogger een cadeautje. En soms barstte er een discussie los. Zoals je ook discussies hebt met mensen in het dagelijks leven tijdens je werk of in de kroeg. Het enige wat men eng vindt aan reacties online op een blog is het feit dat men het zwart op wit kan zien staan. Met naam en toenaam. Daarom is het ook logisch dat je altijd nadenkt voordat je er wat op plempt.
Heden ten dagen reageert men steeds minder. Geen tijd, teveel RSS feeds door te spitten, twitter is sneller en RT’s en ‘likes’ via Facebook en +’s via Google+ zijn makkelijker en sneller. Het vergt tijd en energie om een echte reactie achter te laten. Vandaar dat als ik besluit een reactie achter te laten ik graag voor een geopende deur sta en niet ineens het gevoel heb voor een dichte deur te staan. En dat is, vind ik, wat moderation doet. ‘Your comment is awaiting moderation’. Niet leuk! Ga je mijn reactie dan goed- of afkeuren? Op welke grond? Zal ik dan vervolgens maar niet meer reageren? Misschien is het makkelijker dan om de hele reactietool weg te halen, want dat kan ook. Sommige bloggers vragen eenmalig om een moderatie-actie waarna ‘normaal’ reageren gewoon kan.
Wat reacties zo bijzonder maakt is de mening en gedachtengang van iemand anders op jouw stuk tekst. Blijkbaar doet het wat met iemand als hij/zij een reactie wil achterlaten. Voelt degene een noodzaak, wil hij delen of zomaar zeggen: ‘wat fijn of ‘wat mooi’. Ik koester reacties. Ook al ben je het soms niet met me eens.
Misschien is dit een mooi onderwerp voor Blogpraat?
