Dat eten blijft een onderwerp. Ik denk vooral voor vrouwen. Vind je jezelf niet te dik dan vind je jezelf te mager of wil je het woord mager niet eens in de mond nemen (matter of speaking) want mager zijn ze alleen in Afrika.
Dat eten, praten over eten, bezig zijn met eten, met elkaar vergelijken, controle houden over, nooit tevreden (willen) zijn en modellen als voorbeeld zien blijft een onderwerp om veel of weinig over te vinden. Persoonlijk gruwel ik ervan. Je gewicht hangt af van vele factoren zoals je bouw, lengte, fysieke en mentale gesteldheid en laten we alsjeblieft ophouden met het vergelijken van de gephotoshopte modellen in een fashionmagazine.
Het wordt echt een zorgelijk ding als meisjes van groep 6 met elkaar hun gewicht gaan vergelijken en vinden dat de ene dikker is dan de ander, zich gekwetst voelen als een familielid praat over ‘die bolle toet’ en er getwijfeld wordt over het nuttigen van priklimonade. Als het al een issue is op zo’n jonge leeftijd, wat moet dat wel niet als ze in de puberteit komen?
Waar halen wij vrouwen onze maatstaven vandaan? Zijn we gehersenspoeld door al die media-aandacht en tv programma’s waarin gewicht een zeer beladen onderwerp is? Wat is er mis met een vrouwenbuikje en stevige billen? Als mama lijnt zal het toch wel oké zijn? Wat is er mis met relativeren en kijken naar bouw en lengte? Hoe komt het dat gewicht zo’n enorm groot discussiepunt tussen onze oren is?
En nee, met mijn maatje 36, of broekmaat 27/28 moet ik natuurlijk niet zeuren. Ik lijk Wendy van Dijk wel. Hoe vaak wordt mij niet verteld dat ik best weinig zal eten met dat dunne lijfje van mij. Hoe vaak wordt mij verteld dat ik mager ben of dun, want dat zeg je ook gewoon maar even zonder je te realiseren hoe kwetsend dat is. ‘Ach, jij bent zo’n frutje!’ En nee, ik baal als een stekker als ik een weekje minder gegeten heb omdat ik lag te griepen in mijn bed want dat betekent gewoon dat ik meteen een kilo kwijt ben die ik zo hard nodig heb om me goed te voelen. Dat kan namelijk ook.
Ik hoop van harte dat er een keer een algemene tevredenheid over ons heen dwaalt zoals een mooie slinger. Dat we niet vergelijken en vooral genieten van de overvloed aan lekkernijen om ons heen en dat fashionbladen bestaan uit échte Hollandse chicks met billen, buik en tieten. En een gezonde bolle toet!
Ik vind vooral de ontwikkeling die je beschrijft bij kinderen zorgelijk. Ben inderdaad bang dat steeds meer kinderen (vooral meisjes) met hun gewicht bezig zijn, omdat ze dat ook in hun omgeving zien.
Aan de andere kant vind ik het wel goed dat we ons bewust zijn dat te dun of te zwaar gewoon niet gezond is en wat dat betreft maak ik me meer zorgen om al die mensen die een BMI van ver boven de 25 hebben dan om mensen zoals ik die afvallen, omdat ze dat mooier vinden en zich dan lekkerder voelen. Wel vraag ik me wel eens af waarom ik het mooier vind. Word ik inderdaad beïnvloed door al die vrouwenbladen die ik lees…ik vrees van wel.
Er is veel te zeggen over het onderwerp!
Er is niets mis met een vrouwenbuikje, maar helaas denken de kledingwinkels daar anders over! Ga maar eens met me winkelen en je komt er al gauw achter. Oké; ik ben ook echt te dik (mijn bmi durf ik niet eens te berekenen) maar toen ik een gezond BMI had, had ik alsnog een maatje L. Mijn zelfbeeld is dus vooral negatief geworden dankzij de kledingwinkels en hun belachelijk kleine maatjes..
@Rianne: terwijl ik moeite heb bijvoorbeeld een goede (winter)jas te vinden. bijna allemaal te groot! het is altijd wat!
Ik heb een vriendin die een Rubensfiguur heeft, haar hele leven lang al. Ze staat 5 dagen per week in haar eigen winkel, voedt 3 kinderen alleen op en heeft nooit gezondheidsproblemen. Laten we asjeblieft niet denken dat alle dikke mensen ongezond zijn. Belachelijk! Daarbij is ze ook nog eens zo ongeveer de mooiste vrouw die ik ken. Dus BMI- bah, weg ermee.
Helaas zitten de parnassia’s (haaglanden) vol met wat de mode-reclame ons aandoet
http://www.parnassia.nl/Psychiatrie/Testcentrum/psychische-klachten
En ondertussen zijn er ook steeds meer mensen in Nederland/de wereld die serieus overgewicht hebben. En dat is maar een norm, bedacht om een gezond gewicht te omschrijven. De vrouw met Rubensfiguur die prachtig is, sowieso! en een gezond leven leidt, prima lijkt mij.
Zelf het besluit genomen dat het voor mij genoeg is. Serieus te veel wegen, is nu serieus gezond eten en serieus gezond afvallen.
@Sytske: stoer! met hulp of zonder hulp? ooit met hulp aankomdieet gevolgd. andere kant van de munt.
en ik wens je enorm, enorm veel succes toe. volgens mij begint het al met de beslissing nemen!