Normaal gesproken zie je me twee keer per week in Delft achter een joekel van een tweelingbuggy. Nee, geen koters van mij zelf maar ik fungeer dan als gastouder. Dat duwen van zo’n tweelingbuggy is één verhaal, wat ik soms onderweg meemaak is een ander verhaal.

Zo lijken de winkels steeds meer spullen te willen etaleren en bereik ik steeds vaker het irritatiekookpunt van een medewerker van zo’n winkel. Ik noem onder andere de AH’s, Kruidvaten en V&D’s .

Ja, sorry hoor! Ik manoeuvreer me helemaal te pletter tussen die kratten en schappen in die winkels! De dozen reiken tot aan mijn ellenbogen, het ingepakte speelgoed ligt torenhoog in het midden van een rij en ook de vracht die gebracht is staat er nog vrolijk naast. Voor een simpel pakje boter, half brood of fles shampoo knal ik wekelijks stapels barbiepoppen, dozen met scheerspullen en kratten fruit om, om dan vervolgens á la Mandy van Neonletters aangesproken te worden. ‘Sjeetje zeg, da’s dus echt niet oké hè, dat heb ik er dus echt wel net dus neergezet!’

De consument in crisis. Ik merk het. …

[Foto gemaakt door Bucklava.]