Van een boemeltreingevoel naar een achtbaan in een dag of drie. Proef twee en proef drie bekeken, aanpassingen gedaan, foutjes eruit gehaald, dingen anders gezet als een puzzel die uiteindelijk moet kloppen. Zelfs kleurcodes bekeken en beslissingen genomen daarover. Tosca, Dog & Pony en Esther hebben knoerthard gewerkt.

Voor jullie als lezer is het misschien iets dat zo nu en dan even voorbij komt. Voor mij is het sinds januari van dit jaar een big deal. Er is veel nadenken, schrijven, tobben, afwegen en zoekwerk in gaan zitten. Daarvoor had ik nog nooit een boek geschreven samen met een uitgever, alleen in eigen beheer, waarbij ik het fascinerend vond hoe het proces precies verliep. Er komt stiekem veel bij kijken.

Ik ben overigens erg blij dat de samenwerking met Scriptum ontzettend klopt. Er is veel overleg, veel contact en ik heb echt het gevoel dat het een project is wat we samen hebben gestart en tot een goed einde willen brengen. Natuurlijk zijn er gezamelijke belangen, maar zonder goede klik en samenwerking komt een boek niet af.

Dat mijn boek nu naar de drukker is voelt als 90% ‘af’. Als het boek daarna ineens in allerlei winkels (in Nederland en Belgïe) ligt begint het laatste stukje pas. Ik ben erg benieuwd hoe het opgepakt gaat worden, wat eruit vloeit, wat mensen eraan hebben en wat voor waarde het precies gaat krijgen. Het idee was namelijk ooit om mijn verhaal met veel mensen te delen. In eigen beheer Witte Koord verkopen was een goede ervaring maar het bereik lag natuurlijk veel lager. Ik hoop dat lezers er straks daadwerkelijk wat aan hebben; de doe-opdrachten, de boosters en de persoonlijke aanvullingen van mij en van de vijf meeschrijvers. Ik heb het boek niet alleen geschreven.

Ben je nieuwsgierig geworden? Wil je alvast bestellen? Dat kan hier!