Aan mijn jongere ik.

‘Drieëndertig succesvolle, Nederlandse vrouwen schreven een brief aan hun jongere ik. Elke brief bevat een waarschuwing, advies of levensles, die ze op jongere leeftijd goed hadden kunnen gebruiken. Laat je inspireren.’

Ik had je gemist.
Want je was even
verdwenen.
Soms kun je iemand missen
die gewoon voor je staat;
naast je loopt,
terwijl de jaren voorbij vliegen
en je terloops ontdekt
dat je volwassen geworden bent.
Je hoeft je niet te schamen,
te verbergen,
te zwijgen.
Je hoeft niet te negeren.
Wat je vooral niet moet vergeten,
is dat je altijd
je kin omhoog houdt.
Je recht je schouders,
laat je niet omver lopen
en kijkt recht vooruit.
Je mag er wezen,
je mag bestaan.
Je mag alles worden
wat je graag worden wilt.
En misschien, als je later groot bent
ben je alles geworden
wat je toen gewild had.

polaroid.

K.

Niet alle dagen zijn je-van-het.

Als er een moeilijke dag aanbreekt, zo eentje waar je al weken tegenaan zit te hikken, dan zorg je ervoor dat de rest van die dag niet nog moeilijker wordt. Dan forceer je jezelf niets. Dan laat je de boel de boel. Dan mag je uitslapen, eten wat je wilt en lummelen. Of toch even de deur uit omdat het goed voor je is.

Als er een moeilijke dag aanbreekt is die dag ook zo weer voorbij. Voor je het weet is alles al gezegd en ga je weer door. Je hikt voorhand tegen de minuten aan maar ineens is het al voorbij en is de dag geen dag meer maar gewoon weer de volgende ochtend. De tijd kan hikken maar de tijd gaat erna weer snel voorbij.

Als er een moeilijke dag aanbreekt pep je jezelf even op.
Als er een moeilijke dag aanbreekt mag je even kniezen.
Als er een moeilijke dag aanbreekt pep je jezelf weer op.

Zo gaan die dingen. That’s life.