Naar aanleiding van een stuk van Fackeldeyfinds.
Een idee. ‘Gedachte die nog niet in enigerlei reële vorm -beschrijving, tekening, prototype- gepubliceerd is.’ [bron Encyclo.]
“All great ideas are dangerous.” — Oscar Wilde.
En gedachten zijn innerlijke mijmeringen die in je hoofd blijven zitten. Gedachten die hardop worden uitgesproken, de gedachte die nog niet in enigerlei reële vorm -beschrijving, tekening, prototype- gepubliceerd is, vliegen als het ware vrij de lucht in voor ieders hand te grijpen.
Een idee is geen bezit. Het kan vervormd worden of hergebruikt. Het bezit niets en niemand. Het idee heeft soms een domino-effect; de een begint met een gedachte waarop de ander voortborduurt. Langzaam ontstaat een helderder idee. Veelal blijft het bij een idee. Soms wordt een idee een concreet concept en duidelijk en helder uit te voeren plan en wordt het ook echt uitgevoerd. Waar ik de meeste voldoening uit haal is zelf met een idee aan de haal te gaan en concreet maken zodat het goed uitgevoerd kan worden.
Soms vertel je over een idee en ontdek je dat iemand je idee zo leuk vond dat hij/zij het gebruikt. Daar zou je een trots gevoel over moeten hebben en vaak heb je dat ook, maar soms zit er iets (ego?) in de weg en zou je wensen dat wat je enthousiast verteld had even voor jezelf gehouden had. Het zijn namelijk plannen die voor jou zelf erg belangrijk zijn en daar wil je goed mee aan de slag. Wegkapen van een idee, dat voelt niet erg prettig. Als ik een idee écht heel erg inspirerend vind en ik gebruik het op mijn manier vind ik dat ik in iedergeval credits moet geven. Het idee is gewoonweg niet van mij zelf.
Toch, is het wel wegkapen? Is het hergebruiken? Ik blijf dat ideeëngedoe vrij lastig vinden. …
[Foto gemaakt door Molberg.]
Veel vragen waarop ik, zoals ik al in mijn eigen blogpost al schreef, de antwoorden niet heb. Maar wat ik wel weet is dat het bij ideeënverzinners waar ik mezelf en jou ook toereken altijd maar blijft borrelen.
En dat je als ideeënverzinner van sommige ideeën toch echt meer houdt dan van anderen en daar wil je dan toch graag zelf mee verder.
Daarnaast vind ik het niet meer dan normaal dat anderen jou de credits geven wanneer ze een idee van jou gebruiken maar in de praktijk is dat helaas niet altijd het geval.
juridisch worden alleen ideeën die worden uitgevoerd beschermd.
internet laat vaak zien dat op hetzelfde moment mensen vaak tot dezelfde ideeen komen. of waar ze vandaan komen. dat zie vooral bij oude media die zogezegd interessante video’s zelf op YouTube vinden maar daarover worden ze getipt. vaak staan die video’s al maanden, zo niet jaren online en zijn ze op heel veel blogs gezet. ik vind het niet credits geven hiervoor altijd een slechte zaak, er staat dan wel YouTube onder maar die zijn slechts het doorgeefluikje, de maker blijft toch altijd, altijd het belangrijkste
Pingback: Teveel ideeën en dus niets meer doen. « met-k.com