Eerste reactie? Ziet er tussen al die andere bladen (en wat zijn er dat veel!) opvallend uit.

Ik hou van die kleur geel maar da’s gruwelijk persoonlijk. Trouwens, ik hou alleen van die kleur geel op bladen of stickers. Het schreeuwt Kijk! op een vrolijke manier.

Gisteren deed ik poging een om het blad te kopen en sprak een Brunaverkoper aan die me glazig aankeek en niet wist wat ik bedoelde. ‘Wat??!’ Nee, ze hadden dat blad niet. Hmm, vreemd. Ik ging later die dag nog naar twee andere winkels maar ook daar geen Twietmagazine. Vanochtend moest ik met de trein reizen en mijn eerste gelegenheid om het blad te kopen was al vrij snel op het station in Den Haag waar de Twietmagazines me toeriepen vanuit een aparte schap. Voor 5,95 kreeg ik ‘m mee. Mijn eerste indruk was: grappig. Leuke, vrolijke kaft en toen ik er doorheen bladerde zag ik dat het papiersoort me erg aansprak. De glossy glinsterde gelukkig niet zoals vele bladen dit wel doen. Milieuvriendelijk? Geen idee, maar het voelde goed.

Dat er meteen op de voorkaft dingen niet klopten was geen verrassing. Zo ging er al veel voorbij op de twittertimeline. (Zo staat er ‘De eerste twitterglossy van Nederland’ en toch ken ik al een voorloper; Twittermagazine #140 dat in 2009 in eerste instantie door Jessica de Kok, a.k.a KaatMossel bedacht was in samenwerking met Quint Result Communications en in kleine oplage online werd verspreid. Ook ik stond erin. Ik vond mijn foto vreselijk dus reclame maak ik er niet graag voor.) Misschien dat het verschil ‘m lag in het woord ‘glossy’, ik had geen idee.

Glossy glossy
1) Chic tijdschrift 2) Soort magazine 3) Soort megazine 4) Tijdschrift 5) Vrouwenblad / glos – sy [` g lossie] (Engels) I bijvoeglijk naamwoord oorspronkelijk glanzend, op glanzend papier gedrukt; vandaar

Alleen de kaft glanst.

Iedere fervente Twitteraar weet dat een DM (Direct Message) geen Direct Mail betekent en toch prijkt dit als tweede zin op de kaft van Twietmagazine naar aanleiding van een artikel over vrienden en vreemdgangers, want natuurlijk gaan we ook via Twitter hardstikke vreemd. Dat we dan per ongeluk weleens een zeer privé getinte DM vergeten als DM te markeren zodat het openbaar in de timeline verschijnt is natuurlijk voer voor Twietmagazine. Dat we grenzen opzoeken en grenzen overgaan via Twitter (naast de internet datingsites) moet wel bekendgemaakt worden.

Daarnaast staat er een Top200 in de glossy. Dat vult wel een aantal bladzijdes, boordevol leuke, interessante twitteraars die allemaal kweetniethoeveel volgers hebben. Prima. Dat is best bijzonder. Gek vind ik het wel dat gros van de twitteraars pas laat begon met twitteren terwijl er heus wel een boel twitteraars bestaan die vanaf de vroege uurtjes op Twitter ‘aan de slag’ waren. Maar goed, da’s ook weer persoonlijk, want ik vind het minder cool als je pas begonnen bent in 2010 maar des te ‘top’ dat je in zulke korte tijd zoveel volgers gekregen hebt. Hoewel je die volgers ook met een flinke korrel zout moet nemen want hoe vaak zitten daar irritante bedrijven tussen die alleen maar volgers willen verzamelen.

Het valt me als een na laatste op dat het vooral leuk om te lezen is als je niet goed weet wat Twitter eigenlijk inhoudt. Je krijgt tips welke mobiele telefoons geschikt zijn voor Twitter en welke apps prettig zijn in het gebruik. Ook leer je bekende (veel, heel veel bekende) Twitteraars kennen (zoals Victoria Koblenko, Jan Kooijman, Kluun en Frits Wester) die vertellen wat Twitter voor hen betekent en wat het voor hen doet. Leuk, interessant voor als je amper weet wat er gebeurt op Twitter maar voor de doorgewinterde Tweep is het minder interessant.

Als laatste vind ik het vooral jammer dat er veel gefocust is op don’t s als je Twitter gebruikt of wilt gebruiken terwijl er zoveel mooie, geweldige en goeie dingen zijn ontstaan via Twitter. Durf Te Vragen bijvoorbeeld. Of #lift en andere manieren waarop twitter als écht social medium gebruikt is. Ik geloof dat als je dáár op geconcentreerd had, je twijfelaars echt over de drempel had gelokt. Niet dat dát het doel van de glossy was natuurlijk, maar ik bekijk het dan weer van de positieve kant en zou het liefst van de glossy een mooi goed doel maken.

Ten slotte, ik kon de kalender met Tweetups niet vinden. Onze #Twaartup zou eventueel vermeld worden in de glossy maar helaas. Je kunt je nog wel aanmelden want er zijn nog wat plekken vrij!

Overall is het voor een nieuwsgierige internetgebruiker leuk om te kopen. Mijn vraag is dus ook waarom er maar eenmalige uitgave is omdat ik denk dat je veel kunt uitbouwen met zo’n Twietmagazine. Hoe valt Twitter bijvoorbeeld samen met Het Nieuwe Werken? Welke mensen gebruiken Twitter puur voor hun werk en welke mensen niet en hoe ontstaan die Tweetups precies, want dat is voor een buitenstaander maar moeilijk te begrijpen. …