Naar aanleiding van mijn blogpost van gisteren, over even weer iets anders doen, wil ik het graag met je hebben over patronen doorbreken die lijken te zijn vastgeroest in je bestaan.
Ik begin ben begonnen met een serie vragen aan mezelf. Vragen die een ander aan mij zou kunnen stellen en die ik ook aan jou zou kunnen stellen. Over creativiteit. Waar is het bij jou begonnen en ontstaan en wat doe je ermee, of ben je het kwijtgeraakt? Wil je het (terug)vinden? Doe je mee? Reageer en zet je link in de comments of reageer in de commentbox. Je kunt alle creativiteitsvragen hier terugvinden.
Volgens mij is het mens-eigen om dingen te herhalen. We herhalen die dingen omdat we niet weten hoe het anders kan en omdat we dit zo hebben overgenomen van onze opvoeders of omdat we wel weten hoe het anders kan maar niet durven. Als je niet weet wat je doet zodat je het veranderen kan ben je gewoon aan het doen wat je altijd al hebt gedaan. Daar kun je weinig aan veranderen, zeg maar niets, tenzij iemand je erop wijst en je kritisch naar jezelf kunt kijken en kan ontdekken wanneer je doet wat je doet. Iemand wijst je dan op een zogenaamde blinde vlek.
Het onvermogen om voor de hand liggende fenomenen waar te nemen, vooral als ze voor die persoon normaal of vanzelfsprekend zijn. [bron: wikipedia.]
Als je daarin tegen wel degelijk bewust bent van patronen in je dagelijkse leven waar je telkens tegenaan botst omdat het je in de weg staat, zoals een plotselinge lantaarnpaal met fel licht in een verder verlaten en vlak landschap waar die lantaarnpaal helemaal niet past, wees dan dankbaar want alleen dan kun je het heft in eigen handen nemen.
En daar wringt het ‘m tegelijkertijd. Willen we dat allemaal wel? Veranderen? Veranderen en dus bestaande patronen veranderen betekent iets doorbreken wat altijd zo was. Patronen doorbreken betekent iets doorknippen wat erna moeilijk weer aan elkaar te knopen valt. En veranderen, patronen doorbreken, betekent nieuw. En nieuw is altijd een beetje (boel) eng.
Waarom omarmen we nieuw zo slecht eigenlijk? En waar hik jij nu tegenaan wat je ergens veranderen wilt maar nog niet doet? …
Onderaan mijn blog rechtsonder staat elke keer een nieuwe blogquote. Kernwoorden zijn veelal inspiratie, uitdagingen, oppeppers en wijsheden van beroemde en minder beroemde mensen. Vooral de niet beroemde mensen die mooie dingen zeggen door persoonlijke ervaring hebben mijn interesse, dus als jij een mooie wijsheid hebt, mail me dan alsjeblieft.
[Foto 'voorkant' blog gemaakt door FrontShop.]
Een drietal weken geleden heb ik een tweedaagse workshop bijgewoond die georganiseerd was door mijn werkgever. De titel: Making the difference. En het gaat dus inderdaad over de mate waarin je zelf veranderingen aan kunt brengen in hoe je in het leven staat. Hoe je dingen ervaart, aanpakt, beleeft, etc.
Elke zondag schrijf ik er nu een blog over om mijn eigen ‘veranderingstraject’ later te kunnen teruglezen. Vandaag deel drie.
‘Waarom omarmen we nieuw zo slecht eigenlijk?’ Mijn ervaring hiermee is dat je pas het nieuwe kunt omarmen als je afscheid hebt kunnen nemen van het oude. Afscheid nemen van het oude en het nieuwe verwelkomen is een rouwproces. En daar zit het probleem vaak: We kunnen of durven niet te rouwen en zijn niet bereid door het rouwproces te gaan. Onze emotioneel disfunctionele cultuur speelt daarbij een belangrijke rol. Het vermogen om te rouwen is naar mijn idee één van de meest onderschatte menselijke vaardigheden.
Pingback: Rouwen bij verandering : Zwerven door het alledaagse