Vorige week was ik op visite bij Liesbeth Steur en we hadden het over tal van onderwerpen waaronder internet en hoe internet ervoor zorgt dat we op een geheel andere en nieuwe manier communiceren en hoe wijds dat is en hoe krachtig dat kan zijn. Maar ook hadden we het over eten.

Vanmiddag, toen ik net in de keuken stond om alle ingrediënten uit de koelkast te pakken, bedacht ik me dat bezig zijn met voedsel; eten; ingrediënten, rustig maakt. Je vormt met alle deeltjes een uitgewerkt geheel en dat kun je, als het lekker smaakt, ook nog opeten en daar weer van genieten. Eten is belangrijk voor mij, vooral lekker eten is belangrijk voor mij. Zo kan ik genieten van kokkerellen of van een goed gerecht uit de keuken van een restaurant. De smaak van een onwijs lekkere zelfgemaakte chocoladetaart afgelopen vrijdag bij de #Twaartup of een heerlijke spaghetti met unieke zelfgemaakte saus. Het is voedsel voor de ziel. Ik mag me rijk voelen dat ik in een overvloed aan voedsel leef.

In hoeverre eten belangrijk is hoef ik niemand te vertellen. We vallen af als we niet eten. Ons lijf wordt er zwakker van en we vervagen ons zelf ermee. Eten is minder belangrijk als drinken maar in voedsel zitten andere ingrediënten die we wel nodig hebben om te functioneren.

Bezig zijn met eten, eten klaarmaken en koken, werkt voor mij rustgevend. Laat me maar alleen in de keuken mijn maaltijd maken en de handelingen achter elkaar uitvoeren zodat iets wat eerst niets is iets gaat worden wat bij elkaar hoort anders was het niet dat geworden wat het ervoor nooit was. De samenstelling is een stappenplan, het een gaat voor het ander en het roeren is net zo rustgevend als het snijden van ui of courgette.

Een aantal jaren geleden volgde ik een opleiding die eigenlijk niet bij me paste maar die ik nodig had om verder te komen. We kregen kookles. Ik heb daar zoveel geleerd. Russische rode bietensoep maken bijvoorbeeld. Of soesjes. En soesjes maken is een echt kunstwerk. Of dat je een ingrediënt niet hebt en moet vervangen waardoor een sausje een hele andere ‘kleur’ krijgt dan had gemoeten. Koken is (ook) creativiteit. Tegenwoordig kook ik zelden helemaal echt wat het recept van me vraagt.

Ik zag erna op televisie een aflevering van KunststofTV over een boek dat geschreven is over eten in films. Ik dacht meteen aan Eten, Bidden, Beminnen van Elisabeth Gilbert waar de hoofdrolspeler in Italië zich onderdompelt aan de pastagerechten.

Kook je veel? Wat vind je leuk aan koken? Neem je de tijd om te eten? Hoe denk je over eten? Is eten je vriend of je vijand?

Ik begin ben begonnen met een serie vragen aan mezelf. Vragen die een ander aan mij zou kunnen stellen en die ik ook aan jou zou kunnen stellen. Over creativiteit. Waar is het bij jou begonnen en ontstaan en wat doe je ermee, of ben je het kwijtgeraakt? Wil je het (terug)vinden? Doe je mee? Reageer en zet je link in de comments of reageer in de commentbox. Je kunt alle creativiteitsvragen hier terugvinden.

Getagd op:                

3 thoughts on “56. Eten is voedsel voor de ziel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>