De laatste tijd kijk ik op zondagochtend het programma Jinek Op Zondag met drie gasten op een paarse ronde bank en een jonge presentatrice met een strak script en blinkende diamant op haar borst. Het is live en strak met goed gemêleerd gezelschap aan gasten.

Vanochtend Ed Nijpels, Angela Groothuizen en Wilfred Genee. Het is voor de kijker altijd prettig ten minste een ongeleid projectiel als gast erbij te hebben. Genee zat scheef op die bank, want hij vond de bank niet prettig zitten en dat zei hij ook. Angela zat muurvast in haar strakke minijurk en Ed haalde nog eens een hand door zijn bijgeverfde grijze looks.

Wilfred bekeek beelden van jaren geleden toen hij nog een jonge presentator was bij de lokale omroep en beschreef Eva Jinek zijn ontroerende enthousiasme. ‘Ik had een droom en die droom is uitgekomen.’ Hoe kon het dat zijn droom uitkwam? ‘Altijd je eigen koers volgen’. En relativeren en jezelf blijven. Vinden ze je aardig, is dat meegenomen, vinden ze je niet aardig, hebben ze pech. Zoiets was de strekking van zijn pleidooi.
Wilfred zou Wilfred niet zijn als hij iets soort van schokkends of prikkelends zou melden in een live uitzending bij Eva Jinek, dus maakte hij een soort opmerking over Eva dansend op een bar. Eva voelde zich eventjes niet zo op haar gemak en vertelde dat ze gauw haar baan zou verliezen als men dit soort dingen zou weten over haar. Het paste namelijk niet echt bij de aard van het programma.

Angela kwam aan het woord over haar zangcarriere en vertelde dat zij zelf nooit mee zou doen aan talentenjachten want een kunstje doen paste niet bij haar. ‘Maar je moet die angst wel loslaten hoor, mensen moeten je maar nemen zoals je bent!’ riep ze ineens tegen Eva.

Wat een uitzending moest zijn over werk, carriere en dromen werd naar mijn mening ineens veel interessanter doordat er mensen op de bank zaten die lekker zichzelf waren en Eva een lesje gaven in het jezelf mogen zijn. Op de buis. Eva maakt de beste uitzendingen als zij rap bij tong is zoals bij Mart Smeets (discussie over wel of niet autocue nieuws lezen) en Eva maakt de beste uitzendingen als zij verlegen lacht of opeens niet goed weet met een situatie om te gaan. Ik kijk het liefst naar dat soort programma’s. Omdat ze echt zijn.

Afgelopen week was er commotie rondom Matthijs van Nieuwkerk omdat hij middenin een live uitzending ineens weg was en de tekst overgenomen werd door Jan Mulder. Even daarvoor zag ik al aan Matthijs dat ie er een beetje beroerd bij zat. Even later kwam een beroerd uitziende Matthijs weer terug en deed zijn ding alsof er niets gebeurd was. Op Twitter werd Matthijs hot topic omdat men bezorgd was en zich afvroeg wat er in hemelsnaam aan de hand was. We kregen dagen later pas te horen wat er al vermoed werd. Matthijs had overgegeven en had de griep.

Het niet even melden zorgde er bij mij voor dat de hele uitzending vreemd werd. Kom op, we snappen allemaal dat je je ziek kunt voelen en snel naar een toilet moet. Maar in een live uitzending net doen alsof er niets aan de hand is was raar. Ik vroeg me daarom ook af waarom Matthijs er niet voor koos heel even te melden dat ie zich inderdaad beroerd voelde maar weer doorging met presenteren. Was dat onprofessioneel?

Ik ben een groot voorstander van imperfectie. Ik ben een groot voorstander omdat ik perfectie nooit halen zal en ik ben me ervan bewust dat een ander dat ook nooit haalt. Het is menselijk om gebreken te kennen, rafelrandjes te hebben en foutjes te maken. Het gaat dus ook helemaal niet om dingen die af zijn. Het gaat om wat je ervan geleerd hebt en dat je dingen anders bekijkt.

Waarom mag Eva Jinek niet privé op barren dansen en ook een serieus programma presenteren? Zijn we met z’n allen zo debiel dat we niet snappen dat deze kanten allemaal in mensen schuilen? Eva, laat je schroom lekker varen. Dat maakt Eva namelijk veel leuker.