Niemand vindt het leuk ineens weggerukt te worden uit een (vooral leuke) situatie of omgeving.

Stel dat je op een avond, als je partner onderuit televisie hangt zit te kijken, ineens ervoor gaat staan en zonder ook maar iets te zeggen de televisie uit zet. Wat zou je partner denken? Hoe zou hij reageren?

Stel nu dat je een kind hebt van een jaartje of anderhalf, of wat ouder (of zelfs jonger!) en je begint zonder pardon ineens alles op te ruimen omdat je haast moet maken om naar de winkel te gaan of ergens anders waar je in alle haast heen moet. Je begint met speelgoed wegleggen en je wilt dat je kind zijn of haar jas aandoet. Hoe zou dat kind reageren? Wat zou je kind denken? Hij of zij wordt ineens in een spel gestoord en moet ineens iets anders gaan doen. En waarom dan?

Veel ouders praten niet (zoveel) met hun kinderen. Ze snappen blijkbaar niet dat het relevant is om uit te leggen wat er gebeuren gaat. Een kind heeft dat nodig. En de ouder helemaal want je voorkomt dat je te maken krijgt met krijsende, driftige en zeurdigere kinderen. Leg het uit wat je van plan bent. Het liefst ruim van tevoren en soms ook nog eens in de herhaling. Het kind weet dat er een verandering zit aan te komen en kan daarop inspelen. Kind rustig, ouder rustig. Win/Win.

[Foto blokje gemaakt door Erfon.]