‘Heb jij te weinig caffeïne op?’ vroeg vriendlief vanochtend. Ik had het klokje rond geslapen, viel gisterenmiddag na een wandeling ook al op de bank in een coma en ging rond tienen met half gesloten ogen linea recta m’n bed in.

Dat kan gewoon. Op eerste kerstdag. Die dag gewoon beschouwen als een zondag; uitslapen, wandelen, in slaap vallen en Polar Express zien op televisie. Waarbij je je dan helemaal ergert aan de stem van Tom Hanks.

Van een kerstgevoel is hier nauwelijks sprake. Er staat een kleine nepboom vol met kitscherigheid te glimmen en er hangen een haffel kaarten aan de deur. Verder eten we ons nauwelijks vol aan teveel. Er was wel een zak chips gekocht en wat nootjes. Voor erbij. Maar mijn spinazietaart werd gisteren gewoon uitgeserveerd en er was geen wijn. (Dat bewaren we voor tweede kerstdag, als heel de familie in ons kleine huiskamertje komt zitten.)

Vandaag is er wel wat speciaals hoor. De familie aan beide zijden zal eerst verwelkomd worden in ons nieuwe huis. Er zullen nog steeds half afgeschilderde muren te zien zijn, en plamuursels en stof, maar een lekkere champagne zal alles goedmaken. We zullen proosten op een mooi 2011 (waarin mijn moeder godzijdank ‘schoon’ werd verklaard, mijn broer en zijn vriendin gingen samenwonen, cadeaukind een nieuwe school vond, mijn vriendin een babietje kreeg en werk ging als een trein) en vooruit blijven kijken.

Oh ja, er is wel chocolade mousse met slagroom. Dat dan weer wel.

[Foto blokje gemaakt door Marco Raaphorst - van Flow kalender.]