Mijn horloge is één van mijn kostbaarste fysieke bezittingen. Het klokje was destijds erg duur, ik draag het al meer dan tien jaar en het leren bandje is al diverse malen vervangen doordat het versleten raakte.
Ik zag mijn onderarm. Ik zwaaide ermee en opeens zag ik dat mijn horloge verdwenen was en ingeruild door een grote zilveren klok met zilveren band. Ik raakte een moment uit m’n evenwicht. Niet letterlijk, maar het duizelde in m’n hoofd alsof er een klein mini klokje heen en weer tikte.
“Time is free, but it’s priceless. You can’t own it, but you can use it. You can’t keep it, but you can spend it. Once you’ve lost it you can never get it back.” — Harvey MacKay.
Ik besefte me laatst dat ik al jaren geen horloge meer draag. Niet meer nodig sinds mijn telefoon de tijd voor me bijhoudt. Ik mis het ding eerlijk gezegd ook niet.
@Michael Minneboo: ik draag het alsof het ook m’n sieraad is. als ik mijn ring een dagje vergeten ben voel ik me ook vreemd. alsof het bij me hoort.
@Karin: Kan me voorstellen dat je daar gehecht aan raakt. Mijn horloge was een Swatch. Ooit door mijn vader meegenomen uit Amerika toen hij daar voor zaken op reis was geweest. Heb hetzelfde ding daarom jaren gedragen en inderdaad geregeld het bandje moeten verversen. Die bandjes die slijten behoorlijk. En het nadeel van die Swatch horloges is natuurlijk dat ze snel weer tot de oude trend behoren.
Ben lang geleden gestopt met het dragen van een horloge. De tijd is overal om ons heen aanwezig dat ik het teveel van het goede (of slechte?) begon te vinden. Het is niet zo dat ik lak aan tijd heb. Voor mijn afspraken kom ik altijd op tijd. Maar juist de momenten dat tijd niet belangrijk is wil ik er ook zo weinig mogelijk mee geconfronteerd worden.