Gisteren liep ik terug naar mijn werkadres in het Delftse toen ik in een smal gangetje twee dames zag lopen die met een glimlach op me af kwamen. In een flits van een seconde wist ik dat deze dames niet de weg aan me wilden vragen.

‘Mag ik je wat vragen?’ Ja, tuurlijk. Het duurde alleen nogal lang voordat die vraag kwam. Ondertussen prikten de ogen van de vrouw in mijn lenzen.

‘Heb je weleens nagedacht over God?’

Och, Here Jezus! Daar gáán we weer! Dat dacht ik dus. Ik kan het me nu niet meer herinneren maar ik zou best weleens met m’n ogen gerold kunnen hebben. Vroeger dacht ik weleens na over God. Waarom mijn moeder elke week verplicht moest biechten omdat er altijd wel wat te biechten viel en dat als ze niets wist ze maar wat verzon. ‘Ik heb koekjes gestolen uit de trommel.’ Ik dacht na over de dood en waarom God altijd zegt: God is liefde maar de homo’s moeten even heel goed nadenken! Ik dacht na over de macht en hoezeer de macht niets te maken heeft met menselijkheid en dat de kerk en zijn clubje teveel narigheden verborgen en in de doofpot stopten, dingen die het daglicht niet verdragen konden maar ondertussen wel vertelden dat God het licht was.

‘Jullie moeten zeker opschieten met zieltjes winnen?’ vroeg ik haar.

Ze keek me een moment fronsend aan, begreep niet wat ik bedoelde.

‘De wereld vergaat toch in 2012?’

En ik liep weer verder. …

[Foto blokje gemaakt door Inha Leex Hale.]