Soms kun je niet goed verklaren waarom dingen misgaan, maar vanmiddag, nadat Marco zijn onderdeel WordPress uitgelegd had aan een klas Minor Trendwatching studenten aan de Hogeschool Fontys in Tilburg, was ik na de korte pauze aan de beurt.
Mijn presentatie was netjes op een usb stick gezet, alles stond klaar, ik was ook al begonnen aan mijn gastles toen het beeld op het grote doek wegviel. Na de muis heen en weer bewogen te hebben verscheen dat beeld weer maar ik ging verder met m’n verhaal en het beeld viel weer weg. Dat zorgde voor afleiding. Niet alleen bij de studenten, maar ook bij mij. Alles wat vervolgens technisch mis kon gaan tijdens de gastles, ging dan ook mis. Helemaal mis. Het beeld kwam gewoon niet meer terug.

Ik zocht, nadat het voor de tweede keer mis ging met het scherm, een verloopje en koppelde mijn Mac aan de pc van Fontys. Oké, opnieuw beginnen. ‘Helaas mensen, excuus, we gaan weer door.’ En ook dáár ging het mis. Weg beeld. Nou ja zeg! Krijg nou … Er werd hulp geboden en ik vroeg of iemand even een techneut kon halen. ‘Tien minuten pauze maar even inlassen?’ Dat werd door de groep studenten met een ferme knik en ‘ja’ beantwoord. ‘Even paffen.’ Prima, zolang we erna weer verder konden.

Wat had ik ondertussen, tussen de bedrijven door, al verteld? Dat bloggen en jezelf laten zien online heden ten dagen haast niet meer weg te denken is. Dat het je online visitekaartje is, een uitgebreid visitekaartje, waarbij je dieper in kon gaan op je onderzoeken, bevindingen, het reilen en zeilen van je studie en je verplichte opdrachten. Na het paffen en het kopen van frisdrank zat iedereen weer in de collegebanken. Het was ondertussen al bijna een uur later toen het beeld weer wegviel en ik dacht: en nu vertel ik gewoon verder zonder het een en ander met beeld te verduidelijken. Jammer, maar het was niet anders.

Was ik tevreden over deze middag? Nee. Ik had beter gekund. Ik was minder relaxt doordat de techniek me in de steek liet en ik kon mijn gepassioneerde praatje niet goed genoeg overbrengen. Bovendien is het lastig en een extra uitdaging een klas te boeien als het al aan het eind van de week is en laat in de middag is én dan ook nog de techniek je in de steek laat. Ik hoop dat de klas desondanks ‘iets’ heeft opgestoken van mijn gastles en hoop ik dat ze me bij onduidelijkheden gewoon mailen.