Soms lijkt het bijna alsof het Universum met je zit te fucken. Dan ben je onoplettend of even niet gefocust en prompt vallen er dingen op je, zoals vogelpoep of een orchidee. Soms val je ineens van je fiets, scheur je uit je broek of struikel je over een trottoirsteen die scheef zit. Het lijkt dan bijna alsof ‘het’ wil zeggen: let je even op?

En af en toe vallen er bijna dingen op je. Zoals een orchidee die rakelings langs je heen klettert op de grond in een café-tje in Amsterdam omdat hij te dichtbij een ventilator staat te woeien. Alleen wat zand ligt op je trui. ‘Let je even op?’ En dan later in de Beiaard, terwijl je lekker zit te eten rinkelt en valt een glas jouw kant op. Gelukkig was ie leeg. Een waarschuwing.

de orchidee viel.

En zo zie ik ze ook; als waarschuwingen. Als ‘ze’ je moeten hebben dan is dat ook zo. Let even op. Doe een stapje terug. Geef wat minder gas. Rust uit. Zorg weer dat je scherp wordt. Neem je tijd. Moet niet teveel en geniet van de dingen die goed gaan. En neem de signalen serieus.

Getagd op:        

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>