Karin Ramaker.

Als ik niet schrijf, denk ik aan schrijven.

Bijna thuis.

Terwijl ik naar boven keek naar de grote parasol, de lijnen van lampjes die later die avond zouden aanspringen en de stralend blauwe lucht bedacht ik dat het niet uitmaakte waar ik nu was. Ik kon in Frankrijk zijn, in Spanje of gewoon thuis. In werkelijkheid zat ik gewoon met een tonic bij een strandtentje aan de Scheveningse kust. Bijna thuis dus.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten