Alle berichten in de categorie “ik

reactie 0

Waar je blij van wordt.

Bliss

Als je heel even alle narigheid (om je heen) vergeet, is er totale rust en tevredenheid. En als je dat gevoel kunt vasthouden is er bliss.

Bliss is an emotional state that is characterized by perfect happiness (feelings of enjoyment, pleasure, and satisfaction).

En voor mij is dat schrijven. Zitten aan de nieuwe picknicktafel in de zon. Rosé nippen; kleine slokjes. Vrienden. Op een lijn zitten en als je niet op een lijn zit elkaar accepteren. Vrije tijd. Geen tijd. Oneindigheid.

Reacties 8

De losse handjes van Eindhoven.

Chris Klomp schreef een blog over de vuisten van Eindhoven. De eerste keer dat ik de beelden zag op tv keek ik weg. Ik was bang dat ik de beelden zou meenemen m’n dromen in, gereconstrueerd in een akelige nachtmerrie. Het beeld van een aantal jongeren die geweld gebruiken tegen een persoon vind ik laf. Nadat de jongen meerdere malen tegen de grond gewerkt was met duwen, rammen met de vuisten en veelvuldig schoppen tegen het hoofd stopte het niet. Misschien vond ik dat nog het ergste.

Het is iemand’s zoon. Iemand’s broer. Iemand’s vriend.

Hoe gaat het eigenlijk met hem?

Chris vertelt dat dit in elk persoon zit. Misschien met wat alcohol en en korter lontje is een verkeerde opmerking (lees geen ram, schop of vuistslag maar verbaal met het mondje) een aanleiding of reden iemand helemaal finaal aan gort te trappen. Ook al ligt de brutale, asociale eikel met z’n kutopmerking weerloos op de grond. Feit is dat respect vandaag de dag nergens meer te vinden is. Dat het vaker gebeurt verbaast mij niets. Is het dan maar normaal?

Men zit in de trein en durft niet meer te vragen of die telefoon uit mag want we zitten in een stiltecoupe. Men durft niet meer te vragen of dat papiertje dat net op de grond gegooid is opgeraapt gaat worden. Je moet je vuile -vul hier alle ziektes maar in- mond houden want iedereen is de koning in Nederland en verdient omgedraaide respect.

Dan heb ik het niet eens over de vreemde straffen die gegeven worden in Nederland. Hoe verkoop
je een taakstraf aan het slachtoffer van zo’n mishandeling? Zijn we vergeten met z’n allen dat degene die een waxinelichtje gooide naar de koets van Hare Majesteit een pittige straf kreeg?

En het dan vreemd vinden dat we eigen rechter willen spelen. …

Reacties 3

Papieren rompslomp en teveel bureaucratie.

Wil je tegenwoordig een vaatwasser laten repareren omdat je in een huurhuis woont en denkt dat het wel een aantal voordelen heeft, kom je geheid van de koude kermis thuis. ‘Er is een briefje neergelegd maar men heeft het denk ik over het hoofd gezien’ is er niks bij.

In de wereld van computers en 2.0 en mailsystemen gaat er blijkbaar nog steeds heel veel fout door telefoontjes, communicatie en gebrek aan efficiency. Je zou toch denken dat er centrale systemen uitgevonden zouden worden, speciaal voor grote bedrijven zodat kantoormiepenmedewerkers snel en efficiënt zouden kunnen werken. Neen dus. Heden ten dage schrijft men nog steeds op memoblokjes en raakt memo’s kwijt of noteert telefoonnummers verkeerd en zet het verkeerd in een systeem, of nog erger, terwijl men pas verhuisd is vergeet men het adres in het systeem te zetten!

Anyhoo, de vaatwasser ging bijna twee weken geleden kapot. Er bleef water in staan, het maakte een raar geluid en borden wassen ging vervolgens erg 2007 met de hand. Als je mij chagrijnig wilt hebben zorg je ervoor dat ik een flatscreen moet aanschaffen (want de retro tv ging ook al stuk) of dat ik met de hand moet afwassen. We belden naar de verhuurder. De verhuurder stuurde ons door naar een een of andere keukenservice. De keukenservice vond ons niet in het systeem en verzocht ons terug te bellen naar de verhuurder die ons moest aanmelden. De verhuurder vergat ons aan te melden waardoor de keukenservice ons niet terugbelde. Wij belden twee dagen later zelf maar weer. Nee, het was waarschijnlijk toch een zaak voor de vaatwasserfabrikant, daar moesten we maar een afspraak mee maken. Pelgrim dus. Wij belden Pelgrim. Pelgrim begreep het niet zo goed. Pelgrim zou terugbellen maar ze belden niet terug. Na twee dagen, dus ongeveer een week later, belden wij maar weer. Wat ging er nu gebeuren want onze vaatwasser was nog steeds kapot. Op vrijdagmiddag belde er eentje, uit zichzelf, terug: ‘We komen morgen!’ Nou, dat was nog eens service! Op een zaterdag alsnog die vaatwasser komen maken! Toch schoot het door me heen: ‘Ze zouden zich toch niet vergist hebben in de dag?’ …

Dit is een cliffhanger, maar ik hoef jullie niet echt te vragen wat er daarna gebeurde toch? Willen jullie nog een fijn stukje (terug)lezen over het raamincident? Een giller, ik beloof het je!