Verwonderen ~ [regelmatig werkwoord]• ervan opzien omdat je het niet verwacht

Ik kan me soms verwonderen. Over hoe de dagen voortkabbelen of ineens als een golf over me heen zucht.

Ik verwonder me over de situaties waar ik me in bevind zonder erg of doelbewust en hoe loslaten zorgt voor kansen ook al zijn ze soms via een hele omweg naar me toe gekropen. Ik verwonder me over de wensen die ik in me bewaar die ik voor me hou en de wensen die ik hardop roep zodat anderen weten waar ze naar kunnen kijken want vaak heb ik hard geroepen of alleen maar gefluisterd en vindt de wens me via een bekend of onbekend persoon die ervan wist; de zogenaamde bruggenbouwers in deze wereld.

Ik verwonder me over de hartewensen die ik van binnen zo sterk voel dat mijn buik soms pijn doet en de wensen die ik realiseer zo makkelijk en zo vlot dat het einddoel ineens plotseling een afscheid wordt. Soms gaan de dingen des levens zo rap.

Ik verwonder me. Over de onverwachte beelden die ik zie, de geluiden die ik opvang en de mensen die zie, wat ze zeggen of juist niet zeggen maar met hun blik in hun ogen alleen maar antwoorden. Ik verwonder me over wat mensen maken en breken. Ik verwonder me over de manier waarop we opbeuren en neerhalen en ik verwonder me over de roltrap die een grappig gek geluidje maakt dat verdacht veel lijkt op muziek.

Ik verwonder me.

En ik verwonder me over mijn richting en de richting die het me opduwt. Ik verwonder me over mijn eigen sterkte en de balans die ik bij mezelf aanbreng en hoe ik ondanks verwachte of onverwachte mededelingen nuchter mijn wereld in kijk. Ik kan alleen maar leven, realistisch zijn en mijn eigen leven goed in de ogen kijken. Geen fratsen, geen zeepbubbels en geen zweverige prietpraat.

Ik verwonder me over hoe je je eigen leven kunt sturen zolang je zeker weet waar je heen wilt met je idealen, dromen en wensen. Ik verwonder me dat ik, hoe dan ook, het leven leidt wat me gegeven is.

En het is tevens telkens een enorme struikelblok voor velen die een blog willen beginnen of hun blog een nieuw leven in willen blazen. Waar haal je de content vandaan? Nou, vanuit jezelf natuurlijk en van het kijken om je heen! Bovendien is spelen met woorden, tekst en je persoonlijk uiten een uitdaging en op vele manieren te oefenen. En niets is zo veranderlijk en beweeglijk als een blog. Het is een van de manieren om jezelf online te presenteren en te experimenteren.

Morgen staat deel 5 van de Write On Thursday #WOT online. Dat zou een stap één kunnen zijn; een houvast, een duwtje in de goede richting.

Ik ben een voorstander van onafhankelijk zijn en blijven. Ik heb jarenlang alleen gewoond en niet geleund op een vriend of wie dan ook, ook niet financieel. Ik heb slecht betaald werk gehad en op het einde van de maand mijn geld bij elkaar moet sprokkelen om de laatste maaltijd te kopen. Ik heb zelden een bedrag geleend en de ene keer dat ik een bedrag geleend heb, bij mijn ouders in verband met een wasmachine die kapot ging, kregen ze het na een paar weken alweer terug. Ik wil altijd mijn eigen boontjes kunnen doppen. Ook als zzp’er en ook al heb ik nu een lieve vriend.

Je bent een freewheeler, lees; freewheeler – someone acting freely or even irresponsibly (lees ik niet freeloader?) als je onverantwoord te werk gaat en maar wat doet en leunt en steunt op wie dan ook. Als zzp’er ben je altijd en eeuwig op zoek naar de volgende opdracht omdat je de huur, of in mijn geval de helft van de huur moet betalen. Als zzp’er ben je niet gerust om ‘op je lauweren te rusten’ omdat dit simpelweg niet kan.

Maar de reactie is een perfect voorbeeld van een ja, maar persoon. Ach, het zal wel niet kunnen, ‘zomaar’ je baan opzeggen en gaan doen wat je graag wilt doen. Ik ken een paar zzp’ers om me heen die dit ook hebben gedaan en die harTstikke single zijn. Ik ben alleen zo slim geweest een dag of twee als gastouder aan het werk te blijven, op freelance basis, zodat ik nog steeds kan blijven doen waar ik zoveel plezier van heb. En dat is ook ondernemerschap. Maar geloof je gewoonweg niet dat het kan, dan gaat het je ook niet lukken. Wil je niet geloven dat je van werk kunt veranderen en verder kunt gaan met wat je heel graag wilt dan saboteer je jezelf.

De vraag is, had ik dit ook kunnen doen als ik alleen was geweest en zou ik morgen op straat staan zou ik dan nog zzp’er zijn en blijven? Ik geloof dat jullie daar het antwoord wel op zullen weten. …

[Foto blokje gemaakt door OKRidderkerk.]

Fotografeer eens je eigen schaduw. Wat valt je op? Wanneer heb je voor het laatst een kleurplaat gekleurd of op de stenen gestoepkrijt? (stoepgekrijt? Dat heb je ook met gespijkerpoept of spijkergepoept. …)

Heb je gisteren een nieuw woord verzonnen en dat te pas en te onpas gebruikt? Een das gebreid of een nieuw recept uitgeprobeerd? Heb je een gedicht geschreven ook al dacht je op voorhand dat je dat niet kon of er niet ‘het type’ voor was? Heb je zelf een kaart geknutseld en opgestuurd?

Wat ga je in je dag veranderen wat voorheen altijd hetzelfde was?
Check hier de shadow me slideshow gemaakt door vele bloggers en/of fotografen.

In mijn boek Opkrabbelen vertel ik over vuur. Dat vuurtje in je buik dat gaat branden als je het over bepaalde ideeën hebt waar je eigenlijk niet over uitgedroomd lijkt. Het is er op onverwachte momenten en laat je niet (meer) los. Als het van die ideeën zijn die ook nog ervoor zorgen dat je stiekem ook nerveus wordt als je eraan denkt, omdat het misschien iets van je vergt wat je over drempels laat stappen, dan is het een idee om even goed over na te denken.

Heb je teveel ideeën dan is tijd een dilemma. En hoe weet je welk idee voorrang verlangt en welk idee op een later moment doorgang kan vinden? Maar wat ook vaak gebeurt, je hebt zoveel leuke, spannende, bruikbare ideetjes maar op de een of andere manier lukt het je niet om dat idee, wat in je hoofd zit, praktisch in te zetten naar iets concreets.

Als het niet tot actie aanzet zit er een ja,maar in de weg. Wat is die ja,maar in je hoofd? Wat saboteert de boel? Waar ben je eigenlijk bang voor? Het is leuk om over ideeën te praten maar wat een idee-uitwerking voor je doet is daadwerkelijk actie ondernemen. Daar zijn stappen voor en die kun je stapsgewijs zetten. Het zijn de acties die er vaak voor zorgen dat je niet meer zo goed durft.

Ideeën verzamelen en erover dromen is een ding. Ideeën verwezenlijken is stap twee.

Meer blogposts over ideeën lees je hier:
- Over ideeën, ondernemen en doen!
- Een idee is een idee is een …

[Foto gemaakt door Thomas Hawk.]