Soort van.
Gisterenavond ontmoette ik Elly. Het was een leuke, gezellige, boeiende en leerzame ontmoeting en het was vooral een goed gesprek. Interessant.
Mijn avond begon ietwat trubbelig. Op het station waren alle kaartjesautomaten buiten werking. Ik sloot aan bij een hele lange rij bij het loket want ik had geen muntgeld. Gedoe. Spitsuur. Wilde niet te laat komen. Wilde ook nog wat eten onderweg in de trein. Een conducteur checkte een kaartjesautomaat en riep dat ie het weer deed. Ik reageerde snel en kon op tijd een kaartje kopen. De trein was vol met mensen die na een dag hard werken weer naar huis wilden. Men at in het tussenstuk een macburger en slurpte van een milkshake. Er werd gebeld. Een jonge zoon vertelde zijn ouders over het cirkel des levens. In eerste instantie was ik geirriteerd. Ik wilde mijn ogen sluiten en even rust, maar ik raakte hoe dan ook betrokken in het gesprek. Het gesprek was verrassend genoeg mooi. Zo wás het leven volgens mij ook: één grote ronde cirkel, onzichtbaar, dwars van tijd en herinneringen en toekomst.
Ik wilde naar een pinautomaat op het station in Utrecht en ik was te vroeg. We hadden afgesproken bij de Bruna maar omdat ik aan de vroege kant was lette ik niet op een eventuele koffiedate die al stond te wachten totdat ze ineens voor me stond, in het midden van een overvol Hoog Catherijne waar drommen mensen langs ons heen liepen. Een beetje een onwerkelijk moment. Ja, ik was Karin ja.
Ik ben bezig met een boekidee. Het vormt zich langzaam zoals ik vantevoren weet hoe dat gaat. Het mag sudderen en heel lang rijpen. Goede dingen hebben tijd nodig. Ik heb in iedergeval één hoofdstuk in mijn hoofd waaraan ik de komende tijd ga werken. Het zal een hoofdstuk worden verstopt als onderdeel in het boek dat men even de wenkbrauwen laat fronsen om ze dan weer op te halen in verwondering omdat het je compleet verrast. Iets met spiritualiteit maar dan met een punkrandje. Laten we het daar op houden.
Ik ging veel later naar huis dan ik had gedacht. Compleet voorbij gegaan aan de tijd. Het restaurantje waar we zaten was knus en gezellig en de koffie smaakte goed. In de trein terug naar huis bleef ik in mijn hernieuwde mijmeringen zitten en vergat bijna uit te stappen. Het was lang geleden dat ik een stukje uit mijn eigen tijd kon knippen.
