Who in the world am I? Ah, that's the great puzzle. -- Lewis Caroll.

vol keerkracht.

contact:
metkarin*at*gmail.com

ondertussen:

it ain't there (as I feel it), but still it is there. ...

Labels: pics

Lieve mensen,

vandaag is het 1 juli. Dat betekent voor ondere andere mijn vriendinnen (en aanhangers) dat, als zij gezellig willen bijkletsen in een restaurantje/brasserie, zij binnen niet meer mogen roken. De ene wilde toch al stoppen maar verzekerde me dat ze nog niet zwanger wilde worden, de andere haalde haar neus op en zweerde nóóít te zullen stoppen.



Vanavond gaan we met een aantal collega's een hapje eten buiten de deur. Als er geen plek is buiten, hebben een stuk of ... drie mensen hartstikke dikke pech. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan. Het leven van een roker gaat ook niet over één hoestje.

Labels: ikke, pics

Je zult op de foto moeten klikken
om ietsje beter te kunnen zien,
maar de teksten van Witte Koord
waren erbij aanwezig.




foto: Gerjanne Tiemens.

Labels: pics, projectje

Hold on
Hold tight
If I'm out of your sight
And everything keeps moving on

We push and pull
And I fall down sometimes
I'm not letting go
You hold the other line

-- matt kearney - breathe in, breathe out.

Labels: pics

Labels: pics

~ Gisteren sprak ik een jongedame met blonde haren. Zij droeg een roze t-shirt met de volgende opdruk: 'Ik ben blond. Praat langzaam'.

~ Dat nieuwe kleine meisje bij ons in de groep zei alleen nog maar 'mama'. Amper anderhalf jaar oud. Sinds deze week kende ze nog een woord: foebah! De papa mompelde, toen hij de deur uit liep, dat het niet gekker moest worden met de oranjekoorts bij het kinderdagverblijf.

~ Gelezen. Bij het openen van de pak bevroren spinazie: serveertip: ontdooien.

~ Bij de markt stond een viskraam. Viskraam Ad van der Zalm.

~ and I'll never eat spicy peanutsauce again. Never. I think.



and back to the couch.

Labels: ikke, pics

Hoe blijf je alles zien,
in een wereld nauwelijks zichtbaar?

Vreemd dat men geneigd is de ogen te sluiten voor alles dat op de een of andere manier te fel is, te dichtbij, te licht, te snel. Als lichtflitsen je ogen willen doorpriemen, sluit het oog zich vanzelf.

En in de stilte die daarop volgt, brengt de herinnering alles naar boven.

'Je mist dus niets, als je niets mist.'
Ik ben erachter dat dat niet klopt.

Labels: pics, projectje

8 - 4 - 1997 - 4 - 6 - 2008.

Labels: pics

Evita was verbluffend.

Labels: pics

EN TOEN KREEG IK,

opeens erg koele brievenbuspost. Van een blogster.




Gisteren zag ik een vimeo van erwin blom over de kracht van weblogs. Wat je kan doen om je weblog interessant te maken en te houden. Wat ervoor nodig is. Wat je ervoor terugkrijgt, naast de welbekende veer in je reet die iedereen stiekem wenst. (Ja, ook al zeggen sommige bloggers dat ze 'vooral voor zichzelf schrijven'.)

Ik bedacht me net, tijdens een lekker welverdiend frietje, dat onder andere de kracht van weblogs voor mij ligt bij het in contact komen/zijn van mensen die je volgt maar op de een of andere manier beter leert kennen. Waar je waardering voor krijgt, bewondering. Waar je 'iets' mee krijgt. Dat 'iets' kan en mag dan vanalles zijn.




Dank je wel sandra!

Labels: ikke, pics, vimeo

Labels: pics

ER BESTAAT EEN CONTRADICTIE,



als het gaat om stilte in mij
Zelfs de stilte lijkt te spreken
in duidelijke en heldere taal
En als de stilte spreken gaat
Zegt het soms: Sssssttt ...

(Zijn er spiegels
om gebroken te worden?
of heel te laten?)

Labels: dichtjes, pics

BLEEP!BLEEP!

Labels: pics

Ik wilde vertellen dat ik soms naar mezelf kijk en het raar vind dat ik mezelf zie. Dat ik het helemaal niet als vanzelfsprekend zie. Dat ik mezelf soms in mijn sproetenwangen knijp om te voelen dat ik ik ben.



This is my face,
covered in freckles
with the occasional spot
and some veins

This is my body,
covered in skin
and not all of it
you can see *

Over flirten gesproken, ik dacht vanmorgen, toen ik op mijn flipflops de deur uit wandelde, op naar een gezellige werkdag vol zonnebrandsmeersels, kapotte knietjes en boterhammen uit de vuistjes, dat een date van een aantal jaren geleden flirten uitsprak als fleerten.

Dat het niet klonk. Fleeeeerten.

Ik was gestopt bij een stoplicht, ook al had ik best baldadig door rood kunnen fietsen, maar aangezien ik van de brave aard ben, toch niet deed. Ik staarde een beetje voor me uit, keek nog eens op de kerkklok, en zag vanuit mijn ooghoek iemand naar me kijken.

Dat geeft altijd een mix van overrompeling, verbazing, ongemakkelijkheid. Het is namelijk, vind ik, vreemd dat een ander je zo openlijk in zich opneemt. Het betrof een manspersoon. Vrouwen kunnen er trouwens ook een potje van, maar zij keuren je outfit. En je kapsel. En je nieuwe topje. En je zonnebril. En je nagels.
Mannen keuren je gezicht, je titelatuur, je kont en je lengte. En niet perse in die volgorde. Mijn gezicht kleurde opvallend rood.

'Goeiemorgen!' riep hij toen en knipoogde.

Ik had een aha! moment. Ik aarzelde. Maar ik wilde het vragen.

'Jahaa!'riep ik terug.

Hij keek een moment vertwijfeld.

'Ja, een flirt! Toch? Heb ik het goed?' Ik wees met mijn vinger en lachte.

Er was een moment, in mijn spontane impulsiviteit, dat ik ineens dacht bij mezelf:

God, laat dit een ja-dat-is-het-antwoord zijn.

Zeg dat me dat het zo is!

En dat was het.

Daarna was fietstrappen loodzwaar naar het station.
Maar ik had een beetje overwonnen. Een beetje, beetje.

* Kate Nash - Mouthwash.

Labels: ikke, pics

Soms voelt de wereld magisch. Er vormen zich onwillekeurige zinnen, woorden, momenten op wat voor tijdstip dan ook, om me ervan bewust te maken hoe het zit. Dat maakt alles zo mooi, ook al voelt lang niet alles mooi. Nee, au contraire, er zijn van die momenten dat ik het liefst zulke PLING! momenten uitzet als een knop op de tv.

Gisterenavond zag ik Juno. Een soort van moderne Amelie achtige, snelgesproken prachtfilm over een meisje van zestien die ten tijden dat ze zichzelf nog moet leren kennen tussendoor zwanger wordt en daar een oplossing voor zoekt. Het moment dat zij erachter komt, door de omgang met de toekomstige adoptiepapa, dat een huwelijk soms geen huwelijk is, en aan haar vader vraagt of zij er ooit zeker van kan zijn dat twee mensen echt voor altijd bij elkaar zullen blijven, zegt haar vader dat ze iemand moet zien te vinden die haar accepteert for who she is.

Als ik dan zo, eventjes nu, dat zinnetje hier neerzet,



WHO AM I.
Hoe ben ik

dan vind ik de woordspeling erg grappig. Bovendien zet die zin me sinds een paar dagen geleden erg aan het denken.

Hoe ben ik? Ik ben een denker. Soms een soort van magische denker. Fantasievol. Rijk. Soms verval ik in een wirwar van denken. Denken is vermoeiend. Soms. Denken klaart het hoofd. Soms.

Hoe ben ik. Ik wil begrijpen. Ik denk omdat ik de oplossing wens. Soms is ie er niet. Vaak pas veel later. Dan waait ie, als een veertje, langs me heen. Denken mag best, zolang het functievol is. Denken moet ik soms stoppen. Soms kan ik het veertje oppakken. En dan voel ik me gelukkig. Omdat ik het ineens begrijp. Dan is het cirkeltje rond. Ongeacht hoe het voelt. Laat ik los. Helemaal. Geluksgevoel.

Soms voelt de wereld magisch. Er vormen zich onwillekeurige zinnen, woorden, momenten op wat voor tijdstip dan ook, om me ervan bewust te maken hoe het zit.

Ik leer mezelf langzaam (beter) kennen.

HOE BEN JIJ?

Labels: ikke, pics

Labels: dichtjes, pics

Labels: pics

ER VLOEIEN NERVEN,

als bladeren;
zacht en breekbaar
over mijn handen.



zij groeien,
langzaam
rond mijn botten.
mijn handen
zeggen hardop
wat ik soms
- liever, liefst
verborgen houd.

Labels: dichtjes, pics

1. Grijp het dichtsbijzijnde boek dat meer dan 123 bladzijdes telt.

Er liggen twee boeken op mijn poef, Alle Goeds van Ingmar Heytze en Witte Veder van Sanneke van Hassel. En toch mogen ze van mij niet meedoen. Leuker vind ik het, om zomaar, ogen dicht, een boek uit mijn net nieuw ingedeelde boekenkast te kiezen. Ine mine mutte. Ogen open. Ik bekijk de blauwe boeken in het elfde vierkant en pak het boek eruit.

Alice Sebold - The Lovely Bones.

Er staan meerdere boeken van deze schrijfster in mijn kast. Als ik alleen al naar de kaft staar, voel ik alweer waar het verhaal over gaat.

2. Open het boek op pagina 123 en zoek de 5de zin.

He and Artie watched her back as she departed.

3. Post nu de volgende drie zinnen.

Oke.
'I was trying to warn her.'
Artie returned to his table.
He drew hypodermics, one after another.

Nu zou dus het boekenstokje af moeten zijn. Waarom voelt het dan niet af?
Ik zou niet stront-tegendraads zijn als ik er een 4e opdracht bij zet:

4. Zoek nu op wat het derde woord is van de laatste zin.

Nederlands (Dutch)
spuit, injectienaald, onderhuids.

Ja, dat is dus precies hoe ik The Lovely Bones omschrijven zou.




Af.

via anders.

Labels: ikke, pics

HET WAS PRACHTIG IN DE DUINEN,



de duinen van noordwijk aan de zee.
heb heerlijk gewandeld en met
de honden gespeeld,
gefrisbeed, muziekskes geluisterd,
appeltaart met slagroom gegeten
bij het lounge-achtige strandtentje.
het ruisen van de zee gehoord,
de zon op mijn gezicht gevoeld,
met kinderen gekletst,
geluierd in het zand,
gerend en gelachen.
veel gelachen. ...

Labels: ikke, pics

zet 'm kaaihard.

Labels: pics

via de postbode!






Want ik had een keer zijn liedje goed geraden. Al heel rap.
Dank je wel Jonah!

'Wie is Jonah?' 'Duhuh, de zoon van.

Labels: pics

Labels: pics

Ik maak er een 'tikkie' van. voor altijd en sana.

Labels: pics

Labels: pics

Labels: pics

Labels: pics

Labels: pics

"ZELFRELATIVERING IS,

het kijken naar jezelf van een afstand. Om jezelf kunnen lachen. Je losmaken van emotionele patronen. Fouten toegeven, ze bepalen niet wie je bent."




En dan overstijgen.

Victor Frankl.

Labels: pics

DAT IS ALLES,

wat ik soms wil horen. ...

Labels: pics

ZOALS EEN WAAS,

voor je ogen, die je
weg wilt duwen
als een gordijn in de weg,
zodat erna alles
helderder wordt,
terwijl al dat blauw
schoner en zuiverder is
dan alle onweer in de lucht.



uit: little trip to heaven.

Labels: dichtjes, pics

TERUG IN GEDACHTEN,

trek ik mijn verleden uit de kast
een boel gesplinterde deeltjes
weggestrooid op een zomaar zaterdag.

Ik droom
van een leven zonder waarschuwing
maar de ironie brengt me telkens
weer daar.
ineens bedenk ik me;
het is niet de (ver)binding die beangstigt,
maar de angst verlaten te worden.

De zon zal schijnen
Op een juli besteding
En ik vraag me af
of de melodie van (on)zekerheid
altijd aan het veranderen blijft.

Het meisje dat niet veel durft,
durft meer dan jij denkt.

Labels: dichtjes, pics

VERLANGEN,

naar?



Die Alone.

Labels: pics

WAT LAAT JIJ,

dan verdwijnen wat niet meer,



terug hoeft?

Labels: pics

The Way I Am.

Labels: pics

DE LENTE IS,



daar.

Labels: pics

SOMS LENTE,



en soms bijna.

Labels: pics

VANDAAG BIJ FOAM,

was ik omgeven door the hidden and unfamiliar,








in meer dan een opzicht.

meer hier.

Labels: pics

ON THE ROAD,

I see Love through
the rearview mirror.

Labels: dichtjes, pics

IN EEN GESPREK BUITENSHUIS,

waarin ik met interesse en ingehouden plezier luisterde,
was ik net te laat met reageren op het klikken van een fototoestel schuin tegenover me. Mijn impulsieve reactie was wegduiken achter mijn handen. Ik werd zelfs een beetje boos. Een soort van lichte paniek maakte zich van me meester. Het verwarde me altijd. Dat onvoorspelbare.

Ik keek ernaar. Ik keek ernaar en fronste mijn wenkbrauwen. Het was alsof ik met andermans ogen keek naar wat voor me lag.
Met het insmeren van mijn gezicht 's morgens vroeg, een handeling waarbij ik nauwelijks bezig was met het bestuderen van lijnen en trekken in mijn gezicht, smeerde ik beetje creme als een ongedwongen handeling wrijvend over sproeten en huid.

Ik lijk steeds meer op mijn moeder.

Labels: ikke, pics

GISTERENAVOND LAAT,

zag ik de datum van die dag en besefte dat het precies twee maanden geleden was, dat de nacht volgepraat was in slaperige soort van slapeloosheid, binnen een tijdsbestek van elkaar leren kennen en een zekere aantrekkingskracht. De regen tikte tegen de ramen, het gaf een knus gevoel, terwijl de kat op het uiteinde van het bed bleef liggen, eindelijk ons even met rust liet.
Normaal gesproken slaap ik slecht, als ik een ander dekbed om me heen voel. Maar ik sliep die nacht, hoewel pas laat, wel zeker een aantal uren achtereen.

Geen illusies. Maar geef het tijd. Met die verwarring kon ik niet omgaan. Geen plannen. Maar geef het tijd. Geen wederzien. Maar geef het tijd. Ik gaf het geen tijd meer. Ik droomde van een tuin in de zomer waarin hij een bal heen en weer rolde, terwijl ik in het gras zat en toekeek.

Tijd was voor mij te ruim. Want morgen kon alles anders zijn. Verwarrend ging ik sputteren. En ook dat nam ik mezelf kwalijk en wilde rust. Heel veel rust. Voor allebei. Want het dekbed voelde niet meer als een warme dikke deken. De sterke armen om me heen waren verdwenen. Het koosnaampje weg. De belangstelling loos.

Afstand nemen was geen afscheid. Alleen maar proberen te herprogrammeren, zoals je een verkeerd alarmnummer wist op het display. Resetten. Niets was namelijk, in mijn oordeel, stuk. Nog niet.

'Ik weet het goede woord niet zo goed te vinden.' zei hij, toen ik belde en vroeg 'Ben je boos?' Het was zoiets als... niet geinteresseerd. Onverschillig.

Koud.

Ik dacht ineens aan een stenen hart. Een stenen hart laat alles buiten. Als het valt, breekt het wel meteen. En ik moest ineens zonder erg glimlachen. Ik had nooit gedacht dat ik een rekbaar hart gekregen had. Want mijn belangstelling bleef.

'Ik vind het wel belangrijk te weten hoe het met je gaat.'

En het ging goed.

En dat was fijn.

'Misschien hoor ik nog ooit iets van je.' zei hij aan het eind.

Misschien was het uit beleefdheid. Maar zelfs een elastisch hart had de rek er weleens even zo goed als uit.

'Ik geloof dat als je me net vertelt dat het je onverschillig laat, ik niets meer van me zal laten horen.'

Ik zei gedag, en hing op. En ik hoefde niet eens te huilen.

Labels: ikke, pics

KOM, WE GAAN WOLKEN KIJKEN.

Labels: pics

Labels: pics

WAT IK OOK VANTEVOREN,

in m'n hoofd heb,
het doek maakt zijn
eigen regels.
Ik vraag jullie opnieuw,
wat zie je erin?

KLIK!

Labels: ikke, pics

Labels: dichtjes, pics

MET EEN OPGELUCHT GEVOEL,

had ik net mijn horloge opgehaald. Een splinternieuw leren bandje, dat alleen bij de dieselfabrikant gemaakt kon worden, zat nu weer aan mijn horloge. Het had anderhalve maand geduurd voordat het telefoontje kwam om het op te halen. Niemand had het gezien, maar ik sprong een dansje toen ik het berichtje afluisterde van het antwoordapparaat.
Zeven jaar oud, dacht ik, dat deze horloge was. Ik wreef glimlachend over het bandje. Rook aan het leer. Gek eigenlijk, dat ik zo verknocht kon zijn aan een ding als een horloge.
Het voelde alsof ik de tijd terug had.

Ik snoof, voor zover dat kon, de buitenlucht op. Mijn hoofd voelde aan als een mummie. Alsof iemand met een wattenstaafje dikke watten in m'n neusgaten gepropt had, zodat ik amper ademhalen kon. De zon scheen fel. De zon was goed voor het lijf en mijn gedachten.

Met doelgerichte passen, mijn iPod op, wandelde ik richting weiland. Keek naar de lucht. Ik hoorde het sms-je niet van een vriendin om even wat te gaan drinken, want de terrassen zaten vol, zo lente leek het. (Ik zag het later pas, toen ik al thuis was, en vroeg of ze er nog was, daar in de zon, met een drankje.)

Ik liep en liep. Liet mijn denken achter. Luisterde naar liedjes, voelde mijn voetstappen in het gras en de warmte op mijn gezicht. Het was onvermijdelijk;
gedachten die ik stoppen wilde duwden zich toch een weg langs herinnering. Ik keek nogmaals naar de lucht. Een streep tekende zich op het helblauwe. Een lijn naar het noorden, en andere lijnen dwars ertegenin. Zo was tijd. Je ging erin terug, of erin mee. Onze keus.

Labels: ikke, pics

Labels: pics

DOOR EEN GLAS:

Labels: pics

TIJDENS HET ZITTEN OP,

een stoel in de speelstraat, met Z (2,5 jr) op schoot, gezicht naar me toe,
vergat ik in de commotie dat mevrouw mijn pen gepakt had.
Ja, ik had wel kriebels gevoeld, maar je verwacht dat toch niet?

Labels: pics, werk

MIJN HAAR WAS WEER,

een beetje lang. Nee, niet aan de onderkant, maar m'n pony was lang.
Met een schaar stond ik voor de spiegel van de badkamer, klaar om er eens flink tegenaan te gaan.

Als in een onmiddelijke flashback waande ik me tussen twee schappen in de kleuterklas. Waar de bakjes met plak, scharen en prikkers stonden. Ik haatte prikken trouwens, duurde altijd veel te lang.

Maar ik waande me tussen twee schappen die midden in de klas stonden. Waar je je een beetje tussen kon verbergen. Waar je het bureau (met de blauwe steen erop, en dat vertel ik ook nog weleens) kon zien en waar de kinderen aan het spelen waren op het kleed met blokken en auto's.

Ik pakte een schaar. Er waren al haren van poppen geknipt, thuis en in de kleuterklas, waardoor Juf Elly genoodzaakt was even met m'n moeder te praten.
'Ze moet maar kapster worden.' had Juf Elly geopperd.

Ik had geen spiegel, daar tussen die schappen in de kleuterklas. Maar ik dacht, ik kan het zo ook wel. En dus knipte ik een pluk haar uit m'n pony. Ik weet verder niet of de kinderen moesten lachen. Dat had ik, denk ik, zoals dat gaat, uit m'n geheugen gewist.

Mama was erg boos, toen ze me kwam ophalen om half vier. Want de volgende dag kwam de schoolfotograaf.

Labels: ikke, pics

Labels: dichtjes, pics

Labels: pics

Labels: pics, zweef

Labels: pics

Labels: ikke, pics

IK ZAL HIER HET GRAPJE,

van de vrouwenhumor bij ons op het werk
maar niet als voorbeeld noemen.

Labels: pics

Labels: pics

Labels: pics

DAG EN NACHT.

Labels: pics

Labels: pics

AAN DE ENE KANT WIL IK,

eigenlijk wel naar de kapper. Aan de andere kant ook weer niet. Marion, mijn kapster, heeft het namelijk soms in haar bol. En aan de bol van een ander. Ik dus.
Dan is er een training geweest en vraagt ze of ik alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeBLIEFT wil komen om te 'oefenen'.

'Ja, hallo! Om te oefenen? En wat als het dan misgaat? Met dat geoefen?'

Maar de drie keren dat ik me liet overhalen overtuigen dat het 'echt' iets voor mij was, ging ik met een fijn gevoel naar huis. Dan was ik na een uur of wat klaar, werden er foto's gemaakt, en mocht ik de prijs betalen van een knipbeurt.*



Mijn haar wordt een klein beetje lang. De puntjes moeten geknipt.
Zal ik morgen bellen, of niet? *twijfelt, twijfelt*

*anders betaalt iemand voor een make-over, wat duurder is. Ook kappers moeten centjes verdienen.

Labels: ikke, pics

VERZIN ZELF DE TITEL MAAR.

Labels: pics

TWEE

Labels: pics

VOOR INGE.

Blah.

Een (wat oudere)
latezondagochtendfoto,
met wallen en piekhaar.

Labels: pics

TOEN IK NOG REGELMATIG,

schetsen maakte.

Labels: pics

IK KAN GEEN TITEL VINDEN DAN,



ALSJEBLIEFT.

Labels: pics

WAT DOET GE IN EEN VAKANTIE?

Labels: pics

HERFSTIG, DAT WAS HET.

Labels: pics

ZONDER TITEL:

Labels: pics

ER ZAL NOOOOIT MEER GEKLAAGD WORDEN DAT IK KOUDE VOETEN HEB:

Labels: pics