opeens erg koele brievenbuspost. Van een blogster.
Gisteren zag ik een vimeo van erwin blom over de kracht van weblogs. Wat je kan doen om je weblog interessant te maken en te houden. Wat ervoor nodig is. Wat je ervoor terugkrijgt, naast de welbekende veer in je reet die iedereen stiekem wenst. (Ja, ook al zeggen sommige bloggers dat ze 'vooral voor zichzelf schrijven'.)
Ik bedacht me net, tijdens een lekker welverdiend frietje, dat onder andere de kracht van weblogs voor mij ligt bij het in contact komen/zijn van mensen die je volgt maar op de een of andere manier beter leert kennen. Waar je waardering voor krijgt, bewondering. Waar je 'iets' mee krijgt. Dat 'iets' kan en mag dan vanalles zijn.
teveel op de buurman van de buurvrouw of de buurvrouw van de buurman even verderop. niet een letterlijke, maar die figuurlijke die naar me kijkt die van de verkeerd gepoetste spiegel waarbij je de neiging hebt met de onderkant van je mouw (als het koud zou zijn) alles weer schoon te vegen.
