belangrijk:
Alle schrijf, teken en foto content is van en blijft bij Karin R ©.
Tenzij anders vermeld.
Witte Koord:
een gedichtenbundel met één verhaal.
reserveer nu!
Oink Oink.
'Wat voor een geluid maakt een varken?'
R. (3,5 jr.) 'Vark vark.'
Labels: werk
8:30 PM //
geklooi.
Nadat de kinderen uitgespeeld waren met de grote wigwam, die ze van een oud twee persoons dekbed gemaakt hadden en ik aan een hoepel aan het plafond bevestigd had, gingen we sap drinken aan tafel.
'Wat heb jij gedaan in het weekend?' vroeg ik aan R. (3 jr.)
R. dacht een moment na.
'Oh! We gingen wat klooien in de schuur.'
weekwoord:
KLOOIEN.
Labels: weekwoord, werk
6:42 PM //
through new eyes.
'We come to love not by finding a perfect person, but by learning to see an imperfect person perfectly' -- Sam Keen.
Het stuurde me, als in een flashback, terug naar toen. Naast mijn (toen) beste vriendinnetje stond ik voor de spiegel in mijn geleende zwarte koltrui en geleende spijkerbroek. Beste vriendinnetje woonde in een heel groot huis en kreeg en kocht de meest mooie, dure kleding. Ik voelde me een moment een modern prinsesje.
Ik bracht wat oogschaduw op mijn oogleden en toen ik klaar was zonk mijn hart. Datgene wat ik zo vervloekte, wat telkens afbreuk deed aan het goede gevoel. Het was telkens maar tijdelijk. Het stopte als ik mijn bril op mijn neus zette en het moderne prinsesje was weg.
In de winterkou reden we naar de kroeg. De kroeg was in een kelder met als toepasselijke naam: The Basement. Daar liepen alle hippe mensen rond. Beste vriendinnetje kende veel hippe mensen. Er werd niet met me gesproken. Ik werd niet voorgesteld. Ik voelde me een buitenbeentje. Niet hip.
Ik opende de deur van The Basement waardoor een hete walm mijn brillenglazen in een ogenblik wazig maakte. Het was nerderig om mijn bril af te doen om ze weer schoon te maken. Het andere alternatief was met wazige glazen het risico lopen van de keldertrap te sodemieteren.
Vanmorgen was ik vrij en liep ik in m'n thuiskloffie rond. Geen zin om mijn lenzen in te doen liep ik rond met m'n bril op. Toen het tijd was naar m'n werk te gaan dubde ik even. Ik kon best eens een keer met bril op naar buiten. Ik had een hippe, trendy bril dus waarom niet?
Dat oude gevoel. Dat hield tegen. Het is raar hoe een heel oud gevoel je terugwerpt naar toen en hoe dat effect heeft op nu. Want temidden van volwassen mensen hoefde ik niet bang te zijn om afgewezen te worden, of het middelpunt te zijn van grappen en plagerijen.
Toen ik de deur opende van mijn werkplek kwamen de kinderen naar me toe gerend.
'Kalin!' riepen ze.
En toen zei E: (2,5 jr)
'Kalin, mooie blil!'
Labels: ikke, werk
9:03 PM //
ALS EEN VIS IN HET WATER.
Toen collega Frits
vermoordde per ongeluk liet vallen tijdens het schoonmaken van de vissenkom, besloten de overige collega's dat het welletjes was met
al die goudvissen die niet lang leefden. De kom ging naar zolder en Frits ging door de w.c.
Een paar weken geleden ging ik wandelen met Z. (3,5 jr.) We besloten naar de dierenwinkel te gaan om cavia's en konijnen te kijken. We vonden een pratende papegaai en tientallen hamsters.
'Weet je wat?' zei ik tegen Z. 'We kopen een vis!
Z. mocht een vis uitzoeken en de centjes betalen en samen liepen we terug naar het kinderdagverblijf. De kom werd van zolder gehaald, collega werd vriendelijk verzocht om zo ver mogelijk van de vis vandaan te blijven en de kinderen waren helemaal blij.
'Hoe gaat ie nu heten?' vroeg ik aan Z, toen alles gereed was.
Z. keek me aan alsof ik de meest domme vraag gesteld had die ik maar bedenken kon.
Ze haalde haar schouders op en zei;
'Gewoon vis natuurlijk!'
Labels: pics, werk
7:03 PM //
De solist.
Toen ik begon te werken als bleu begin twintig meiske, bij een basisschool die qua team vrij open was, keek ik op naar anderen en leerde van hun werkwijze.
Toen ik jaren later de kans kreeg zelf een lokatie op te starten, via het brede school idee voor een naschoolse opvang, en dus een klaslokaal ging inrichten in een openbare basisschool waar ik niet alleen verantwoordelijk was voor de aanschaf van meubilair maar ook werving van 'klanten', de kas, intake-gesprekken, boodschappen, contacten met de schoolleiding, verslag uitbrengen in een zeswekelijkse overleg, kindverslagen bijhouden, oudergesprekken, contacten met buurtnetwerk, enzevoorts, dacht ik dat ik het een verademing zou vinden alleen te werken. Lekker zelf alles beslissen en regelen. Ik ben soms een tikkeltje eigengereid.
Maar ik snakte, na een jaar, naar samenspraak. Overleg. Twee-eenheden. Ik verliet met pijn in m'n hart mijn werkplek om te switchen naar een groter team (en dichterbij huis).
Een groter team betekent meer meningen, meer gedachten, meer kletspraat, meer democratisch gedoe, meer overleg waardoor het langer duurt voordat een punt wordt goedgekeurd, afgekeurd of doorslag geeft. Ik raak soms een beetje moedeloos van dat wijvengedoe. Dat gezever. Dat nutteloze in de rondte geharrewar. Mensen, stel je doel vast, maak je punt, hak een knoop door en ga naar huis!
Ik ben toch meer een solist. Denk ik. Of ongeduldig?
En de haloscan commentbox heeft kuren. Maar ik vind reacties zo leuk. Doe je me deze keer een plezier en mail je het door? metkarin*apedinges*gmail.com
Dank je.
Labels: ikke, werk
7:41 PM //
MIScommunicatie.
De verbindingen die liggen in de opslagplaats van woorden.
Trechtercommunicatie.Giterenavond zat ik bij een jaarbijeenkomst waarbij ik eens naar de uitleg luisterde de woorden en zinnen in me opnam, de reacties eens bekeek van anderen en constateerde dat het een kunst is om eromheen te lullen. Mooie woordenpraat. Veel zeggen en tegelijkertijd helemaal niets beloven. Of helemaal geen inhoud uitdiepen.
Best knap.
Een tijd geleden liep ik de groep binnen (werkplek) en riep uit dat het ontzettend koud was. Zonder verder iets te zeggen draaide mijn collega de verwarming wat hoger.
Ik vroeg helemaal niets, ik constateerde. Had wellicht best graag die verwarming wat hoger gewild. Vrouwencommunicatie luistert in verborgen boodschappen waar mannen geen enkele kaas van gegeten hebben.
vrouw: 'Kun je de vuilnis buiten zetten?'
man: 'Ja, dat kan ik wel.'
Zeggen wat in je hart ligt. Luisteren naar je hart. Dat gaat vaak mis in een discussie. Vaak gaat het over heel iets anders dan waarover gediscussierd wordt.
'Ze had opeens heel erg rode billen. Dat was nog nooit eerder gebeurd. Ik zou graag die invalkracht spreken. Mijn kind heeft echt nog nooit eerder van zulke rode billen gehad.'
In plaats van:
'Ik vind het spannend om mijn baby achter te laten bij een invalkracht. Misschien weet ze nog niet alles en durft ze niets te vragen. Als ik wat vaker bel, hoop ik niet dat je het erg vindt.'
Een collega zat er vorige week eventjes doorheen en moest 'bijtanken.'
'Ja, zou ik ook wel willen. Bijtanken. De vakantie duurt ook voor mij veel te lang!'
En oordelen zijn snel gemaakt. Labels: ikke, werk
9:21 AM //
WAAROM? NOU, DAAROM!
Ik heb de afgelopen dagen zitten peinzen over Oranje. Nee, niet het Koninklijk Huis, tss, voetbal natuurlijk. Dat het mensen in twee, misschien drie kampen, verdeelt. Dat het de onverschillige, tegendraadse en met armen over elkaar negatievelingen brengt, de overtuigde, oneindige trouwe aanhangers brengt en de mensen die vragen wat de bedoeling is van de aankomende weken.
Met een stapje terug en open blik vroeg ik de afgelopen week de papa's en mama's in mijn groep of zij 'het' gingen volgen. Want de Oranje koorts, met ondergetekende als de grootste boosdoener, heerst nu ook al in het kinderdagverblijf. Aangezien wij met een VVE beleid werken, ontwikkelingsgericht en begrijpelijk gemaakt voor de leeftijdsgroepen waarmee we werken, begonnen wij simpel.
Een bal is rond. Het kan dus rollen. Welk fruit kan ook rollen? (De kinderen kwamen erachter dat een mandarijn, ook oranje, wel goed kan rollen maar een banaan niet.)
(En zijn er voorwerpen in de groep die ook rond zijn? Ja, de bril van T.)
De papa van een kindje legde uit dat hij het niet snapt dat wij nog steeds denken dat we kampioen gaan worden. Ik vroeg me af waarom hij zo negatief was. Maar het lag toch voor de hand? zo legde hij uit. Daar kon ik dus helemaal niets mee.
Ook viel het op dat meer papa's anti voetbal waren en de mama's voor de buis zaten. Waar waren de stoere, sportieve mannen gebleven van zoveel jaren geleden? Verschoof deze man/vrouw cultuur nou echt zo snel? Ik krabbelde even op mijn hoofd bij deze vreemde constatering.
Ik probeerde te bedenken wat ik voel als de dag nadert van de eerste wedstrijd, aanstaande maandag. Dan schiet er een pijlscheut aan kriebels door mijn buik. Een beetje hetzelfde gevoel als een opbouwende, positieve spanning. Het zingen van het volkslied bouwt die spanning alleen maar meer op. En als de eerste aftrap gegeven wordt, en Nederland zich moet gaan bewijzen, de druk hoog ligt, zit ik op het puntje van mijn bankstel en volg de prachtige bewegingen op het grasveld.
Het zijn die bewegingen die me fascineren. Alsof het een soort van choreografie is van een modern ballet. Er zit al heel lang een idee in mijn hoofd om ooit eens te proberen van een muziekstuk een voetbalballet te maken. Want die bewegingen zijn prachtig.
Het saamhorigheidsgevoel voelt voor mij een beetje als wat er gbeurt met Carnaval. Dan is er feest, met de buurman, de overbuurvrouw en mensen die je je hele leven nog nooit gezien en gesproken hebt. Omdat het kan. Omdat iedereen hetzelfde wilt en denkt. Dat zorgt op de een of andere manier voor een warm bad. Waarin iedereen kan poedelen. Een positief gevoel.
Misschien zijn gros van de Nederlanders te nuchter ingesteld om dit gevoel te voelen. Voelt het op de een of andere manier als een 'doe maar niet zo gek' idee, en voelt het stoerder om niet zo Nederlandsgezind te zijn. Want wij Nederlanders moeten niet zo gek doen, is het al gek genoeg, toch?
Toch vraag ik je om heel even dit filmpje (*
klik) te beluisteren. Met een open blik. En probeer te kijken. Naar het moois. Nee, ik zet geen voet tussen de deur. Als je het nog steeds niet wilt/kunt zien en snappen, hou ik verder mijn mond.
*lied geschreven met medewerking van Ruud van Nistelrooy.
Labels: ikke, werk
12:39 PM //
EN IK HAD HEM NOG ZO GEWAARSCHUWD!
Ik had het nog zo gezegd. 'Kom niet bij die struik.'
R. (3 jr.) komt een beetje jammerig naar me toe.
'Die bloemen zijn een beetje pittig."
Hij laat zijn ene hand zien. Grote wittige bulten zitten op zijn hand.
'Volgens mij heb je een brandnetel geplukt.' stelt collega vast.
De brandnetels staan net buiten het hek, maar als je goed naar voren leunt dan kun je erbij. Collega neemt R. mee naar binnen om zijn hand te koelen.
'De volgende keer maar flauwe bloemen plukken, he!' zeg ik terwijl ik met m'n ogen rol, als hij weer naar buiten wandelt.
(en ik word mega brown man!)Labels: werk
4:04 PM //
BAMBI DEEL 2.
DE EHBO CURSUS KREEG BIJNA,
een examen toen ik ontslag nam bij mijn toenmalige werkplek. Neujj, ze gingen niet het examen betalen als ik toch wegging. Het examen bleek erg duur, zag ik toen ik formulieren kreeg toegestuurd. Ik nam de gok en zegde af, met als extra vraag bij m'n nieuwe werkplek zo snel mogelijk ehbo te gaan volgen. Maar er waren geen centjes. Zo bleek maanden later.
Het was kwart voor zes. Ik liep mijn dagelijkse laatste rondje. Ramen? Check. Deur naar buiten? Check. Lampen uit? Check. Belangrijke papieren opgeborgen? Check. Ik deed de laatste lamp uit en deed de deur van mijn groep dicht. Op de speelstraat worstelde een papa met zijn anderhalf jarige dochter, die niet mee naar huis wilde. Ze hield zich met beide
klauwtjes handen vast aan het stuur van een mini politieauto. En huilde onophoudelijk.
'Nee, je doet je jas nu aan.' mopperde de papa. Ik hoorde aan zijn stem dat het een ingehouden toon droeg.
Eindelijk had de papa zijn dochter van de auto af gehaald om vervolgens te worstelen met haar jas. Die zij, onder luidkeelse gillen, niet aan wilde. Telkens als de papa de ene mouw goed had, en begon aan de andere mouw, wurmde het slimme ding zich weer eruit.
Toen de papa iets meer mopperde, zijn dochter even toesprak, zette de dame het op een enorme driftige huilbui. Die ineens leek te stoppen. Er kwam geen geluid meer, terwijl ik zag dat ze met open mond haar adem bleef inhouden. Totdat ze paarse lippen kreeg. Blauwpaars.
Ik snelde naar haar toe en blies in haar gezicht. Ze bleef erin. Ik blies harder in haar gezicht. En eindelijk hapte ze lucht om daarna luidkeels te huilen.
'Ik schrik er wel van hoor.' stamelde ik, toen ik opstond en mensen verschrikt zag kijken. 'Ze hield op met ademen.'
Toen we iedereen de deur uit gebonsjoerd hadden en ik naar het station liep, in een miezerig zonnetje en de geur van warm eten uit de kieren van huizen, hapte ik ook een beetje naar adem.
Ik droomde 's nachts van huilende kinderen die ineens geen geluid meer hadden. Als een televisie op stil. Labels: werk
3:09 AM //
TOEN R (3 jr) EN L (1,5 jr),
met mij gingen wandelen, L in de buggy en R. aan de hand, nou ja, aan de buggy, zag hij allemaal mooie huizen met mooie tuintjes.
'Dat is een mooi huis.'
en even later:
'Dat is een mooie tuin.'
Als je even niet positief ingesteld was, dan werd je het wel.
Op de terugweg werd R een beetje moe, zo deelde hij mee. Ik legde uit dat er nog mooie tuintjes kwamen en mooie huizen. Toen trok R zomaar een paar blaadjes van een struik bij een huis met een tuin. Ik wilde meteen mopperen. Dat het niet mocht enzo.
Maar R was slim. Hij zei:
'Kalin, ik geeft jou een blaadje, want ik vind jou lief.'
En dan ben je uitgeluld. Labels: werk
7:25 AM //
BIJ SOMMIGE MENSEN,
hangt blijkbaar de liefde in de lucht. Of medelijden. Nee, daar zijn het de mensen niet voor. Ze bedoelen het vanuit een goed
hart.
Een tijdje geleden was R (3 jr.) jarig en papa nam de camera mee om tijdens het feestvieren foto's te maken. Blijkbaar stond ik samen met R op een foto. Die foto bleek deze maandagmiddag op een computer te staan van papa's werk.
'En toen kwam hij dus binnen en zag die foto. Normaal zegt hij dan 'lekker wijf' maar deze keer zei hij 'wat een mooie vrouw.'
Nu wist ik niet zeker of ik me nu ontzettend gevleid moest voelen of niet. Wat ik wel voelde was een ontzettende ongemakkelijkheid. Waar de papa werkt lopen allemaal van die 'werklui' rond. Van die man-mannen.
Een week geleden vroeg de mama ook al, via een omweg, of ik single was of te niet. Er ging opeens een heel helder lampje branden, toen ik eigenlijk een papa overdracht wilde doen, buiten in de zon en de wind, terwijl alle kinderen op fietsjes reden en in de zandbak speelden.
'Eh ja ... nou ja ... zeg maar dank je wel.' wist ik er, met ongelofelijke rode konen, uit te kramen. Ik kon toch moeilijk zeggen dat ik er niet van gediend was. Of dat ik dat gekoppel helemaal niet zag (zie) zitten.
'Waarom ben je zo rood?' riep een collega naar me, toen ik de papa en R
weg uitzwaaide.
'Oh, de zon.' stamelde ik.
Labels: werk
3:58 AM //
'EN ZO VAREN DE SCHEEPTJES VOORBIJ',
maar mevrouw rechts ging links
en meneer links ging rechts. ...
Zegt mevrouw (2,5 jr) met een pruillip:
'Ik vind dit liedje niet zo leuk!'
Labels: werk
3:14 AM //
HET KLEINE CHINESE MEISJE,
deed me wat. Voor de tweede keer kwam ze, klein als ze was, binnengewandeld, met een hapering van voet op drempel.
Alles in zich opnemend, de drukte, de kinderen, de grote mensen, de knuffels in de hoek van de bank. Ik zag een trillende onderlip op het moment dat mama die drempel overging en de deur wilde sluiten. Ik knielde op mijn hurken en nam haar bij me. Ze bekeek me even. Ik voelde bijna hoe ze dacht.
Ik wil jou niet. Ik wil mama.Een week later liep ze aarzelend de drempel op van gang naar groep. Kwamen er al kinderen bij me staan, nieuwsgierig en kinderlijk attent.
'Dat is het nieuwe meisje, he
Kalin?'
Mama nam kort maar krachtig afscheid. Met een trillende onderlip keek ze omhoog, probeerde mijn blik te vangen. Nam mijn hand.
Maar toch wil ik je nog niet.Deze week liep ze aarzelend naar de deur, ene voet over de drempel. Zwaaide naar mama. Ze bleef voor het eerst slapen bij het kinderdagverblijf. Toen het besef kwam dat mama haar nog niet kwam ophalen, met de kinderen in pyjama naar de slaapkamer moest, achter houten spijlen moest slapen, in een vreemd bed, met rare dekens en gewoon niet thuis, barstte ze in tranen uit. Omklemde mijn nek. Dikke tranen.
Het deed me wat. Haar hulpeloosheid. Haar angst. De onrust. Het onveilige.
Ik wreef over haar wangen, praatte tegen haar. Met haar. Begon aan een slaapkamer rondleiding.
'Kijk, en daar slaapt R, en daar slaapt T. En jij gaat hier slapen.' Ik wees naar haar stapelbed.
Ze wilde niet. Ze hield me strak vast. Met moeite legde ik haar neer.
'Ik blijf bij je.' probeerde ik.
Op het moment dat ik
dat zei, begon het langzame vertrouwen.
Labels: werk
3:20 AM //
NADAT IK TWEE PEUTERS,
had weggehaald omdat ze op het raam aan het spugen waren, en hen beval zelf een doekje te pakken om het op te ruimen, terwijl ik nog net onderdrukte om snerend te vragen of ze dat thuis ook deden, riep N (3 jr) ineens uit het niets:
'Mijn opa is dood.'
'Oh. Was hij ziek?'
Er keken een paar peuters van achter auto's, boeken en klei naar N.
'Ja. Heel ziek. En nu is ie dood.'
'Waar is ie nou dan?' vroeg ik.
'In de lucht.'
'Ik vraag me weleens af wat al die dode opa's in de lucht doen.' vroeg ik aan haar en aan mezelf.
'Zwaaien natuurlijk!' riep N met beide handen uitgestoken.
Ja, dat was best een goed antwoord.
'Maar, wat is dood dan precies?' wilde ik van haar weten.
Ze dacht even na. De andere kinderen keken naar beneden. Misschien dachten zij ook na. Het was tenslotte best een pittig en niet alledaags onderwerp.
'Dan kan je je ogen niet meer opendoen.'
'En niet meer met je handen zo doen.' Ze bewoog haar handen en armen.
'Maar in de lucht kunnen ze wel zwaaien!' riep B (3,5 jr) ineens.
Labels: werk, zweef
6:18 AM //
NOG MEER PEDAGOGISCH ONVERANTWOORD,
want ik gooide wederom de kinderen naar buiten vanmiddag.
Maar het was stervenskoud.
Verder kriebelde mijn neus, en dat vertelde ik de kinderen dan ook.
Zegt A: (3,5 jr.)
'Dan moet je gewoon terugkriebelen.'
Labels: werk
2:44 AM //
DE OMGEKEERDE WERELD OFTEWEL,
niet geheel pedagogisch verantwoord.
Er is net opgeruimd en de kinderen spelen in de speelstraat als ik opper dat we nu naar buiten gaan! Ik roep heel enthousiast want de zon schijnt en ik ben vrolijk (en voel me kaaai goed, voel me kaaai goed.
**)
S. (3,5 jr) kijkt op van zijn speelgoedauto. Zo'n ding waar je op kunt zitten en heel hard door de speelstraat kunt racen.
'Nee, binnen blijven!' zegt hij met een sippe blik in z'n ogen.
Ik kijk verbaasd op. Frons extra overdreven mijn wenkbrauwen.
'Wat zeg je?'
'Binnen blijven.' piept hij.
'Ben je helemaal van de ratten besnuffeld! Wij gaan naar buiten! Jullie, jullie verderfelijke jeugd van tegenwoordig met vierkante ogen en RSI, zijn potjandosie geen spatje hooikoorts meer gewend! Weet je wat? Ik ga naar buiten!'
Ik pak mijn jas en loop naar buiten.
En wie zat er vanmiddag op de schommel?
Gelukkig konden de ouders erom lachen. Voor de duidelijkheid. ** En wil je weten waarom ik me kaaaigoed voel(de)?
KLIK! Labels: werk
2:15 AM //
COLLEGA IS ZIEK,
en we besluiten om 's middags, aan tafel, even collega te gaan bellen.
'Sssst, nu even stil zijn anders hoor ik niks.'
De kinderen zitten te wachten. Ja, dan neemt collega op.
Ik vraag hoe het met collega is en of ze zich al wat beter voelt.
Dan wil S (3 jr.) ook even met collega praten. Ik geef de telefoon.
'Hallo!'
'Hallo! Met S...'
Opeens houdt hij de telefoon van zich af en kijkt ernaar.
'Ik zie je niet!' roept ie.
'Ik zie je niehiet!'
Labels: werk
3:14 AM //
HET WAS EEN MOOIE DAG,
omdat:
* ik in de kou en de wind met een vierlingbuggy (met kinderen erin) een carnavals CD ging kopen, en ik de zon voelde schijnen op m'n gezicht en ik het gevoel had dat het lente was.
*
omdat. Labels: ikke, werk
3:00 AM //
TIJDENS HET ZITTEN OP,
een stoel in de speelstraat, met Z (2,5 jr) op schoot, gezicht naar me toe,
vergat ik in de commotie dat mevrouw mijn pen gepakt had.
Ja, ik had wel kriebels gevoeld, maar je verwacht dat toch niet?
Labels: pics, werk
7:31 PM //
'WAT DOE JE NOU?'
vroeg ik aan S (3 jr.)
Hij schoof zijn koude hand zo mijn truitje in. Naar beneden.
'Even voelen.'
'Wat voelen?' vroeg ik verontwaardigd.
'Daar is het hoog.' zo redeneerde hij.
*ginnegapt*
Labels: werk
2:14 AM //
OVER HAREN ENZO,
hadden we het. Z (2,5 jr) heeft erg mooie krullen.
'Jouw krullen worden al lang!' zeg ik tegen haar.
Z. is een beetje verlegen en zegt nooit veel.
Soms vind ik een twinkel in haar ogen en dan ben ik al tevreden.
Z. betast haar krulharen en legt haar hand weer op haar broek.
In de stilte die daarop volgt berusten we.
'Heeft C* (3 mnd) ook krullen?' vraag ik dan om haar uit te dagen.
Ze kijkt fronsend.
Ik verwacht dat ze niets zal antwoorden. Meestal vervaagt haar frons
in een gezicht zonder uitdrukking.
Dan laat ze ineens drie vingers zien.
'C heeft maar drie haren!'
*C is haar drie maanden oude broertje.Labels: werk
5:29 PM //
ER WAS ZOVEEL MEER,
dan 'oijeboijen' bakken met zes kinderen in de leeftijd van anderhalf tot vier jaar.
Dat we samen aan de grote tafel bezig waren, met het beslag en de gist en ook de krentjes dat ieder kind voor zich had liggen, en waar stiekem van werd gesnoept.
Een begrip als 'laatste dag van het jaar' was voor hen veel te moeilijk. Wel kon ik vertellen en uitleggen over oliebollen en vuurwerk.
'Misschien maakt papa of mama je wel wakker vanavond en mag je buiten naar het vuurwerk kijken.'
'Wat is vuurwerk eigenlijk?' vroeg ik.
R (3 jr) maakte een psssht geluid en gebaarde met beide handen een lijn naar boven.
Vanmiddag na het slapen zaten we met bekers drinken en een grote schaal oijeboijen of ollebollen aan tafel.
Maakten we sneeuw erop en begonnen te snoepen.
En glimlachte ik tevreden.
Labels: werk
3:28 AM //
AAN TAFEL MET DE KINDEREN,
terwijl de grote lampen gedimd zijn en de kerstboom a la disco fier rechtop staat nadat hij al -tig keer scheefgezakt is:
'Wie weet er een leuk kerstliedje om te zingen?'
I (3,5 jr) 'Ja, denneboom!'
We zetten in. 'Oh, denneboom, oh denneboom, wat zijn je takken --'
Maar R (2 jr) roept er doorheen. Een verkeerde tekst.
'Oh, takkeboom, oh takkeboom, takken wooooonersooon. Laaaaaaaaas in bos staaaaaan!'
Labels: werk
5:31 PM //
SINTERKLAASPRAAT:
We zitten aan tafel en zingen sinterklaasliedjes. Eén van de liedjes is het welbekende 'zwarte piet ging uit fietsen, toen klapte zijn band.'
Als we zingen over de roe stop ik het liedje even.
'Wat is dat eigenlijk? Een roe?'
S (3 jr) denkt even na.
'Ja, een roe.' zegt ze, terwijl ze haar schouders op haalt.
'Ik weet het al!' zegt ze dan.
'Een kanga-roe!'
Labels: werk
2:29 AM //
HEERLIJK, VANDAAG WAS IK,
weer aan het werk.
Enkele uitspraken van vandaag:
Bij binnenkomst:
"Karin! Ik heb je vermist!"
In een gesprek aan tafel:
S (2,5 jr) "Z. is verlegen."
"Wat betekent dat? Verlegen zijn?"
S (2,5 jr) "Dan doe je je ogen dicht."
's Middags zingen we liedjes.
"Tien kleine visjes, zwemmen in de zee"
T (3 jr)"Nee, nee, nee, doe er maar twee! Anders duurt het zo lang."
Labels: werk
2:55 AM //
ER WAS NIET ALLEEN HERFST BUITEN,
maar ook binnen, in de groep. Er werd een boom getekend (door mij) op een groot stuk karton. De boom werd daarna geverfd in de kleuren groen en bruin. Ja, groen en bruin want na het bekijken van de boom in de achtertuin, besloten de kinderen
die boom na te schilderen.
De boom kreeg takken. Van rolletjes w.c papier, die ook geverfd werden in groen en bruin. Met een draadje erdoorheen kreeg je echte kronkelige takken. (In vaktaal is dit ruimtelijk werken. *kuch*) De boom was klaar. Ik bracht nog 'accentjes' aan op de boom door wat goud te gebruiken, net als in het verhaaltje van Jip en Janneke.
De boom werd met buddy tegen de muur geplakt. Een echte boom in de herfst in de groep. De kinderen vonden het mooi. Ook de takken werden gewaardeerd.
"Dat is een takkenboom, he Karin?" riep R (2,5 jr) enthousiast uit.
Het was maar goed dat hij erbij lachte.
Tip voor een vrije dag: bak een appeltaart. Dat ga ik morgen doen. Labels: werk
3:23 AM //
ZOLANG HET MAAR DRAAIT,
moesten ze gedacht hebben. We zaten naast elkaar, in kleermakerszit, te kijken naar de wasmachine. De kleurtjes, poppen, auto's, blokken en al het andere speelgoed was vergeten.
"Kijk, nu komt er water bij, en dan gaat de wasmachine dadelijk weer draaien." legde ik uit.
"Gaat weeeeer!" riep S (2 jr) en wees terwijl hij lachen moest.
Er kwam sop bij, toen de trommel weer stilstond. Met grote ogen werd gekeken wat de wasmachine allemaal deed.
"Gaat weeeer!" riep S weer en wees terwijl hij weer lachen moest.
Waar hou je een kind mee zoet? *klik*Labels: werk
3:32 AM //
ER VIEL EEN BAKJE,
op mijn hand. Bij het kinderdagverblijf hebben alle kinderen een eigen 'bakje'. Daarin leggen 's morgens de ouders een pyjama in en het allerbelangrijkste: een knuffel en/of speen.
De bakjes zijn zwaar. Sommige ouders proppen er hele rugzakjes in. Ik wilde een bakje uit de muur halen, zoals bij Kees Kroket, maar de bak viel scheef waardoor ik niet op tijd de bak pakken kon, met nog een kind op mijn schoot.
'Hola!" riep ik, terwijl ik vliegensvlug S (2 jr) vastpakte en op hetzelfde moment de bak wilde grijpen. De bak viel bovenop mijn hand.
Er waren nu beroepenweken. Leidsters deden
'groot werk' vertelde T (3,5 jr) ooit, maar nu moest ik echt naar de dokter.
Dokter W (3 jr) nam een verband en begon het om mijn hand te wikkelen.
Maar ik ben links en ik kon met links niets meer doen, ook niet met kinderen spelen, knuffelen, eten, drinken.
'Ik doe het verband maar even af, oke?' vroeg ik aan S. (2 jr)
Hij bekeek mijn hand. Het was dik en een beetje paarsblauw.
'Tusje optoen.' vertelde hij.
Hij leunde voorover en zette twee met besmeurde yoghurtlippen op mijn blauwe-plek-hand.
'Nou oveh?' vroeg ie toen.
Labels: ikke, werk
3:18 AM //
PARDON?
T (3,5 jr) eet zijn laatste korstje op en laat een boer.
"Wat zeg je dan?" vraagt collega leidster, gespeeld streng.
T kijkt even vragend, denkt na en zegt dan:
"
HOPPAAAAH!!"
Labels: werk
2:13 AM //
TUURLIJK!
"D, lust je ook sap?"
D (3jr) kijkt me aan.
"Tuurlijk." zegt ie.
Ik zou zweren dat hij stiekem 'duh' dacht.Labels: werk
3:17 AM //
WEEKWOORD:
BUIKFRIEMEL.T. (3,5 jr) laat een boertje.
"Oops,-" zegt ie dan, "Ik had een buikfriemel!"
Labels: weekwoord, werk
11:28 PM //
TRUIS:
"Karin, Karin, ik heb 3 nieuwe truis!"
En wie weet wat dat betekent krijgt van mij een virtuele dagkaart.Labels: werk
4:23 AM //
GROOT!
We zitten aan tafel en ik vraag aan T (3,5 jaar:)
"Wat wil je later, als je groot bent, worden?"
Hij denkt even na.
"Ik word later prinses." zegt B. (3,5 jaar.)
T. weet het.
"Ik word brandweer!"
"Wat doe ik eigenlijk?" vraag ik dan.
Hij denkt lang na.
"Jij doet groot werk." zegt ie dan en knikt.
En dat doe ik dus. Groot werk.Labels: werk
3:04 AM //
SNAP DAT DAN!
T. (2 jaar) zit aan tafel en krijgt een boekje aangereikt. Er staan wel plaatjes bij maar ook heel veel letters op.
"Dat kan ik niet lezen." legt hij beduusd uit.
Labels: werk
3:37 AM //
DAN NIET:
Ik help L (3 jaar) met aankleden. Ze treuzelt. Ze pakt speelgoed terwijl ze ook haar broek wil aantrekken.
"Kijk dan, Karin!" ze laat een pop zien.
"Hij moet ook aangekleed."
Ik zucht een beetje en schud m'n hoofd.
"Nee, dat ga ik nu niet doen."
L zet haar handen in haar zij.
"Nou, dan doe je het toch niet."
Hoe heet zoiets? Pre puberteit?
WEEKWOORD: EMODIP Heb je een emodip? Dat komt
hierdoor.
Labels: weekwoord, werk
4:28 AM //
KOFFIE:
"Toffie tinken!" zegt S (2 jaar) en geeft me een plastic kopje.
"Dank je wel." zeg ik en doe net of ik de koffie helemaal opdrink.
"Op?" vraagt ie.
Ik knik en neem vervolgens mijn eigen kop koffie ter handen.
"Toffie tinken!" roept ie weer.
"Kijken?" vraagt ie dan.
Ik laat hem de koffie zien.
"Ook toffie tinken." Hij wijst met z'n vinger.
"Wil je ook koffie drinken?" vraag ik.
De koffie is behoorlijk afgekoeld. Ik laat hem een slokje nemen.
Hij trekt een vies gezicht.
"Lekkuh!" zegt ie dan.
De bikkel.
Labels: werk
3:06 AM //
DIKKE BULT:
Leidster: "Ja, ik heb je twee keer gewaarschuwd! Dat is dan eigen schuld, dikke bult.
J (3 jaar) verontwaardigd: "Ik
heb helemaal geen dikke bult!"
Labels: werk
6:32 AM //
ETTE ATTE, PITTA!
Ze liepen in een rijtje richting keuken, als in een boemeltreintje. Zigzaggend met een zelfgemaakte koksmuts op. De ene muts viel bij de een half over het gezicht. Gevolg was een bijna struikelpartij.
In de keuken sneden ze met botte mes de prei, paprika en champignons, en propten stiekem ondertussen de salami en ham naar binnen. Ze smeerden er tomatenpuree op en wasten hun handen. Daarna mochten ze spelen terwijl de pizza in de oven opwarmde. Tien minuten later zaten ze vol verwachting weer aan de lange tafel.
Het stukje pizza werd op een bord gelegd, om even af te koelen, er werd verteld eerst even te blazen. Dat veroorzaakte iets meer speeksel op de pizza dan de bedoeling was. Maar daarna werd er gesmuld.
Toen de monden, handen, oren, ogen, wangen, nek, armen gepoetst waren riep S (net 2 jaar) ineens:
"Ette atte! Pittaaaa!"
Labels: werk
9:12 PM //
IETS ANDERS DAN PIELEMUIS:
De kinderen zitten netjes op de grond bij de ini mini weecees. Op een krukje verschoon ik de kinderen die net op de w.c gezeten hebben en een schone luier nodig hebben. T. (3,5 jaar) zit aan zijn piemel.
"Hij zit aan z'n piemel." roept S (2,5 jaar) en wijst.
"Ja." zeg ik alleen, wetende dat ik er maar verder geen woorden over vuil moet maken. Dat doen jongens nu eenmaal. Dat zit er al vroeg in.
"Meisjes hebben geen piemels." gaat S door met haar uitleg.
"Nee?" vraag ik. "Wat hebben meisjes dan?"
"Meisjes hebben een muisje."
Ik denk dat ik het verkeerd verstaan heb.
"Wat hebben meisjes?"
"Meisjes hebben een muisje."
Ik vraag me af of S, het allemaal wel op een rijtje heeft.
"Waar zit je muisje dan?" vraag ik toch nog even door.
Ze wijst naar haar 'meisjesplasser.'
Oke. Collega heeft het toevallig gehoord en begint te lachen.
"Da's nog eens wat anders dan een poes!"
Ja, knik ik en vul aan:
"Hoe moet ik in godsnaam in de toekomst dierenverhalen gaan voorlezen!"
Labels: werk
2:32 AM //
KOEK EN ZOPIE (EN ALAAF!):
Aan het eind van de themaweken winter schaatsten de kinderen op de speelstraat met handen op hun rug en mutsen en sjaals aan langs de pilonnen en kregen een daverend applaus als ze aan de overkant waren. Ook het spel sneeuwblazen (watten blazen met een rietje) was een daverend succes. De erwtensoep bij de lunch werd door de een verslonden en door de ander uitgespuugd.
"Lust je het niet?"
"Viet!"
De broodjes gingen erin als zoete koek. Ook het koekhappen was een leuk spel. De een bleef trouw met de handen op de rug staan happen in de lucht en de ander smokkelde door stiekem de peperkoek vast te houden. En dan de volgende dag de apres ski disco party. Om ook het carnaval in te luiden. Soms was brabant de leukste provincie. De gemoedelijkheid en het feestgedruis kon beginnen.
"Er staat een ..?"
"Paard in de gang!" vulden de kinderen aan.
"Alaaaaf!"
Nu nog m'n roze zuurstokkenoverall maar eens opzoeken. Die haarband met flikkerlichtjes laten we deze keer maar thuis. Of niet..?Labels: werk
2:21 AM //
PEUTERGELEUTER:
T (3,5 jaar) heel serieus: "Karin, je moet niet zoveel praten, als je zoveel praat ben je een kwebbeltante."
Ik wil S. (3 jaar)'s middags uit bed halen.
"Kom je eruit?"
S: "Nee, ik blijf nog even liggen."
Labels: werk
2:11 AM //
FRISTI:
Er werd voor een keer Fristi gedronken. 'Roze melluk.'
"Ik wil witte melluuuk!" huilde T.
"Daar hoef je niet om te huilen! Als je het gewoon even vraagt, dan krijg jij witte melk."
In Brabant zeggen ze standaard melluk. Op z'n kak corrigeren we dan spottend de melluk in melllllk. "Bij papa in de kroeg hebben ze ook die." riep S enthousiast uit en wees naar de geopende pak 'roze melluk.'
"In de wat?"
"Bij papa in de kroeg hebben ze ook die." Ze wees weer.
"Gaat papa dan biertjes drinken?"
"Ja. En dan valt ie van de kruk en moet ie spugen."
Ik herhaal nog maar eens:
Mellllk is goed voor ellllk.Labels: werk
2:50 AM //
DAT JE HET EVEN WEET:
Iedereen zit aan tafel.
"Ik hoor iemand slurpen!"
L. (3,5 jaar) schudt zijn hoofd.
"Ik snurk niet uit m'n beker hoor!"
Labels: werk
2:43 AM //
