• Home
  • Agenda
  • Diensten
  • Media
  • Blogcursus
  • Boek
  • Contact
  • Archief
  • Nieuwsbrief

Thuis. →

Toen we in Parijs waren stuurden we ons zelf een kaartje naar huis. We deden hetzelfde toen we in Barcelona waren. Ik was het alweer vergeten, dat we de kaart gekocht hadden, geschreven en opgestuurd. Thuis, tussen de andere post, lag ie ineens. Post krijgen is cool. Ook als je het zelf hebt verstuurd.

A House, A Home. →

Mijn oude stad achter de kerk mijn huis. ooit.

Vanuit huis. →

Het is mijn uitzicht vanuit de keuken. Ik kijk links van mij de verte in. De zon zakt daar naar beneden, in vertraging. Thuis was ooit het andere uitzicht. Vandaag is dit huis mijn thuis. Met mijn uitzicht.

Thuis. →

Als achter de voordeur niemand is om je te groeten en je de sleutel in het slot laat gaan; het kraken hoort terwijl je opendoet, voeten vegen, jas uit, en 'hallo' zegt in een holle ruimte, of alleen maar in gedachten, was dat misschien toch, achteraf, hét Remi moment dat ik bedenken kon. Alleen zijn was altijd tweede natuur voor mij; niemand om mij heen was vaak heerlijk. Ik hoefde tegen niemand

Antwerpen. A House is not a Home. →

Met sommige steden of specifieke plekken heb je soms 'iets'. Met sommige plekken heb je een instant herkenningsgevoel en telkens als je terugkeert voel je je net zo thuis als in je eigen woonplaats of de plek die het meest vertrouwd is voor jou. Antwerpen is al jaren een stad waar ik graag terugkeer. Ik kan niet goed verklaren waarom, het laat me een soort van thuis voelen. Misschien is he

Van thuis naar thuis. →

A chair is still a chair Even when theres no one sitting there But a chair is not a house And a house is not a home -- Burt Bacharach.

Privé, openhartig en luidruchtig. →

Ik weet niet hoe mindful het is, maar soms kan ik me héél goed afsluiten voor geluiden en prikkels om me heen, waarbij ik op andere momenten als een stofzuiger gezogen word naar alles dat geluiden en gesprekken produceert. In de trein gisterenavond, toen ik naar huis ging, zat een jonge vrouw te luisteren naar een één of ander braziliaans deuntje. Ik bekeek haar eens van de zijkant en ontd

Kijk om, en loop weer door. Deel 31. →

Maar houden van en iemand van je laten houden kost soms zoveel. Geef je zomaar je zieltje bloot? Ik zag haar met tranen in haar ogen en iemand naast haar die armen om haar schouders legde, maar ze weer wegschudde, zo van haar schouders af. Niet te dichtbij. Dichtbij doet zo'n zeer. Dichtbij is risico. Dichtbij is dicht bij. Haar tranen biggelden over haar wangen. Ze stond daar maar. Alleen met ha

A House is not a Home. →

Lees dit gedicht aub mét de muziek. (Muziek van Marco Raaphorst.) Jochem verhuisde van Amsterdam naar Den Haag... Met het neerplanten van een nieuw adres, want de oude vervaagt steeds meer als het kabbelende water in de grachten van Amsterdam. (meer...)

« Previous
Next »
Ontwerp en code door marcoraaphorst.nl gebruikmakend van core-code van dessign.net