Alle berichten met tags “blog

Reacties 3

Dan ben je een bitch.

Het waaide.
Hard.
Vliegerweer.

We hadden een vlieger om mee te vliegeren, wat beter om dat niet te doen op het strand met de zon in je ogen en de wind in je haar? Sommige vrouwen hadden de zomer heel erg in de bol en zaten in zonnenjurkjes op handdoeken. Sommige mannen liepen stoer met ontkleed bovenlijf heen en weer. Kuilen graven.
De vlieger werd omhoog gewaaid. We vierden met het touw. Helaas de eerste keer zakte hij rakelings langs een zonnend meiske in het zand.

‘Ja, ze zeggen niet voor niets, vrouwen achter het stuur, bloed aan de muur. Geldt ook voor vrouwen die zonodig moeten vliegeren. Kunnen er niks van.’

‘Vrouwen aan het stuur, bloed aan de muur!’

Ik keek naast me. Iemand moest het tegen mij hebben.

Hij zat in het zand met zwarte korte broek, kaal hoofd, enorme tatoeage op zijn buik.

Smalend lachend. Hij had er zichtbaar lol in. Zijn twee kinderen naast hem snapten het niet. Dat was maar goed ook. Ik vertelde hem dat ik ging doen alsof ik het niet gehoord had. Hij was ook nog een beetje doof want ik moest het twee keer herhalen. Ik zei ook tegen zijn twee kinderen dat het beter was dat ik net deed alsof ik het niet gehoord had. Ze zaten er tamelijk stoïcijns bij.

Ik probeerde de vlieger weer omhoog te krijgen. Dat lukte. Ik liet het touw meegaan en de vlieger ging hoger de lucht in. Ondertussen besloot stoere papa met een van zijn zoontjes te gaan overgooien. Met een tennisbal. Dat ging even goed. Maar toen miste hij tot twee keer toe de bal die zijn zoon van amper vier hem toeworp. Ik kon het niet laten:

‘Moet je wel goed vangen hoor.’

Hij keek achterom. Hij was niet blij. Keek naar me alsof ik de eerste de beste bitch was die gemeen tegen hem was. Ja, wat wil je nou? Dat ik dan ook maar mijn mond hou? Mag een vent wel ‘grappig’ doen tegen een vrouw maar mag een vrouw geen lik op stuk geven?

Reacties 2

Het verschil tussen eigen stijl en het trucje toepassen en wat ik ervan vind.

trick

Want ik vind er wat van.

De afgelopen keer, in de Blog Away NL Google Hang Out, kwam het ter sprake; wat is je eigen stijl en wanneer is het een trucje dat je toepast? Is het wel een trucje? En wat is je eigen stijl?

Het is mooi dat mijn e-cursus telkens vol zit. Dat geeft mij een goed gevoel omdat er blijkbaar mensen zijn die graag opdrachten van me willen ontvangen en willen uitvoeren, feedback willen krijgen en er wat mee willen doen.

Het is altijd een beetje tricky vind ik, dat feedback geven.

Als ik blogopdrachten ontvang in mijn mailbox van mijn blogcursisten bekijk ik eerst het hele geheel voordat ik inhaak op wat me opvalt en veranderd of verbeterd kan worden. Ik bekijk eerst wie de blogger in kwestie is, wat hij wil overbrengen en of het al duidelijk is wat zijn stijl is. Daar wil ik namelijk niet aan zitten. Daar blijf ik het liefst vanaf.
Wat ik wel doe is kijken naar wat de ander op weg helpt om duidelijkere blogs neer te zetten. Waar de zinnen niet lekker lopen en waar vraagtekens bij gezet kunnen worden, zodat de blogcursist dit kan aanpassen en kan verduidelijken. En soms geef ik ook tips om een blog beter op de kaart te zetten omdat het daar ook om draait.

Wat mij betreft is dat ook precies mijn taak in het hele geheel. Het desbetreffende blog is altijd van de ander en ik kijk alleen wat zodanig aangepast kan worden zodat het de cursist verder helpt maar ook hun lezers.

We bespraken tussenkopjes. Dat ze voor Google handig kunnen zijn en dat het soms een manier is om de lezer te helpen met scannen, zeker als het een long read betreft. Maar ook dat het vaak een manier is om duidelijker te zijn naar hun publiek.

Het tussenkopje is een soort samenvatting voor de tekst en dus handig voor de lezer.

En soms is het ook, en dat geldt zeker voor mij wanneer ik quotes gebruik, een soort illustratie. Soms begin ik zelfs met een quote om duidelijk (voor mezelf) te maken waar ik met mijn blog heen wil en schrijf ik ‘er omheen’. Het is een hulpmiddel, een samenvatting en een illustratie. Het wordt in dat geval een eigen stijl. Geen trucje. Wat is dan een trucje toepassen?

Het wordt een truc als je (nog) niet weet wat je eigen stijl is, wanneer je kijkt naar andere bloggers en denkt: als zij het op die manier kan en succes heeft, doe ik het ook want dat zal vast helpen.
Maar je gaat voorbij aan wie jij bent, wat je vertegenwoordigt en je gaat helemaal voorbij aan wat jouw eigen unieke stijl kan zijn. In de Google Hang Out afgelopen dinsdagavond zei terecht ook een cursist: ‘Het wordt irritant als je opmerkt dat het ergens anders ook op dezelfde manier wordt gedaan.’ En vaak is het ook een zoektocht naar het vinden van je eigen stijl. Maar wel eentje die het waard is om uitgezocht te worden.

Je eigen stijl is je spreektaal omgezet in tekst. Jouw manier van duidelijk maken. Jouw vorm, jouw ding.

En dat is tevens het fijne aan bloggen, er is geen eenduidige manier van hoe je moet bloggen. Er zijn wel richtlijnen, tips en toepassingen om je aan te houden maar het hoeft niet. Je kunt eindeloos zelf variëren met in je achterhoofd alle richtlijnen die er zijn. En soms pas je die toe omdat het handig is, en soms laat je het los.

Een andere blog over ‘allemaal hetzelfde’ lees je hier.

Reacties 5

Wat is je statement dan?

Warm welcome home
 

Gisterenochtend zag ik een mooi voorbeeld van de blogopdracht van vorige week die ik de cursisten van Blog Away NL  meegaf: bekijk een situatie buiten jezelf en observeer die situatie goed voordat je ‘m gaat opschrijven. Bekijk erna op welke manieren je deze situatie, die buiten jezelf ligt, naar jezelf kan trekken. Een soort metafoor beschrijven.

Het jongetje stond bovenaan de roltrap en keek paniekerig naar zijn vader die met handgebaren wees dat ie mee moest. Maar hij wilde niet. Hij liet het ook duidelijk hoorbaar merken. Waarschijnlijk wist iedereen in het hele centraal station Den Haag dat dit jongetje, amper vier jaar oud schatte ik, niet van plan was op die roltrap naar beneden te gaan. ‘Ik ga niet van de roltrap!’ gilde hij overstuur, terwijl hij alle pogingen van zijn vader letterlijk weg leek te duwen. Hij schudde zijn hoofd, schudde zijn armen. Papa moest gaan. Hij bleef wel. Als je de aandacht op je wilt vestigen is hard roepen een van de mogelijkheden die aandacht naar je toe te trekken. Je hebt bescheiden mensen en minder bescheiden mensen op deze wereld rondlopen; ze zeggen niet voor niets: ‘brutalen hebben de halve wereld’. (Ik zeg dat ze meestal de hele wereld hebben.)

Toch zijn er momenten dat je met een hele andere aanpak precies hetzelfde effect krijgt.

Er staat weleens een zwerver (Thomas) in het Haagse centrum. Dat is precies wat hij doet; stilstaan. Verder niets. Zijn ruige haar ligt over zijn hoofd, ongekamd, en hij staat voorover gebogen. Hij roept niet, smeekt niet. Niets. Hij staat. Mensen lopen langs hem heen en kijken om. Wat doet die gast nou? Wat wil hij? Wie is hij?

Er zijn momenten dat ik gewoon wil werken, bloggen en mijn steentje wil bijdragen om te delen zonder al teveel na te moeten/hoeven denken over formules, trucjes en statements. Ik geloof erin dat je, als je doet waar je hart ligt, en weet dat het goed is, dat een ander dit ook zal zien. Zien zij het niet, dan zijn ze blind.

(Foto: Roel Wijnants.)

reactie 0

Joehoe! Tips voor catchy SEO blogtitels hier!

Waving goodbye
 

Dit blog is onderdeel van de derde editie van Blog Away NL.

Je voelt al dat ik sta te zwaaien. Toch? Even de aandacht vragen, even laten zien dat ik er ben met deze tekst om te lezen want wie weet heb je er wat aan. Misschien ook niet maar blijf je hangen bij een andere blog en lees je verder. Bij Blog Away NL (de blog e-cursus) blijken goede blogtitels lastig te maken. Dan heb je net je tekst compleet en zit die titel nog in de weg. Hoe zorg je ervoor dat die blogtitel ook eruit knalt en zodanig prikkelt dat de lezer gegrepen wordt?

Tips voor goede blogtitels:

- Vaak zitten de beste blogtitels in je eigen tekst. Kijk altijd waar de pakkende zinnen zijn te vinden in je blog. Lees je tekst nog eens na als je het even hebt weggelegd en scan jouw eigen blog op goede titels. Vaak zul je er twee of drie uithalen.

- Soms werkt het, bij Twitter bijvoorbeeld of Linkedin/Google+, dat je juist een zin pakt waar de samenvatting al in zit. Voorbeeld: ‘Hij was te moe om te handelen’ Deze zin laat zien dat iemand iets heeft gedaan of gezegd waarbij hij de energie niet meer heeft. Het laat je nadenken over wat er dan gebeurd zou kunnen zijn. Verder weet je helemaal niks. Ik had ook de titel: ‘Sollicitatiegesprek’ kunnen doen maar dan zijn er veel Twitteraars die denken: daar heb ik niks mee want ik ben al onder de pannen. Natuurlijk zullen de nieuwsgierige werkzoekenden misschien wel klikken maar je wilt een breder publiek zodat je blog meer gelezen wordt.

- Voor een blog: zoek het in je eigen tekst, zoek naar de kernwoorden die beschrijven waar het stuk over gaat gebruik die titel. Titels die vaag zijn, multi interpretabel, niet slaand op het stuk zelf zijn geen goede titels.

-Natuurlijk is er ook nog zoiets als ‘dichterlijke vrijheid’ en dat geldt ook voor jullie. Pin je er niet al te goed op vast, soms mag je ook er vanaf wijken en ben je eigenwijs. Wil je echt gestructureerd je blog opbouwen en daar op een zakelijkere manier mee aan de slag dan zou ik er wel degelijk rekening mee houden.

- Wij zijn suckers voor titels zoals: ‘Schokkende beelden’ ‘Toen ging het mis!’ ‘Wat er gebeurde met…’ Je kunt ervoor kiezen, ook in verband met je werkblogs, om lezers te lokken. Maar het zou prettiger zijn als de titel echt overeenkomt met het gevoel in het blogstukje. Laatst waren een aantal lezers zwaar verontwaardigd toen een blogger op een vrouwenplatform haar eerste blog publiceerde met een titel die sterk afweek van de rest van het blog. Veel bloggers waren daar enorm kritisch over en keurden het zelfs af. Ze vonden de tekst schokkend maar daarnaast was een veel geuite klacht: ‘Ik klikte op de titel omdat ik dacht… maar las toen dit.’

-Tot slot:

Laat het je schrijfproces niet beïnvloeden alsjeblieft.

Het schrijven is het allerbelangrijkst. Als dat namelijk stilvalt heb je ook geen blogtitel en SEO om je druk over te maken!