Alle berichten met tags “blog

Reacties 2

Alles op zijn plaats?

teachers

Vandaag was een belangrijke dag. In meerdere opzichten. Soms komen dingen samen, ook al heb je het gevoel dat je er al jaren actief mee bezig was maar leek de tijd er nog niet rijp voor.

“Luck is what happens when preparation meets opportunity.” — Seneca.

Er zijn momenten dat je voelt dat je gedachten, emoties, harde werken en geduld zich ein-de-lijk gaan ‘terugbetalen’. Misschien ben ik niet zo ambitieus als sommige mensen met grote doelen, maar mijn persoonlijke lijn en richting is wel degelijk voldoende ambitie om hard voor te werken. ‘Ik geloof niet zo in sprookjes.’ vertelde ik vanmiddag nog, misschien dat bij sommige mensen alles in volgorde hun leven binnenwandelt op precies het goede moment, maar dan is er niets om voor te vechten of je tanden in te zetten.’

@work.

Vanochtend was ik uitgenodigd bij een middelbare school die vol enthousiasme mijn presentatie aanhoorde en meteen ‘mogelijkheden zag’. En ik ging vol energie, licht stuiterend, naar huis. Mijn hersenen kraakten, ideeën borrelden naar boven waardoor ik meteen toen ik thuis was naar mijn kantoor speerde om aan mijn plan te werken. Er moeten hele gekke dingen gebeuren wil deze grote opdracht niet doorgaan, maar laat ik pas echt juichen als ik 100% zeker weet of ik eind september van dit jaar aan de slag ga als blogdocent en …

chinese geneeswijze.

Vanmiddag een geheel ander bezoek. Er werden voor het eerst piepkleine naalden in mijn lijf gezet. Iets met energie enzo. Iets met balans, zorgen voor lichaam en geest en een dieet. Ik mag binnenkort geen koffie meer. Dat klinkt voor koffieslurpers als de hel op aarde en dat is het ook maar ik ga me er doorheen slepen. …

Reacties 4

De bezem erdoor.

Het is voor mij fijn dat veel mensen mijn nieuwsbrief trouw elke week lezen. Ik heb binnen relatief korte tijd een vaste kern nieuwsbrieflezers opgebouwd en dat is best goed en voelt goed. Wat doet een nieuwsbrief precies voor de trouwe lezer, vroeg ik me laatst af. Wat meld ik extra, wat nog niet op mijn blog te lezen is?

Dat was namelijk altijd mijn doel met deze nieuwsbrief; extra nieuws, een nieuwe blogpost en andere weetjes, dingen die ik belangrijk vind te melden.

‘You never change things by fighting the existing reality. To change something, build a new model that makes the existing model obsolete. When I am working on a problem, I never think about beauty, I think only how to solve the problem. But when I have finished, if the solution is not beautiful, I know it is wrong’. — R. Buckminster Fuller.

Is dit nu ook nog het geval? vroeg ik mezelf laatst, terwijl ik bezig was met mijn nieuwsbrief. Ik ben gaan kijken in mijn statistiekenpagina van Mailchimp en moest daar toch wat conclusies uit trekken. Bijvoorbeeld, in hoeverre waren linkjes relevant om op te klikken? Werden extra blogposts gelezen? Hoe werkt het, een nieuwsbrief openen in je mailbox en dan verder lezen? Wat was dan relevant genoeg om met je koffie en je ontbijt op je gemak te gaan lezen?

Het is veel werk, een nieuwsbrief maken. Toch vind ik het belangrijk dat een nieuwsbrief constant is, als een blog. Het is voor mij te vaag om zo af en toe wat te melden. Als het dan in mijn mailbox valt denk ik alleen maar: Oh ja, hij had een nieuwsbrief ja! Het is dan geen onderdeel van het geheel. Het gaat voorbij aan het doel om nieuwswaardig te blijven en te delen.

Heb ik dan geen nieuws meer? Jawel. Genoeg. Maar daar gebruik ik ook mijn blog voor. En op mijn blog komen toch wel veel meer bezoekers. Mijn blog is het belangrijkst. Het hart!

Als je mijn blog ‘vergeet’ dan is het nieuws op mijn blog niet zo belangrijk voor jou. Dat is hard maar ook helder en duidelijk.

Vandaar dat ik knopen heb doorgehakt. Ik ga er niet mee stoppen. Daarvoor vind ik de binding die ik heb met de nieuwsbrieflezer te belangrijk. Het is namelijk een andere lezer dan de lezer op mijn blog. En dat moet ik niet vergeten!

Wat ook niet onbelangrijk is om te bedenken is het feit dat de kracht van netwerken met de mensen om je heen niet zaligmakend is. Na vijf jaar actief te zijn als ondernemer heb ik binnen mijn eigen kring van netwerk minder voor elkaar gekregen dan er buiten. De opdrachten, gesprekken en mogelijkheden kwamen eerder van onbekende mensen via twitter, blog, een keer via Linkedin en ook twee keer via de nieuwsbrief. Het geloof in de ander zit ‘m niet persé in elkaar kennen maar in andere krachten. Belangrijke les voor mij. Als je het namelijk niet gelooft of ‘er’ niet in gelooft zul je niet doorverwijzen. Dat werkt trouwens ook van mijn kant zo.

Netwerken en mensen doorsluizen is een ‘ding’ wat ik de komende tijd verder ga onderzoeken. Er is me op dat vlak namelijk zoveel meer duidelijk geworden, daar moet ik wat mee. Ook vind ik het belangrijk om op een andere manier naar ‘delen’ te kijken. Via Twitter heb ik daar al wat in doorgevoerd, om bewuster te delen, en dat wil ik ook gaan doen met deze nieuwsbrief. Als je namelijk moeite hebt met delen, linkjes doorsturen, RT-en, laten weten aan jouw publiek wat er gebeurt met andere volgers, zegt het wat. Het zegt mij ook wat, hoor, wanneer ik niet deel en wanneer wel. (En dat ik dit zeg is al een bewustwording dat ik als volwassene heel anders naar delen kijk dan bijvoorbeeld mijn stiefkind van ruim 11 ( en haar vrienden online) die zonder nadenken elkaar van alles gunnen en dus liken en RT-en.)

Gunnen is nogal wat in onze volwassen wereld. Ook geloven in wat de ander kan. En concurrentie is (voelt) snel als een duiveltje. Ik merk dat ik er niet persé vrolijker van word.

Niet willen of kunnen delen of dingen voor jezelf houden, dat kan ik nu beter plaatsen. Wat nou als je het namelijk wel zou delen, dan zou je dus het risico lopen dat de ander er meer uit zou halen dan jij, ben je dus in feite onzeker over wat je weggeeft. Of het heeft te maken met een soort schaamte; je gelooft niet in de persoon en gaat haar niet voorstellen. Wie weet is het een verkeerde zet? Oké, les geleerd.

Alles te samen heb ik besloten dat ik vanaf nu mijn nieuwsbrief 2 keer in de maand laat terugkomen. Het geeft mij meer tijd inhoudelijker te zijn, mensen werkelijk te informeren en te vertellen wat er in mijn wereld speelt maar ook buiten mijn wereld. Daarvoor wil je een nieuwsbrief toch blijven lezen, lijkt me?

reactie 0

Osage County, opladen en vrij.

The truth will set you free.’ Dat zegt men dan maar terwijl ik Osage County keek wist ik dat het lang niet altijd zo was. ‘The truth? You can’t handle the truth.’ Die past beter, dacht ik.

wat laat je achter?

– Cecile Narinx

Ik wilde er vorige week al een blog over tikken maar kreeg het niet op het scherm, die zware woorden. De film is zwaar. Er is geen enkele humoristische noot. Er is onderhuids venijn, oud zeer en alles wat schaamtevol is en wat niet besproken wenst te worden dat zich een uitweg zoekt naar bovengronds. Fenomenaal goed gespeeld door Meryl Streep als verslaafde moeder met een dysfunctioneel gezin maar ook Julia Roberts is erg goed. Maar ga er niet heen als je ‘gezellig naar de film wilt.’ Ga erheen als je wilt snappen hoe dat werkt, zo’n gezinssituatie.

presentatie maken.
 

Hooikoorts. Fijnstof. Smog. Ik zag de mistige lucht eergisteren hangen om de hoge kantoorgebouwen heen in Den Haag toen ik onderweg was. Het deed me denken aan mijn periode in Peking, jaren geleden. Ik miste daar de blauwe lucht, de zon. Het was er benauwd en vochtig en erg warm maar er was geen zon te bekennen. Ik kwam deze week hoestend en proestend de week door. Verhoging, kriebelhoest, jeukogen en benauwdheid. ‘Ik zou toch die pilletjes kopen.’ zei mijn schoonvader nog. Ik lag elke avond vroeg op bed, voelde me naar van de verhoging vooral. Binnenblijven, de beste remedie tegen hooikoorts en fijnstof. En vreemd dat we met z’n allen nog steeds zo massaal de auto pakken en het openbaar vervoer niet goedkoper wordt.

onderweg.
 

Deze week werkte ik weinig. Het was niet anders, geen energie. Alleen een voorbereiding maakte ik voor een presentatie die ik heb volgende week bij een middelbare school. Goeie teksten zoeken, nadenken over wat het belangrijkste is om te melden, goeie (creative commons) foto’s zoeken en zorgen dat het eruit knalt, die boodschap.

Het lichtpuntje van deze week was een middagje strand met een goed boek, de zon op mijn harses en de kabbelende zee op afstand. Even de accu opladen, hoofd leeg en mijn lijf in de ontspanningsmodus.

Reacties 2

De dagen geplogd.

 

Zo was er een pedagogisch verantwoord gesprek over wat niet mag maar wel erg mooi is. Dat soms regels, regels niet zijn of dat er goede regels bestaan maar dat het soms stom is. Of dat sommige mensen erg braaf alle regels volgen ook al kloppen de regels niet meer.

Regels. Soms maak je zelf bepaalde regels die nergens op slaan.

Ze zijn er, regels, en het biedt voldoende gespreksstof, ook voor kleuters. ‘Mag dit wel?’ vroeg ik toen de jongste naar de muur keek met mond wijd open. Hij schudde zijn hoofd maar hij moest wel bekennen dat het wel heel mooi was.

 

En dan arbeid. Werk en koffie. Zonder koffie geen werk. Als ik ergens een workshop moet geven vraag ik altijd eerst een kop koffie. Voor dag en dauw zonder koffie werken is niet aan mij besteed. Het is belangrijk te weten waar je goed van gaat werken en harder door/voor loopt. Niet dat ik nou de hele dag koffie moet drinken, dat lijkt me ook niet goed. Maar ja, koffie is goed om de dag te starten. Dus ja, koffie dus.

Nieuwsbrieven tikken. Nadenken over koersen en waarheen ik ga.

Na vijf jaar, ja ja, ik onderneem nu vijf jaar, blijft dit hetzelfde; nadenken over koersen.

Niet dat ik mezelf bepaalde doelen stel op langere termijn, maar ik denk wel degelijk na over plannen en richtingen.

 

Hooikoorts. Nu al? Ik ben verkouden. Mijn neus is van binnen helemaal ontstoken rood en doet pijn. Mijn oogranden jeuken en ook rondom mijn ogen jeukt het irritant. Ik ben vreselijk moe. Gisterenavond was ik laat thuis, moest nog eten en ben na het douchen linea recta naar bed gegaan. Klokje rond geslapen, op drie kwartier na. Moe. Graspollen? Nu al? Vanochtend toch maar weer even mijn herhalingsrecept voor neusspray doorgebeld naar de apotheek. Vandaag heerlijke zonnige dag. Zal ik buiten zitten? Met mijn laptop? Nog even een factuur maken, een maandstaat de deur uit doen, nieuwsbrief afmaken? Of toch maar verstandig zijn en binnen blijven?