Jezelf presenteren met je blog.

Vorige week was er de jaarlijkse Scriptum barbeque in Schiedam. Er waren collega schrijvers, medewerkers van Scriptum en er was heerlijk eten. Door het slechte weer werd de barbeque naar binnen verplaatst, wat helemaal niet erg was. Terwijl wij herhaaldelijk snoepten van de saté, vegetarische hamburgers en salades, stond de catering buiten onder de tent de palen vast te klemmen.
Ik raakte in gesprek met Jacqueline Fackeldey, collega schrijver van Klantropologie over de extra’s die je meekrijgt als je aan het bloggen slaat. Eigenwaarde, bijvoorbeeld. Je presenteert jezelf. 

Het gaat niet alleen over hoe je blogstructuur toepast of hoe je een blogpost inkleedt, het gaat vooral ook om jezelf presenteren, laten zien wie je bent en wat je kunt. Dat leren wij niet; niet op school. Wij zijn erg bescheiden. Ik heb ook nog moeite om op de voorgrond te treden en te laten zien dat ik er ben en wat ik waard ben. Er zijn mensen die zichzelf op elk moment en bij elke kans naar voren schuiven. Geboren marketeers. Petje af, soms word ik er ook een beetje moe van, maar ja, het werkt vaak wel. Ik kan ervan leren. Maar wat voor nuchtere, schuchtere of terughoudende zzp’ers misschien wel de uitkomst biedt, is een blog beginnen.

Scriptum BBQ - uitgeverij

 

Later in de week zat ik op een ochtend mijn hele blogverhaal te evalueren. Je mag best weten, het was een hele bevalling, mijn nieuwe boek inleveren. Nog nooit had ik nipt een deadline gehaald, meestal was ik een paar weken ervoor al klaar en leunde ik relaxt achterover. Nog nooit zoveel gepuzzeld en geschrapt als nu. Tijdens het evalueren werd de structuur nog even strakker getrokken en viel het uiteindelijk wel mee. De eerste ronde is half af, precies zoals het hele ritueel gaat verlopen, wat ik herken en waar ik zo van hou. Het is bijna verslavend. Ik kan me dan ook goed voorstellen dat er schrijvers zijn die na het afronden van een boek snel weer verder willen. Ik wou dat ik de tijd had, en het geld, dan was ik fulltime schrijver geworden. (Wat let me?)

Vanochtend alles nagelopen van de tekst voor mijn nieuwe boek Beter Bloggen. Sneller klaar dan we dachten. Oktober wordt niet gehaald, het wordt dus november.

 

Ik vind woorden geweldig. Soms kom ik er niet op, ben ik lang aan het dubben over het juiste woord. Het woord moet ertoe doen, zeggen wat het is. Ik hou van verbasteringen. Een paar dagen geleden las ik op Twitter de hashtag #kanslechter toen de twitteraar het had over het idealisme van Jesse Klaver in de Wereld Draait Door. Ik las #kansvechter. Ik heb de hele avond naar dat woord gekeken. Ik hou van woorden. Soms vergeet ik woorden, kan ik er niet opkomen, wat vervelend is als ik een blogtraining geef, maar ik heb me ermee verzoend. Als het ertoe doet, als ik het moet, vindt de taal zijn weg. Ik puzzel en kom boven. Ik structureer me te pletter en het wordt een verhaal. Eigenheid blijft belangrijk. Als iedereen elkaar gaat nadoen is er geen wrijving, geen ruwe rand en zijn er geen vragen om te stellen. De mooiste verhalen hoor ik aan die verteld worden vanuit een pure enthousiasme, niet een ingestudeerde lezing.

Helemaal precies weet ik niet meer wat ik Jacqueline vertelde. Ze had het nog niet zo bekeken, zei ze, toen ik iets zei in de trant van: Je leert door het bloggen hoe je omgaat met jezelf en de ander. Je leert je eigen stem vinden en leert dit naar buiten te brengen. Er is tijd genoeg voor om dat uit te pluizen. De content schrijf je, je zoekt naar de juiste woorden om je verhaal te doen. Je publiceert het en zet het voor iedereen online. Men kan het lezen, zich erin verdiepen en het er wel of niet mee eens zijn. Maar jij leert jezelf neer te zetten. Mijn verhaal is net zo relevant als die van jou.

 

Ik Blog De Zomer Door. Week 1.

Ik Blog De Zomer Door is NU officieel begonnen! Iets meer dan 70 bloggers hebben zich aangemeld om de hele maand juli mee te doen met de blogopdrachten die via dit blog zullen verschijnen. Het zijn verschillende soorten bloggers met verschillende blogs.
Hoe gaat het in z’n werk? Je kijkt elke week op mijn blog voor een nieuwe zomerse blogopdracht. Je schrijft je blog, publiceert het en deelt het met een link in de reactiebox onderaan mijn blog zodat iedereen je blog kan lezen en kan reageren. De hashtag voor deze blogmaand is #IBZD . Retweet via Twitter etc, en deel je blogs met anderen met deze hashtag zodat je makkelijker vindbaar bent.
Je doet mee omdat je graag in de zomermaanden wilt bloggen en het fijn vindt(nog meer) inspiratie op te doen. De blogopdrachten zijn breed inzetbaar; voor zowel persoonlijk als zakelijk gebruik. Sta open voor het creatief schrijven en schrijf je mooiste, interessantste en bijzonderste blogs in de maand van Ik Blog De Zomer Door!

 

De eerste blogopdracht:
Je bent op een onbewoond eiland beland (Beschrijf dit) en hebt maar vijf items meegenomen. Welke items zijn dat? Vervolgens schrijf je een brief aan een geliefd persoon waar je bent en wat je mist maar misschien heb je daar alles wat je hartje begeert?

“You will lose what you value most, so treasure it while you can.” — Richelle Mead.

Lieve M,

Ik was plotseling weg. Ik kon er niets aan doen, het was in het holst van de nacht en er was haast. Het spijt me dat ik niets kon zeggen, ik had zelfs amper tijd om meer spullen mee te nemen. Alleen mijn paspoort, notitieboekje, Parker pen, zonnebrand en zakmes griste ik mee.
Ik weet niet waarom, maar ik dacht, als ik straks vergeten ben omdat ik niet gevonden word, dan wil ik mezelf niet vergeten. Mijn paspoort zou het enige bewijs zijn dat ik ben wie ik ben.

Ik zit hier in de brandende zon. Er is een kabbelende zee, een lichtgeel strand en in de verte is een soort oerwoud waar ik alleen in het voorste gedeelte geweest ben om wat eten te zoeken. Het is er zodanig bebost dat ik niet verder durf. Met mijn zakmes kan ik wat vruchten snijden. Ik val af, het is hier heet maar ik zorg voor verkoeling in het water, liggend op het zand, tussen de voortkabbelende golfjes. Mijn energie moet slim verdeeld worden, niet teveel verspillen, niet teveel doen. Maar ik ben nu al bruiner dan ik ooit geweest ben en ik tel duizend meer sproeten die kleine mini eilandjes beginnen te worden op armen en benen.

Ik probeer structuur te brengen in mijn dag. Het is anders alsof de dag zich in tientallen uren heeft uitgerekt en ik nauwelijks weet wanneer de dag overgaat in nacht. Ik zorg voor voldoende eten dat ik de dag ervoor verzameld heb, eet ’s ochtends wat ik gevonden heb en ga weer op zoek naar eten. Ik maak mijn ‘bed’ schoon met de grote bladeren die ik bij elkaar gevoegd heb als bezem en probeer de plek waar ik vertoef te zien als woonruimte. Overal is zand. Ik heb zand altijd gehaat, maar ik heb geen keus dan hier het zand te omarmen; ik heb zandkastelen gebouwd die door het vloed weer wegspoelden. Niets is hier voor altijd.

zee

Ik schrijf je elke dag een brief. Ik vertel je dat ik je mis en dat ik het liefst weer terug ben in het koude kikkerlandje. Ik fantaseer over frietjes, ijs en koffie. Ik fantaseer over een bad,  omhelzingen, lachbuien en herinneringen ophalen. Ik weet niet wat de toekomst brengt, alles ligt open, maar ik houd moed. Zonder moed geen hoop en zonder hoop geen toekomst. Zonder toekomst geen leven.

Soms ben ik bang dat ik niet meer schrijven kan als mijn pen het begeeft of als mijn papier opraakt. Wat moet ik beginnen zonder de gesprekken in mijn hoofd met de mensen, jou, die me dierbaar zijn. Ik zeg je elke nacht, terwijl de sterren aan de hemel schijnen en ik bovenop de bladeren lig, dat ik morgen een vliegtuig zal spotten. Ik schrijf elke avond mijn naam heel groot in het zand, in de hoop dat iemand het zal lezen. Als mijn pen niet meer schrijven kan, schrijf ik met een stok het hele strand vol met woorden. …

Karin.

Geblogd in tweets.

Het was een week van schrijfmeters. De ene dag ging het niet maar vond ik dat ik moest en de andere dag had ik hele andere deadlines en had ik schrijfmeterinspiratie voor tien. Hoe dan ook, er werd geschreven. Veel geschreven. En vergaderd over het schrijven. En gepland over omslagen en gedubd over titels en tweede titels. Elke keer bij een nieuw te schrijven boek struikel ik over de tweede titel. 

Mijn tweets geblogd.