Red shoes. →
Het is een gegeven. Ik heb een slecht gevoel voor richting, tenzij ik er beeld bij heb. Geef me één maal een onbekende route en ik loop juist de verkeerde richting op. Bovendien tref ik steevast mensen die dénken dat ze precies weten waar bepaalde straten zijn maar sturen me de verkeerde richting uit. Ik was vanmorgen in Amsterdam Noord en liep een minuut of twintig op rode haklaarzen ver
Hart op Straat en Hartstichting. →
Verkapte marketing. Daar hou ik van. Vroeger, toen ik op de mavo zat, wilde ik dolgraag de reclame in. Het idee om te bedenken, te ontwerpen en een project van A tot Z zelf te organiseren leek me geweldig. Met een tekenmap onder mijn arm ging ik met mijn vader naar een open dag bij de Grafische MTS in Boxtel. Mijn tekentalent werd opgemerkt maar ik had niet het juiste vakkenpakket. Mijn richting m
Campagne bedenken. →
Het gesprek destijds verliep enthousiast van beide kanten en ik ging met een energie boost naar huis. Ze zou écht haar best doen, omdat zij zag dat mijn plan zou werken. Maar als je met iemand spreekt, een uurtje, en je face to face uit kunt leggen wat je voor je ziet, hoe het eruit komt te zien en wat ik kan bereiken maar zij moet het overbrengen aan een team van een andere afdeling dat misschie
Je laat mijn hart sneller kloppen! →
Vanochtend stond ik voor het grote gebouw waar een wapperende vlag hing met een groot hart erop. Binnen meldde ik me bij de receptie en wachtte op degene met wie ik een gesprek zou hebben. Ik had me vantevoren goed voorbereid en wist wat ik wilde overbrengen, namelijk dat ik een geweldig goed idee had dat draadjes met elkaar verbond en waar heel veel goeds uit te halen was. Ik wist gewoon zeke