De Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract?

Verwonderen ~ [regelmatig werkwoord]• ervan opzien omdat je het niet verwacht

Ik kan me soms verwonderen. Over hoe de dagen voortkabbelen of ineens als een golf over me heen zucht.

Ik verwonder me over de situaties waar ik me in bevind zonder erg of doelbewust en hoe loslaten zorgt voor kansen ook al zijn ze soms via een hele omweg naar me toe gekropen. Ik verwonder me over de wensen die ik in me bewaar die ik voor me hou en de wensen die ik hardop roep zodat anderen weten waar ze naar kunnen kijken want vaak heb ik hard geroepen of alleen maar gefluisterd en vindt de wens me via een bekend of onbekend persoon die ervan wist; de zogenaamde bruggenbouwers in deze wereld.

Ik verwonder me over de hartewensen die ik van binnen zo sterk voel dat mijn buik soms pijn doet en de wensen die ik realiseer zo makkelijk en zo vlot dat het einddoel ineens plotseling een afscheid wordt. Soms gaan de dingen des levens zo rap.

Ik verwonder me. Over de onverwachte beelden die ik zie, de geluiden die ik opvang en de mensen die zie, wat ze zeggen of juist niet zeggen maar met hun blik in hun ogen alleen maar antwoorden. Ik verwonder me over wat mensen maken en breken. Ik verwonder me over de manier waarop we opbeuren en neerhalen en ik verwonder me over de roltrap die een grappig gek geluidje maakt dat verdacht veel lijkt op muziek.

Ik verwonder me.

En ik verwonder me over mijn richting en de richting die het me opduwt. Ik verwonder me over mijn eigen sterkte en de balans die ik bij mezelf aanbreng en hoe ik ondanks verwachte of onverwachte mededelingen nuchter mijn wereld in kijk. Ik kan alleen maar leven, realistisch zijn en mijn eigen leven goed in de ogen kijken. Geen fratsen, geen zeepbubbels en geen zweverige prietpraat.

Ik verwonder me over hoe je je eigen leven kunt sturen zolang je zeker weet waar je heen wilt met je idealen, dromen en wensen. Ik verwonder me dat ik, hoe dan ook, het leven leidt wat me gegeven is.