Alle berichten met tags “duoblog

Reacties 9

Ik noem je bij je voornaam.

Een tijd geleden vertelde Liesbeth over namen en dat namen belangrijk zijn want de naam die je gegeven is hoort bij jou. Misschien bedoelde ze: er zit een statement in. Of, je hebt een les om mee te nemen? Ik heb eigenlijk geen idee.

Afgelopen week las ik het blogstukje van Marieke:

“Ik weet niet wat ik er boven moet zetten”, zucht ik tegen K. Mijn moeder is namelijk geen mama. En haar bij haar voornaam noemen is me nooit gelukt – zoals zij ook mij nooit met mijn naam aanspreekt.”

Als ik je noem bij je voornaam dan ben je iemand. Ik zie je, ik hoor je, ik waardeer je, respecteer je om wie je bent. Ik spreek je naam namelijk duidelijk uit. Ik neem er de tijd voor. Voel me er goed bij; het voelt vertrouwd; fijn. Zolang ik geen issues met je heb, geen ruzie, geen woorden, spreek ik je naam uit. Zolang ik je mag, je aardig vind, zeg ik je naam. Zodra ik je tolereer in plaats van accepteer, zodra ik je verdraag in plaats van respecteer, kan ik je naam niet noemen.

Er zit iets kwetsbaars in het noemen van een naam. Je vult klanken met letters en die letters vormen een woord en dat woord is een naam die past bij iemand die je mag of niet mag. Misschien is het hetzelfde als iemand niet willen aankijken, uit verlegenheid of omdat je iemand niet mag. Het komt te dichtbij. Alsof het een soort afsluiten is; ik herken je maar daar is ook alles mee gezegd. Ik kan je niet echt aankijken of echt je naam noemen want het brengt teveel teweeg. Bij mij.

Misschien is er teveel in de ander, waardoor iets niet lukt of kan. En het reageren erop of je ernaar gedragen is een reactie. Meer niet.

Wat denk jij,
Marieke..?

Reacties 2

Ik denk NRC. Next!

‘Hoi Karin,

Vanochtend (vrijdag 23 juli) was er dus weer een next! Blijheid. Bescheiden blijheid eigenlijk. Vreemd genoeg was ik niet echt heel blij. Had niet gekker moeten worden, toch? Waarom was ik dan niet zo happy toen ik de nrcnext weer op de mat zag liggen? De reden daarvoor is dat lamvleugelige webcareteam van ze. Of hoe je het ook wilt noemen. Ze zijn aanwezig op Twitter en ze lezen alle tweets met “nrcnext” erin. Dus ze hadden best aandacht aan mij kunnen geven. Maar nee, daar zijn ze voorzichtig omheen getrippeld. Juist een reactie op Twitter is veel waard, als je daar zegt dat je voor de zoveelste keer geen next hebt gekregen. En de keerzijde is, dat niet reageren juist extra lomp overkomt. Alsof het ze niks interesseert dat iemand enorm baalt wanneer de bezorging van het product waar zij trots op zijn het laat afweten.

Zo, nou heb ik weer genoeg gehuilebalkt.

Hoe gaaf ik de nrcnext ook vind – en zéker nu Rob Wijnberg hoofdredacteur is geworden – ik ben gewoon troosteloos teleurgesteld. Ik ga mijn jaarabonnement opzeggen en ga na afloop misschien een maandabo nemen. Dat vooruitbetalen voor een heel jaar is sowieso wat hysterisch en achterhaald, daar kom ik nu achter.
Ciao, bacio, Maurice :)’

Hallo Maurice,

Ken je dat? Bij Chatroulette iemand Nexten? Ach, ik kan wel doorgaan met zulke grapjes. Feit is dat het onfatsoenlijk is; als je een abo betaald, zeker zo ver vooruit, dan behoor je de krant te krijgen. Ook al is het zes euro voor een proefabo, dan nog. Het is sowieso, nu wij heen en weer bloggen over deze krant, discutabel om in deze veranderende tijd waarin men graag flexibel is op allerlei vlak te spreken over jaarabo’s en andere soortige abo’s. Maar ik wijk af.

Ik moet mijn zes euro nog steeds ontvangen. Mijn krant is een aantal keren beneden neergelegd in een envelop en er is op de bel gedrukt onder het mom; kom-maar-halen. Een smurf kan bedenken dat er mensen zijn die beneden komen en denken: hey, gratis krantje, die nemen we mee. Dat is ook meer dan eens gebeurd.

Als we het dan ook over social media gaan hebben doen ze er slim aan via het twitterkanaal serieus in te gaan op klachten. Zéker als de spreekcomputer postcodes hardnekkig blijft ontkennen en je klacht als herhaalklacht wordt behandeld. Ik ben klaar met de NRC. Next!

P.S Ik hoorde gisteren in de twitterwandelgangen dat er überirritante promoboys in Den Haag NRCNex-en weg aan het geven zijn. Dus mocht je nog een krantje willen. …

Reacties 3

Ik denk NRC!

Gisteren las ik een tweet van @Moriesbel: ‘Heb ik alwéér geen NRCnext gekregen!’ Ik gooide er een mail tegenaan:

‘Hallo Maurice,

Wat? Geen NRCnext gekregen? Waarom verbaast me dat nou niet? Ik zal je eens vertellen over mijn NRC verhaal. Hun slogan is ‘Ik denk NRC’ en dat is hen goed gelukt. …

Ik denk namelijk NRC en dan wil ik niet meer! Waarom ik in godesnaam óóit bedacht dat ik überhaupt een papieren krant in mijn brievenbus wilde hebben, op proef, is mij geheel een raadsel. Het aanbod zag er aanlokkeljk uit; 6 weken voor maar 6 euro en dan later bepalen of je helemaal ‘ervoor wilde gaan.’ Natuurlijk wilde ik alleen een paar keer een papieren krant in mijn brievenbus omdat, ja, ach, nostalgie?

Nu zou je denken dat het prettig lezen was, met een beschuitje en een kop koffie. Nou nee dus. Ik kreeg de krant niet. Wat doe je als je de krant niet krijgt? Je wilt iemand spreken die jou, via een zoektocht naar gegevens op de computer, vertelt hoe het zit en eventueel een wijziging kan aanbrengen zodat je de volgende dag wél de krant in de bus krijgt. De bezorg- en klantenservice was onuitstaanbaar niet te bereiken. Bovendien moest je via een spreekcomputer je postcode doorgeven die dan vervolgens meedeelde dat de postcode niet herkend werd. What the #$@!! Ik wilde gewoon mijn krantje en ik wilde iemand spreken!

Ik twitterde mijn geïrriteerdheid zodat het opgevangen werd door iemand van NRCnext. Het zou goedkomen. Ook iemand die ik via de online kanalen kende en bij NRC werkt zou zijn best voor me doen. Ze hebben inderdaad hun best voor me gedaan. Na diverse vriendelijke telefoontjes, beloftes van teruggave van het bedrag en alsnog de NRCnext ontvangen was ik gerustgesteld en wachtte af.

De bel ging om acht uur ‘s morgens. Welke muts staat zo vroeg te bellen? Oh, de krant was er. Ja, gooi in de brievenbus zou ik zeggen. Nee, beneden ophalen was de bedoeling. De krantenbezorger had weinig zin om die krant naar de vijfde etage te brengen. Of hij was bang dat zijn fiets gejat werd ofzo? Was ik nou krankjorum of hoe zat het? Post werd toch in een brievenbus bezorgd? Niet beneden in een lobby op een stoel? Wéér via zo’n achterlijke spreekcomputer gebeld naar NRCnext. ‘Je moet gewoon aan de lijn blijven ook al herkent de computer je postcode niet’ was het advies. Er waren inderdaad problemen met de bezorgdienst. Honderd malen excuus. Ik kreeg zelfs na een paar weken een brief van NRCnext met hun excuus over de bezorging.

NRC.next nooit in de brievenbus

Nu moet het me echt van het hart dat ik meeleef met een bedrijf dat zo graag meer kranten wil verkopen en er nieuwe marketingtrucjes tegenaan gooit terwijl men gewoon online kan lezen maar ook via twitter menig nieuws sneller heeft dan een krant. De papieren krant is aan het uitsterven. Dat is balen voor die mensen. Maar als je wilt dat men je krant gaat lezen, ZORG ER DAN VOOR DAT DE BEZORGING GOED GAAT ÉN JE VOORAL AANSPREEKBAAR BENT!

Maurice, sorry voor mijn PMS achtige uitvallen. Je bent een goed luisterend oor. Hoe zat het dan met jou?’

Lees HIER zijn reactie!