Wat riskeer je als je uitgesproken bent?

uitgesproken zijn

Een Opkrabbelblog. Een constante mijmering. Mijn strijd en pad denk ik soms. Een woelige water is zelden gelijkmatig. Een puntige rots wordt zelden geslijpt. Ik riskeer het om nagekeken te worden. Ik riskeer het om in discussies te belanden die mijn energie opslokken. Ik riskeer het om verbolgenheid te zien of afkeuring. Ik riskeer frictie, confrontatie en dwars. Strijd.

Als ik de middenweg kies riskeer ik stilte. Ik riskeer nuance. Ik riskeer geen mening. Ik riskeer schouders ophalen. Weglopen. Goedpraten. Ik riskeer de glimlach met kiespijn. Ik riskeer onoprechtheid. Ik riskeer een farce. Onechtheid. Ik riskeer angst. Ik riskeer risico’s. Ik riskeer niet zeggen wat ik werkelijk vind. Ik riskeer meelopen. Ik riskeer ademnood. Ik riskeer niet mezelf te zijn.

HELP!

Onderwijsstaking met pruik op in Arena.

Dat leraren kwaad zijn begrijp ik helemaal. Wat mevrouw van Bijsterveldt wil gaan doen is natuurlijk van de zotte. ‘En als het niet werkt, draai ik het terug.’ Ik kan niet beter de vergelijking maken met een frituurpan waar hete olie in zit, vervolgens omkiept op iemand’s lijf en vervolgens slecht geneest. Zo’n brandwond blijft namelijk voor eeuwig zitten, hoezeer je later ook smeert met zalfjes en spul.

Maar wat schetst mijn verbazing als ik via uitzending gemist Een Vandaag terugkijk? Een bomvolle Arena vol met Carnavallende leerkrachten. Vlaggetjes, gouden pruiken, plezier voor tien, hahaha-wat-hebben-we-een-lol! Je bent toch hardstikke boos?!

onderwijsstaking 2012
Onze kinderen zijn de toekomst. Door de doorgedrukte plannen kun je die toekomst wel shaken. Daar mocht je best wel een keer heel kwaad om worden met z’n allen. Wat voor beeld geeft het af om luid lallend en grappend in een Arena de polonaise te gaan doen met toeters, pruiken op en lekker gek doen? Het is verdorie geen voetbalwedstrijd!

[Beide foto’s zijn screenshots van programma Een Vandaag.]