photo made by Aldo.
Ik zag een filmpje. Een soort lancering. Nu heb ik ook lanceringen gehad. Ik heb het echter nooit een lancering genoemd. Een lancering vergelijk ik met een heleboel mensen bij elkaar die aftellen en bevend van de spanning het nulmoment afwachten. Een raket die de ruimte wordt ingeschoten. Met een boel poeha.
Je bent een poeha-mens of niet.
Maar wil je geen feestje? Een feestelijk moment? Een lancering is toch het ultieme moment om een feestje te vieren? Wil je niet in de belangstelling staan? Wil je niet shinen zoals Gordon altijd zingt.
Teveel poeha.
Ik geef er niet om.
Ik vraag aan mezelf hoe je dan jezelf verkoopt. Waarbij ik meteen een slok koffie mors over mijn bureaublad. Want dat is het dus. Je verkoopt jezelf zoals je kiest denk ik. Het past of het past niet. Dus verkoop je wel of niet? Of gaat het soms via een andere weg? Je eigen weg? Je zelfverkozen puurste weg? De weg die op een natuurlijke manier ontstaat en waarbij men jouw weg wel vindt? Of moet je eerst heel hard roepen, springen en gek doen zodat de ander je ziet?
Ongemak.
Toen mijn boek Opkrabbelen uitkwam was er naar mijn idee veel poeha. Leuke poeha, dat wel, want ik was trots en wilde maar wat graag vertellen over het taboeonderwerp ‘niet lekker in je vel zitten’ en dat ‘meer mensen er last van hebben.’ Dat het bespreekbaar moest zijn en worden en dat het hoort bij keuzes maken, richting kiezen en je eigen weg vinden. Mijn grootste poeha-moment was de live uitzending bij RTL4 Koffietijd. Leuk hoor, om mee te maken. Ik heb erg veel gezien en gehoord. En dat poeha-moment was kort en effectief. Dus het werkte.
In de make-up ruimte kreeg ik een foundation. Met een soort airbrush. Terwijl ik naar mezelf keek in de spiegel was ik bang dat mijn sproeten zouden verdwijnen. Vervolgens werden de lijnen van mijn mond ‘wat aangetipt’. Dat aantippen was gewoon vergroten. Ook mijn wenkbrauwen werden ‘aangetipt’ voor het extra accent. Mijn ogen kregen een randje. ‘Dat staat beter op tv.’ Ik zag vlekken in mijn nek verschijnen. Kon je die ook op magische wijze laten verdwijnen?
Ondernemerschap. Hallo, ik ben ik en ik verkoop boeken. En ik geef blogworkshops. Omdat ik schrijven het leukste vind om te doen en om over te vertellen. Ja hoor, je kunt me inhuren. Ik maak met veel plezier een offerte voor je. Doe ik ook aan lanceringen? Ja hoor, in het klein, met mensen die belangrijk voor me zijn. En ik noem het een borrel. Gewoon. Omdat het is wat het is. Je kunt het zo groot maken als je zelf wilt. En ik hou van kleine dingen die groot worden. Omdat het vanzelf groeit op eigen tempo en kracht. Dan voel ik pas de waarde van mijn gemaakte werk.
