Alle berichten met tags “fotografie

Reacties 2

De dagen geplogd.

 

Zo was er een pedagogisch verantwoord gesprek over wat niet mag maar wel erg mooi is. Dat soms regels, regels niet zijn of dat er goede regels bestaan maar dat het soms stom is. Of dat sommige mensen erg braaf alle regels volgen ook al kloppen de regels niet meer.

Regels. Soms maak je zelf bepaalde regels die nergens op slaan.

Ze zijn er, regels, en het biedt voldoende gespreksstof, ook voor kleuters. ‘Mag dit wel?’ vroeg ik toen de jongste naar de muur keek met mond wijd open. Hij schudde zijn hoofd maar hij moest wel bekennen dat het wel heel mooi was.

 

En dan arbeid. Werk en koffie. Zonder koffie geen werk. Als ik ergens een workshop moet geven vraag ik altijd eerst een kop koffie. Voor dag en dauw zonder koffie werken is niet aan mij besteed. Het is belangrijk te weten waar je goed van gaat werken en harder door/voor loopt. Niet dat ik nou de hele dag koffie moet drinken, dat lijkt me ook niet goed. Maar ja, koffie is goed om de dag te starten. Dus ja, koffie dus.

Nieuwsbrieven tikken. Nadenken over koersen en waarheen ik ga.

Na vijf jaar, ja ja, ik onderneem nu vijf jaar, blijft dit hetzelfde; nadenken over koersen.

Niet dat ik mezelf bepaalde doelen stel op langere termijn, maar ik denk wel degelijk na over plannen en richtingen.

 

Hooikoorts. Nu al? Ik ben verkouden. Mijn neus is van binnen helemaal ontstoken rood en doet pijn. Mijn oogranden jeuken en ook rondom mijn ogen jeukt het irritant. Ik ben vreselijk moe. Gisterenavond was ik laat thuis, moest nog eten en ben na het douchen linea recta naar bed gegaan. Klokje rond geslapen, op drie kwartier na. Moe. Graspollen? Nu al? Vanochtend toch maar weer even mijn herhalingsrecept voor neusspray doorgebeld naar de apotheek. Vandaag heerlijke zonnige dag. Zal ik buiten zitten? Met mijn laptop? Nog even een factuur maken, een maandstaat de deur uit doen, nieuwsbrief afmaken? Of toch maar verstandig zijn en binnen blijven?

reactie 0

Tentoonstelling Kunsthal plog.

Het was tijd voor Rotterdam. Het was tijd voor de tentoonstelling S.H.O.E.S met een collectie van 450 schoenen uitgestald op schoenendozen en achter glas. Die blauwe pumps van Manolo Blahnik van Carrie Bradshaw uit Sex & The City (“I may not know men, but shoes—shoes I know.”) stonden er ook en cadeaukind vergaapte zich eraan.

Ik ken Martijn van de Griendt als fotoblogger uit de vroege blogperiode. Dat hij nu zo aan de weg timmert als fotograaf vind ik alleen maar bewonderenswaardig. Ik zag ‘m al eens bij Wilfried de Jong in zijn programma vertellen over zijn ene mooie foto. In de Kunsthal kun je nu de foto tentoonstelling bewonderen ‘Forever Young‘. Allemaal puberende jongelui uit verschillende landen. Verveeld, verliefd, lui, tegendraads, speels, feestend, hangend. Wat jeugd doet.

“Eigenlijk ben ik helemaal niet zo geschikt voor commerciële opdrachten, want ik ben stronteigenwijs, ik wil geen art director op de set en maak alleen snapshotachtige beelden. Ik ben dus heel beperkt inzetbaar en ik lijk makkelijk, maar uiteindelijk ben ik gewoon moeilijk.” — Martijn van de Griendt.

Er waren ook stofjes, patronen en jurkjes. En een tentoonstelling van gevonden spullen uit de tweede wereld oorlog dat nogal stil liet zijn. Een fiets met houten band. Een gasvrije kinderwagen. Een jas die het overleefd had. Maar ook zelfportretten van Cor van Teeseling, een kunstenaar die opgepakt was, ter dood veroordeeld was en gevangen zat. Hij maakte 150 zelfportretten voordat hij gefusilleerd werd. Ik schetste nog een bloem, plakte het bij alle andere tekeningen van bezoekers op de muur.

Als je in Rotterdam bent
loop je over de Erasmusbrug
bij elk type weer.
Vandaag was het grijs
maar dat mocht de pret niet drukken.
Als je in Rotterdam bent loop je in boekwinkels,
zie je je eigen boek liggen,
ga je lekker eten bij Rotown.
En dan is het donker en ga je langs de mooie route naar huis,
via het nieuwe station.
Want thuis is nog altijd
Den Haag.

reactie 0

Met dank aan de HTM!

plog strand

Marco kaartte via een blogpost een hele poos geleden aan bij de HTM dat er toch best wel een behoorlijk foutje was ingeslopen met een tramrit van punt A naar B en dat hij structureel teveel betaalde. Of dit even verrekend kon worden. Na enige tijd en een aantal mailtjes en telefoontjes was het dan zover. Een bedrag teruggestort en dagkaarten cadeau.
Vandaag was het de dag van de dagrit. Via Kijkduin, waar we lunchten in de zon naar Delft getramd, waar we bij het Postkantoor buiten van een appeltaartje smulden terug naar Scheveningen om de zon in de zee te zien zakken terwijl we genoten van een mexicaans gerecht. Met een toeter ijs als toetje.

Ik zeg:

Niks meer aan doen.

reactie 0

Zo goed als geen wolkje aan de lucht.

Abonneer je nu op mijn nieuwsbrief, elke zaterdag in je mailbox.

hardly any clouds...

‘Calm down, deep breaths and get yourself dressed
Instead of running around and pulling all your threads and breaking yourself up’ — Jason Mraz, Details in the Fabric.

Het maakt een contrast in een verder strakblauwe lucht.
Wolkendek.
Deken.
Blauw.
Blauw is helder.
Deken is zwaar.