Vrijheid. →
Niemand bepaalt waar mijn gedachten beginnen en waar ze eindigen. Vrijheid zit in mijn hoofd. legendarische dag: 11-2-2011
Gedichtendag. →
Nacht. Als de nacht als een zware deken over een koud lijf heen zakt is de nacht een warm welkom. n.a.v Gedichtendag.
Jas uit. →
Ik kan me zo voorstellen dat opa zijn jas heeft uitgedaan Zijn jas was te zwaar, te nauw, te strak. Waar opa nu is heeft hij geen jas meer nodig. Want de zon schijnt altijd. Kan ie in zijn onderbroek onder de sproeier staan en heel hard lachen! [Voor Puck.]
Voor Sytske. →
Op het moment dat gedachten woorden worden; je ademhaling naar buiten danst verandert de wereld een beetje en de wereld verandert jou.
Projectie →
Gisterenavond tijdens de blogcursus lazen mijn ogen bij toeval een gedicht. Het hing als een plintposter aan een koude muur in een duf klaslokaal in het Haagse. Ik was aan het uitleggen maar doordat de woorden me zo raakten struikelde ik soms zelfs erna over mijn eigen woorden. Het zal wel donker zijn, en stil, als je er niet meer bent. Misschien zo stil en donker als het ademloos
Als het herfst is. →
Warme stralen op m’n rug. Langzaam wordt de badkamer een warme mist. Worden de licht verkrampte spieren, van het blauwbekken op een station, trappend op de pedalen van een fiets, morrend met een sleutel in het slot, weer wat soepeler.
Reva is op reis. →
''De beste roadmovie die je gelezen moet hebben.' -- Erwin Troost. De bundel, 87 bladzijdes, met op elke bladzijde een stukje verhaal in een gedicht, is op reis. Maanden geleden vertelde ik op twitter dat ik vond dat Witte Koord, en dus Reva's verhaal, het toneel op moet. Met weinig middelen veel doen. Met simpelheid toch heel wat moois laten zien. En horen. Want ik hóór de muziek erbij; de k
Wind. →
Het geeft me de meeste rust. Luisteren naar de wind en de bomen waar de wind doorheen ruist. Het is de meeste comfortabele rust die ik vind als ik ga slapen. Wind from met-k.com on Vimeo.
3 juli 2010. →
Hey, psst, ik vier een feestje vandaag. Jij bent een beetje boel jarig, en we vieren dat je ooit geboren bent. Kleine wonders worden groot, je staat met beide benen op de grond en hebt me sinds een jaar of twee meegenomen op jouw reis langs de wereld. Ik ben dankbaar dat ik je heb leren kennen, dat ik met je mee mag dansen. Psst, ik vier een feestje vandaag, maar zoals LiesBaas vorige