Opgeslokt door Facebook?

Ik heb het interview met Marie Claire van den Berg in de Linda nog niet in z’n geheel gelezen maar de grote letters op de linkerbladzijde zeggen het al. Weer iemand die totaal opgeslokt wordt door een social media kanaal. Na een feestje zou ze eigenlijk haar roes moeten uitslapen. In plaats daarvan checkt ze Facebook. Middenin de nacht.

Fuck Facebook?

Nu met Google+ krabben zich talrijke social media gebruikers zich op hun hoofd. Ook ik. En ik word zelfs weleens ingehuurd ‘wat uit te leggen’ over social media gebruik. Ik blijf altijd eerlijk hierin. Facebook ontdek ik zelf en vind het niet altijd even handig. En nu is er Google+ en plussen we ons allemaal het leplazerus. Er worden zoveel inhoudelijk, serieuze discussies gevoerd op Google+ en ik hou de nieuwe volgers amper bij.

Wat ik altijd meegeef aan bedrijven en zzp-ers, die ‘iets’ willen doen met social media, is dat je erachter moet komen wat bij je past. En nee, je hoeft niet alles in te zetten om je doel(en) te bereiken. En wanneer je er de meeste tijd in stopt is ook een persoonlijk ding. Ik kan een bedrijf of zzp-er daar wel bij helpen. Daar zijn foefjes voor zodat het niet gaat opslokken en jij je, als een halve verslaafde, het gevoel krijgt dat Facebook of Twitter je leven overneemt.

Ik heb zelfs een hele tijd zonder internet op mijn mobiele telefoon rondgelopen. Dat is per deze week voorbij. Maar ik ben de baas van mijn internetleven en het internetleven is niet de baas over mij. Ik bepaal wat ik doe, wanneer ik dat doe en hoe ik dat doe. Datzelfde geldt voor het gebruik van social media tijdens en voor je werk.

Heb je het gevoel dat Facebook en Twitter en je blog je opslokt? Neem een stapje terug, probeer te kijken wat je in oorsprong zo leuk vond aan je blog en Twitter en andere kanalen en probeer er door een nieuwe, creatieve kijk weer mee aan de slag te gaan. Vind je het echt niets meer aan? Dan stop je. Er is niemand die met een pistool tegen je slaap zegt dat je door moet.

Google+

Een zoveelste nieuwe hype social media middel. Facebook was de nieuwe Hyves, Hyves is voor kinderen en een blog. Sja, wat zeiden de Dutch Bloggies ook alweer? ‘Bloggen is dood.’

Ik benoem expres Twitter niet in die rij hierboven. Twitter vind ik niet te vergelijken. Twitter is snel, outspoken, dwars en ja, heeft ook inhoud, maar dan op een andere manier. Wie vindt dat Twitter oppervlakkig is omdat men twittert dat zij koffie drinken en hoognodig naar het toilet moeten hebben het denk ik niet gezien of begrepen. Twitter zorgt ervoor dat nieuws snel verspreidt en dat men elkaar snel helpt. Ook worden er meetings georganiseerd waarbij men elkaar ook eens ‘in real life’ treft. Men vindt zelfs een baan of opdracht via twitter. Twitter is van toegevoegde waarde dus.

Nu had ik in den beginne moeite met Facebook. Facebook vond ik de tweede hyves alleen cleaner. Toegevoegde waarde vond, en vind, ik de events die makkelijk te volgen zijn. Je bent en blijft snel up-to-date en mist daarom weinig. Waar je heen wilt, daar ga je heen en kun je niet schrap je het. Voor mij is dit een echte toegevoegde waarde. De online flyer.

Mijn blog is mijn so called heiligdom. Dat is mijn speelplek, mijn bioscoop, mijn koekjestrommel. Ik kan hier customizen, veranderen, reageren, schrijven en toevoegen wat ik maar wil. Dat kan op vele plekken niet. Dat kan niet op Twitter omdat alles maar in 140 tekens gezegd mag worden en dat kan niet op Facebook want Facebook is van Mark en niet van mij. Bij Tumblr vind ik de reactiemogelijkheid summier en via blogspot zijn er te weinig mogelijkheden. Mijn blog is van mij. Ik bouw mijn eigen archief op, ik schrap en voeg toe en hier kan ik helemaal mijn ei kwijt. Geen kleine notities, allegaartjes of discussies die door elkaar lopen. Mijn blog is mijn verlengstuk.

Google+. Er was een paar dagen geleden een discussie op Twitter via @Erwblo die @Erwblo naar Google+ haalde. Er werd gezegd dat Google+ zo saai en braaf was. In uiterlijk ziet het er zeker saai en braaf uit, maar daar waren de meningen over verdeeld want er worden op Google+ leuke foto’s toegevoegd en andere visuele toevoegingen. Bovendien is een toegevoegde waarde de cirkels, waar ik het heen en weer van krijg. Als je mensen in cirkels plaatst is het prettig dat je voor jezelf kunt categosiseren (zoals je een list hebt bij Twitter) maar ik categoriseer niet. Voor mij dus geen toegevoegde waarde.

In tijden waren er niet zoveel inhoudelijke discussies gevoerd als op Google+. Men praat met elkaar. Men is niet zo oppervlakkig als bij Facebook of Twitter. Men kijkt inhoudelijk naar alle punten en vragen die gesteld worden en reageert! Zelden was een vraag zo snel en door zovelen beantwoord en dan ook nog inhoudelijk. Vreemd, dacht ik, dat dit dus wel kan op Google+ en men daar blijkbaar wel de tijd en energie in steekt, maar een blog volgen en inhoudelijk reageren lukt op de één of andere manier niet meer. Wat is het verschil? Men zit toevallig allemaal massaal op hetzelfde kanaal! Men heeft Google+ standaard in de gmail en dat kleine rode icoontje zegt dat 10 mensen je hebben toegevoegd in hun ‘cirkel’ zodat je even gaat kijken wie dat zijn en voor je het weet zit je een uur inhoudelijk te reageren op elke discussie die gevoerd wordt. Bovendien verdubbelen die aantallen binnen no-time want elke totaal onbekende wil je toevoegen en je in een cirkel stoppen.

Sinds ik mijn boek heb ingeleverd bij de uitgever heb ik enorm veel zin om weer eens inhoudelijk te bloggen. Op mijn blog. Omdat mijn blog altijd mijn blog zal zijn. Met inhoud en soms vol onzin. Maakt niet uit. Mijn blog is geen Google+ en geen Facebook en geen Twitter.

[jpg via happyplace.com]