Inpakken is herinneren. →
En dan sta je 's ochtends over een verhuisdoos gebogen omdat je een haffeltje boeken erin wilt doen en valt er een groen kaartje uit een van de boeken. Wat dit huis vertegenwoordigt is mijn overgangsperiode. De overgang van vaste baan naar zelfstandig ondernemerschap bijvoorbeeld. Maar ook samenwonen. Ik heb lang alleen geleefd, ook al waren er vriendjes. (raar woord eigenlijk voor een vol
Een oud huis, een nieuw huis. →
Verhuizen, ik heb het eigenlijk altijd een melancholische gebeurtenis gevonden. Toen ik twaalf was moesten mijn ouders en broertje en ik noodgedwongen verhuizen en verloor ik veel vriendinnen toen ik als enige naar een andere middelbare school moest verder weg. Ik hecht me aan de buurt, de kamers en mijn slaapvertrek en kan moeilijk omschakelen. Alsof de energie gaat zitten in alle muren. Alsof he
Over de streep. →
Afgelopen week, tijdens mijn vakantie in Opende Groningen, kreeg ik het redigeerwerk terug via mail van mijn boek Opkrabbelen. Ik kreeg meteen weer vlinders in m'n buik! Heerlijk weer aan het werk! Ik zag alleen een piepklein interpretatiefoutje in m'n manuscript dat per ongeluk veranderd was. 'Kleine kinderen staan soms letterlijk voor een drempel en willen er niet overheen.' Nee, het moest
Kijk om, en loop weer door. Deel 47. →
Veel leerde ik er, daar op die geitenboerderij. Ik moest door weilanden heen, fietste op opengebroken paden die nu door auto's bereden werden maar misschien eeuwen geleden door paard en wagen benut werden. Het was bosrijk, rustig en er zwiepten hoge bomen die veel zonlicht tegenhielden. Ik bewonderde vele maisvelden en herinnerde me het schoolkamp een tijd geleden waarbij we er dwars doorheen gelo
Kijk om, en loop weer door. Deel 46. →
Toen ik zonet het artikel las over kindbruiden was mijn eerste gedachte Azize. Azize was een Turks meisje uit mijn lagere schoolklas. Ze was zeer tenger en klein maar had een pittige mond en grote felle ogen. Die ogen konden vuur spuwen als ze zich kwaad maakte. En ze maakte zich nogal eens kwaad. Ik herinner me dat, toen ze nog een jaar of zes was, een kind heel hard kneep omdat er ruzie onts
Zwart. →
Het is officieel geen kleur. Toch stelt Ingeborg van Meggelen a.k.a @ColourCoachIng dat zwart juist gedragen wordt door creatieve mensen. Ook vertelt ze dat zwart hoort bij mysterieuze mensen. Nu ben ik volgens mij helemaal niet mysterieus, hoewel men vroeger weleens van me zei dat ik gereserveerd kon zijn en dat zou kunnen passen bij mysterieus; je laat dan gewoon niet teveel van jezelf meteen z
Arbeit macht frei. →
Mijn opa wilde er nooit over praten. Hij woonde en werkte in Rotterdam toen hij meegenomen werd (wel of niet door een razzia, dat is onbekend) naar een werkkamp in Duitsland. Zo eentje die de Duitsers hadden bedacht. Waar je jaren lang verwijderd was van je vrouw en familie. Omdat arbeid vrij maakte. En het is al lang geleden, die oorlog, maar ik denk dat het goed is, en blijft, er stil bij te
Nu over? →
Er viel een bak op mijn hand. Bij het kinderdagverblijf hebben alle kinderen een eigen 'bakje'. Daarin leggen 's morgens de ouders een pyjama in en het allerbelangrijkste: een knuffel en/of speen. De bakjes zijn zwaar. Sommige ouders proppen er hele rugzakjes in. Ik wilde een bakje uit de muur halen, zoals bij Kees Kroket, maar de bak viel scheef waardoor ik niet op tijd de bak pakken kon, met
De herinnering. →
Every man's memory is his private literature. -- Aldous Huxley. Soms zijn er opeens momenten waarin je in een split second teruggeworpen wordt in jouw verleden tijd. Dat kan gebeuren omdat iemand een verhaal vertelt of middenin een verhaal zit die zo aangrijpelijk is maar tegelijkertijd ook zo herkenbaar, dat je niet anders kunt dan met alle vezels in je lijf voelen hoe het toen, ooit, heel la