Alle berichten met tags “hnw

Reacties 3

Ben jij het ook zo zat?

Die ene regel vloeit niet helemaal lekker: ‘Ze zien dat de overheid sommige taken niet meer doet.’ Maar dit kleine stukje las ik, volgens mij vorige week, in een krant toen ik even een sapje dronk bij Crunch, een kleine lunchcafé in een creatieve straat in het Haagse.
De laatste tijd ontdek ik steeds meer Guerilla tuintjes, gebreide lantaarnpalen en Amsterdammertjes en worden er spontane buurtpicknicks georganiseerd. Ook groeien speelplekken, gemaakt door bewoners, uit de grond. En Poëzie aan de Waterkant bijvoorbeeld (zie banner rechtsonder) heeft de stoute schoenen aangetrokken om zelf te crowdfunden om toch hun festival door te laten gaan. Als middelen stoppen of geblokeerd raken gaat men zelf aan de slag. Als je een voordeel moet opnoemen van de huidige crisis waarin we nu zitten, dan is het dan men creatiever wordt en zelf actie onderneemt.

waarom mensen geven.

Ik las een artikel over de zorg, zorgverzekeringen en onderzoeksgeld. We leven nu met heel veel dilemma’s. Waar geef je wel geld aan uit en waar draai je een deksel op? Wat is relevant en wat niet en waar worden levens mee gered? Er worden altijd levens mee gered, daar zit ‘m dus nu de kneep. Tegenwoordig hoor ik steeds vaker dat de zorg in het buitenland wordt opgezocht omdat verzekeringen in Nederland moeilijk doen of er betere zorg bestaat in het buitenland. Soms zeggen artsen hier ook veel eerder stop en is die stop niet per definitie jouw stop. Verlenging van leven is nog altijd jouw keuze, lijkt mij.

Kunnen we niet gaan zorgcrowdfunden? Nee, niet zoals meer premie betalen, want niet iedereen vindt dat prettig en wil men bovendien zelf kunnen kiezen. Met een collectebus langs de deuren gaan werkt volgens mij niet meer. Wel youtube filmpjes en interviews met persoonlijke verhalen. We zijn volgens mij heus de beroersten niet om geld te geven zoals aan festivals en persoonlijke videoprojecten.

‘Live life like a pair of walking feet. The foot that is forward has no pride and the foot behind has no shame. Because they both know their situation will change!’ — Unknown.

Uit ontevredenheid kunnen twee dingen ontstaan. Of je laat je schouders zakken en zwelgt in het negatieve en vind dat niets veranderen zal en bovendien wil je eigenlijk niet mee met die verandering en dus raak je gefrusteerd en gaat schoppen. Of je ziet ineens mogelijkheden en stroopt je mouwen op om er toch wat van te maken. Desnoods met alleen de hulpmiddelen die er nu zijn. Het zogenaamde waar-een-wil-is-is-een-weg.

De kracht van sociale media speelt hierin ook een belangrijke rol. En dat maakt dat ik blijf ‘prediken’ dat internet en creativiteit zo ontzettend belangrijk zijn. Dat het niet gaat over Twittervolgers en Facebook likes kopen maar dat een bedrijf transparant bezig is en betrokken is bij de mensen met wie zij (samen)werken. Het gaat om begrip, gehoord worden en het gevoel hebben dat je samen wat bereikt. Wat het dan ook is. Dat kan een buurtproject zijn wat je uit de grond wil stampen, een plek mooier willen maken waarvoor je hulp nodig hebt of een zeepkist om je verhaal te doen omdat je vindt dat het belangrijk is om te delen.

Waar wil ik heen? Dat Do It Yourself, dat wordt nog wel wat, denk ik. F— de gevestigde orde!

Reacties 6

Photo On Tuesday. #PHOT Deel 18.

Ooit is de #PHOT begonnen. Het heeft een beetje hetzelfde principe als de #WOT, alleen is deze opdracht een vrije foto-opdracht, met jouw zelfgemaakte foto, zonder thema, waarbij je wel of geen tekst plaatst maar titel is verplicht. Elke dinsdag verschijnt een #PHOT opdracht. Het is een blogexperiment waarbij misschien op later termijn iets aan kan veranderen. Heb jij een foto voor dinsdag en een blog, doe mee en zet je link hieronder in de reactiebox! Heb je wel een foto maar geen blog, zet het dan op Twitter met # (hashtag) PHOT en maak je wellicht iemand attent op de creatieve foto-opdracht!

Guerilla Gardening.

guerilla gardening.

Niet alleen in Delft gaan buurtbewoners zelf hun omgeving verfraaien door overal en nergens bloemen te planten en andere groenvoorzieningen maar ook in mijn eigen buurt is de Do It Yourself mentaliteit doorgedrongen. Het is een positieve, eigenwijze manier van zelfregulering zonder input van bovenaf. Zelf oplossen, zelf bedenken, zelf organiseren en zelf verfraaien. Daardoor ontstaat er onder andere een grotere sociale controle en kan men meer bruggen bouwen. Doordat van hogerhand wordt betutteld gaan mensen met hun ellebogen duwen. Men kan zelf nadenken. Men is zelfstandig genoeg.

Ik heb het gevoel dat er veel veranderen gaat de komende tijd. Vanmiddag tijdens een lunch besprak ik het; we staan op een kantelpunt. Eentje die al een tijdje kantelt weliswaar; heen en weer beweegt op een randje naar verandering. Het heeft te maken met deze nieuwe manier van (samen)werken. Vanochtend zat ik in een docentenvergadering waar ook het nieuwe beleid besproken werd. Er gaan structureel dingen veranderen; een nieuwe weg wordt ingeslagen. Het is spannend allemaal. Daarbij speelt het internet een hele grote rol. Een nieuwe manier van communiceren en met elkaar samenwerken. Dat is niet per definitie zorgelijk. Het is juist verrassend, creatief, nieuw en daardoor krachtig. Ook bij (culturele) instellingen zal men moeten gaan kijken naar een nieuwe manier van werken. De Do It Yourself methode zal ook daar onder de loep genomen gaan worden om te zien hoe ze dit kunnen inbouwen.

Doe mij maar deze nieuwe tijd. Ik deel daar graag in mee en zou het liefst een actieve(re) rol in spelen.

mindmap
Reacties 2

Bloggen is meer dan dat.

Gisterenmiddag vertrok ik naar Rotterdam (met de trein naar Delft, van daaruit met de bus naar Rotterdam, afgezet in een mistig weiland waar rechts van mij een brug opdoemde die me naar een moeilijk te bereiken industrieterrein bracht) om een Nieuwe Media Workshop Blog en Twitter te geven in een sjiek flexwerkkantoor met aan de balie twee dames die me net zo mistig aankeken als de koeien in de wei zonet.

Het Nieuwe Werken? Week van het Nieuwe Werken? Smart Working Center? Ze haalden allebei onwetend hun schouders op. Ik was heel even perplex, gefrustreerd, lichtelijk geirriteerd en moest even diep zuchten. Flexibel in mijn hoofd, was mijn uitspraak, waar men hard om moest lachen.

Alles was chaos die middag. Er was geen plek gereserveerd om mijn workshop te geven maar de dames deden er alles aan om het naar onze zin te maken. Daar bedankte ik hen later nog uitgebreid voor. Men had verkeerde tijden doorgekregen dus kwam men veel te laat binnen wandelen of pas op het eind, en een persoon intern was via de interne email geattendeerd mee te doen en was de sceptische van de groep, en die heb je altijd, maar leukte de boel wel op. Als iedereen het altijd met je eens is, ja knikt en zonder mokken meedoet is de lol er al snel vanaf.

Mijn planning liep hierdoor ook danig in de war. Mijn twee uur liep helemaal zoals een kind van twee een kleurplaat inkleurt; flink door de tekening heen kleuren, via de zijkanten weer terug en dan concentreren op een punt wat de aandacht verdient.

De groep echter was de meest bijzondere groep die ik in tijden heb meegemaakt. Er ging een portie energie vanuit waar ik veel later, toen ik weer in de bus zat onderweg naar Delft, nog helemaal van onder de indruk was. Soms kom je mensen tegen die iets met je doen. Op wat voor manier je dat kunt opvatten, het raakt. Bijzonder ook hoe internet en social media daarin zo’n belangrijke rol blijft spelen.
We maakten een mindmap. Als je mijn blogworkshop hebt gevolgd weet je wat het inhoudt. De mindmap is een ruggensteuntje maar ook een interne les.

Bereik:
Geef je vertrouwen, en hij groeit.
Geef je wantrouwen, en hij faalt.

Dezelfde avond fietste ik in de plotselinge kou naar mijn volgende cursus social media. Voordat ik begon aan mijn afrondende les moest ik de cursisten even kwijt hoe de adrenaline van de middag nog in m’n aderen zat. ‘Sorry hoor, als ik er soms een beetje warrig van spreek.’

Ik dacht na over hoe bloggen niet alleen zorgt dat je deelt, maar dat het je blik verruimt. Dat je op andere manieren leert kijken om je heen. Dat je, als je woorden tekort hebt, makkelijk je gevoel kunt uitdrukken in beeld en dat bloggen zelfs therapie kan zijn.

nieuwe werken
Reactie 1

Het Nieuwe Werken is versimpelen.

Dat is wat het nieuwe werken inhoudt, als je het mij vraagt. Je versimpelt je werkmogelijkheden waarbij informatie sneller en effectiever tot je komt en je soepeler omgaat met je tijd. Daar zou de Nederlandse Spoorwegen eigenlijk als een speer op moeten gaan inspelen door alle treinen gratis wifi te geven. Men wil toch van die files af? Dat kan door werknemers op wisselende tijden te laten werken, bijvoorbeeld door later te starten of eerder huiswaarts te keren, maar ook door te werken in de trein.

Onderweg flexwerken bij flexplekken vlakbij wegverkeer en treinstations wordt al meer en meer gedaan, waarbij laagdrempeligheid een grote rol speelt; voor weinig geld een bureau of loungebank en goede koffie, want goede koffie is de motor van je werk. Vandaar dat het slim zou zijn dat ook de café’s en brasserieën jou gratis aan de wifi te helpen; men zal eerder bij je binnen wandelen met laptop en gebruik maken van diverse koppen koffie. En nee, men leeft in een café of brasserie niet van één bak leut of kop thee. Als men ‘s morgens arriveert en het personeel is vriendelijk en gratis wifi doet het naar behoren en je wordt er na een uur verbruik niet af geknikkerd zal men ook wel willen lunchen.

Tot slot is social media niet weg te denken als je het nieuwe werken introduceert. Gaat een ouderwets bedrijf nog via persberichten en flyers te werk, lukt het een innovatief bedrijf om via alle sociale media kanalen en hun groeiende netwerk hun boodschap te verspreiden. Dit is een gecontinueerd proces en is onderdeel van hoe het bedrijf werkt. Het virtuele ‘kantoor’ is reageren op snelle en adequate manier via twitter en blogs en open staan voor interactie online. Door dit in te zetten bereik je sneller je publiek en speel je in op vragen en acties.

Tegenwoordig wordt er van bedrijven gevraagd transparanter te zijn. Als je een telefoonwinkel binnenwandelt ga je ook voor je gevoel af op degene die openheid en vriendelijkheid uitstraalt en je het gevoel geeft je te willen helpen. Dat geldt ook voor social media kanalen die ingezet worden door bedrijven. Een social media kanaal wat er half dood uitziet daar gaat niemand heen. Datzelfde geldt voor een statische website. Als er geen beweging in zit, komt niemand terug.

Het betekent dat een bedrijf dat vindt ‘iets te moeten’ met het nieuwe werken goed nadenkt over hoe zij hun team gaan introduceren en instrueren hoe om te gaan met sociale media. Kan het bedrijf dit niet, qua tijd en inzet van het team, dan is er natuurlijk de mogelijkheid een externe partij in te schakelen. Wil je hiermee geloofwaardigheid blijven uitstralen raad ik het wel aan dit in samenwerking te doen.

Het nieuwe werken vergt een nieuwe en andere manier van kijken naar mogelijkheden. Wat voorheen werkte, gaat in een nieuwe werken setting anders werken. Daar zit tijd en energie in maar ook vooral veel oefenen en uitproberen. En als laatste is het voor een werkgever een risico om zijn/haar personeel los te laten. Laat je een werknemer op basis van vertrouwen werken of op basis van controle? Eindresultaat is belangrijk maar de weg erheen is voor de werknemer zelf in te vullen.

Bovenal is het ontzettend leuk en leerzaam om te experimenteren met deze nieuwe werkmethode en omgang, wat dat is het in feite. Ik zou dolgraag mee willen denken en mee willen organiseren om via twitter en weblog een bedrijf verder te helpen. Niet alleen dat, maar ook de schakel te zijn met andere bedrijven door ze aan elkaar te koppelen. Het nieuwe werken is ook samenwerking zoeken door niet opnieuw het wiel uit te vinden maar door slimme manieren schakelingen te maken tussen bedrijven, organisaties en diensten. Een soort van nieuwe werken marketing strategie. Nog een doel voor 2012.