Gisteren las ik een oudere blogpost van Sanne Roemen over ideeën uitvoeren en waarom zoveel dingen lukken.

‘Meestal ga ik bij deze vraag blozen en zeg ik “ik heb geen idee, ik doe eigenlijk helemaal niets”. Maar als ik er langer over nadenk heb ik wel een idee. Het is geen recept voor succes, maar wel een ingrediëntenlijst. En het is geen garantie, maar het zijn wel zaken die helpen. Of als je het omdraait, en je laat deze ingrediënten weg, dan is de kans dat het niet zo goed lukt groter.’ — Sanne Roemen.

Niet alle ideeën lukken. Ook niet in mijn hoofd en uit mijn handen. Er dwarrelen zoveel ideeën door mijn hoofd maar om de ideeënchaos de baas te blijven zal ik ergens moeten bekijken welke ideeën de moeite waard zijn groter te maken of uit te proberen en welke niet en zal ik daar dus een keuze in moeten maken. Dat is een gevoelskwestie, en als het gaat om er geld mee te verdienen een praktische en zakelijke kwestie. Het mooiste is die twee samen te laten komen zodat ik precies doe wat me gelukkig maakt en waar ik dus mijn brood en huur mee kan betalen.

En vaak zijn de beste, leukste ideeën de ideetjes waarbij ‘het gewoon ontstaat’. Dat kan ik verder niet echt goed verklaren. Het idee gaat op een bepaalde manier met je aan de haal. Je had wel een soort plan en concept maar verder heb je dat plan en concept helemaal losgelaten. En dan roep je eens wat, op Twitter bijvoorbeeld, of in je eigen omgeving, en plotseling, op een onverwacht moment is de tijd blijkbaar daar om dat idee groter te laten worden en past het. Zulke ideeën zijn krachtig en hebben een bepaalde meerwaarde. Die ideeën worden groter door sociale media in te zetten, enthousiast te zijn over je idee omdat je erin gelooft en je niet te laten afremmen door de ‘ja,maar-mensen’. Bovendien is hier tijd een cruciale factor. Omdat je gelooft in je idee en merkt dat er langzaam wat ontstaat heb je geduld.

De grootste fout zit ‘m denk ik in het niet durven proberen. Het vast blijven zitten in een praktisch, strategisch plannensysteem die je voor jezelf maakt. Het is vaak namelijk een mooie smoes om bezig te blijven met plannen op papier uitwerken en erover nadenken. Het geeft je het gevoel ermee bezig te zijn maar wat doe je nu eigenlijk?

Als ik iets niet uitprobeer weet ik ook niet of het lukt. Iets uitvoeren wat ik als idee in mijn hoofd heb heeft 50% kans van slagen en 50% kans van mislukken. Als het slaagt ben ik een blij mens. Als het mislukt heb ik geleerd en doe het de volgende keer anders of ik haal m’n schouders op en denk bij mezelf: ik leef nog hoor.