16 dingen waar ik het in 2010, op dit blog, met jullie over wil hebben:
1. Wat is precies intuitie?
Het fluisterde als een stemmetje in mijn oor. Niet altijd, soms als ik voor het raam stond en naar buiten keek en gedachten de vrije loop liet. Dan was het er. Het antwoord dat ik meestal niet wilde horen. Omdat mijn droom, of ik het nu in werkelijkheid beleefde of niet, mijn droom moest blijven. Er was natúúrlijk geen ruimte voor een flard aan gedachten die anders beweerde. Ik maakte het weg. Door mijn hoofd te schudden. Door ‘tralalalaaah’ te zingen. Door andere gedachten harder te laten roepen. In mijn hoofd. Vaak was er ook dat tegengesprek: ‘Dat dénk je nu wel, maar gisteren vertelde die persoon iets waardoor het nu anders is.’
Hardnekkig kon dat stemmetje wel zijn. Telkens als ik het gevoel had dat dingen op de rails waren, als ik het gevoel had dat het klopte, dat dát de juiste weg was, met de juiste mensen, omgeving, dan waaide de wind om mijn oren en fluisterde: ‘Dat is niet écht zo hè, Karin?’
De mens maakt soms een keuze om hun leven draai en richting te geven omdat het mooier lijkt. Omdat het beter voelt. Fijner lijkt. In feite houden zij zichzelf voor de gek. Het leven is geen droom, geen paradijs, geen vakantieland. Het leven is elke dag doen. Werken. Praten. Balanceren. Ervaring opdoen. Incasseren. Richting veranderen. Ontdekken en weten en daardoor aanpassen. En in hoeverre is aanpassen goed? Past het bij de persoon?
Het stemmetje is hét stemmetje dat richting geeft. Het onderbuikgevoel. Het geweten, hoe je het ook noemen wilt. Ik weet inmiddels wat het stemmetje is, wanneer het fluistert en dát ik ernaar moet luisteren. In het maken van keuzes, in mijn werk en in mijn (sociale) leven. En dát maakt dat ik altijd weet dat het goedkomt, ook al betekent het soms dat een verandering van richting, een beslissing of een dilemma even naar aanvoelt.
