De eenzaamheid van de zzp-er.

Naar aanleiding van een blogpost van Erno Hannink:

Collega zzp-ers heb ik weleens gehoord over de eenzaamheid; dingen alleen uitzoeken, geen (voldoende) klankbord, geen mensen om hen heen, geen regelmaat en structuur om fijn in te werken. Thuis zitten en thuis blijven, teveel ‘leuren langs de deur’ via email en belletjes.

Toen ik voor mezelf begon was dit juist wat mij het meest aantrok in zzp-schap; het zelfstandiger werken. Ik vind samenwerken heerlijk en zoek zeker collega zzp-ers op maar heb juist behoefte aan alleen zijn om te broeden en uit te werken; ideeën te vormen en plannen te smeden. De afzondering heb ik nodig om te functioneren. Ik functioneer het beste als ik in kleine groepjes samenwerk voor een korte periode. Dat bakent voor mij goed af en kan ik daarna mijn energie, dat in het project is gaan zitten, weer in mijn eentje voor 100% opladen.

Juist voor zzp-ers zijn die netwerkborrels en koffiedates ideaal. In kleinere groepjes zou je denktanks kunnen organiseren; iets waar veel zzp-ers in dezelfde branche behoefte aan hebben. Zeker in het begin, toen ik net gestart was, had ik behoefte aan gelijkgestemden. Hoe pakte jij dat aan? Waaraan moet je denken? Vandaar dat ik een lijstje maakte met tweeps en bloggers die ik graag eens ‘in het eggie’ wilde ontmoeten. Heb je geen klankbord, zoek hem/haar op!

Als je als zzp-er net begonnen bent raad ik je dit aan:

1. Twitter over wat je meemaakt, ga mensen volgen waar je oprecht interesse in hebt, beantwoord hun vragen als je hen kunt helpen. Zorg voor dialoog.
2. Maak een lijstje van vijf mensen die je in het eggie, onder het mom van #koffiedate, zou willen spreken in een gelijkwaardig gesprek; zij kunnen jou op weg helpen, jij kan hen op weg helpen of aansturen. Spreek met elkaar af dat je niet langer dan een uurtje zit, tenzij je enorm veel klik met elkaar voelt natuurlijk.
3. Schrijf een blog. Waarom? Om je ervaringen als zzp-er te delen en om een community te kweken. Ook via een blog kun je door middel van delen vragen stellen en je blog als uitlaatklep gebruiken. Ook wanneer je onzekerheden kent of niet goed weet hoe nu verder. Collega zzp-ers zullen hier niet raar van opkijken en potentiële klanten kunnen dit alleen maar waarderen. En vind jij jezelf niet professioneel? Bekijk die professionele marketingblogs eens even. … Wat is je algemene gevoel?

In mijn archief kun je precies lezen wat ik als pas gestarte zzp-er schreef en meemaakte. Ik schroomde niet om mijn dagen te beschrijven en de zoektocht te bundelen. Nog steeds doe ik dat.

Het leven van een zzp-er gaat niet over rozen. Je werkt hard, vaak alleen en bent continu op zoek naar een volgende opdracht of volgend project. Je werkdagen zijn anders ingedeeld dan de gemiddelde kantoorbaan en je bent opeens van meerdere markten thuis. Maak het leuk in de tussentijd!

[Photo made by FaceMePLS.]

Zelfstanding ondernemerschap en koffiedates.

Fanny was in de buurt dus vroeg ze of ik wilde koffie drinken. Ik had daar gelukkig de tijd voor dus zat ik in eerste instantie met laptop te werken bij Dudok voordat ze aantrad.

Er kwamen allerlei onderwerpen voorbij, bijvoorbeeld over het vertrouwen dat je moet leren hebben terwijl je onderneemt dat je na een drukke periode terugzakt naar een minder drukke periode en dat het uiteindelijk altijd zichzelf de weg wijst zolang je er maar werk van blijft maken en jezelf blijft laten zien. Tegelijkertijd is daarop vertrouwen iets moeilijks. ‘Maar na zes jaar zelfstandig ondernemerschap lukt je dat wel.’ legde Fanny uit.

En 7 Days of Inspiration kwam natuurlijk aan bod. Hoe vatte ik de eerste 7di in één woord samen? Ik dacht even na en noemde ‘tegenstrijdig’. We spraken over verbeterpunten, organische trajecten en wel of niet binnen kaders blijven. Maar ook over vrijheden, structuren en communicatie. Het was voor ons beiden duidelijk dat ook het opnieuw indelen of inrichten van een nieuwe 7di tegenstrijdigheden kent. Lastig. En alweer een uitdaging.

We spraken ook over Hart Op Straat. Ik noemde mijn frustratie naar de pers omdat ik vond dat 7di te weinig in het nieuws gebracht was destijds. Oude media wil blijkbaar nog steeds alleen een item maken als het bloederig of vreselijk catastrofaal is. ‘Dus het nachtrestaurant had maar beter een kok kunnen hebben die zichzelf een duim afsneed.’ Waar blijft het positieve nieuws tv? Het is mij echt een raadsel. Ik probeer steeds vaker geen nieuws meer te volgen want het is één grote samensmelting van ellende. Het was toch logisch dat men daar depressief van werd?

Boeken schrijven. Fanny vond het knap dat ik het alleen deed. Zij was blij om samen te schrijven en te overleggen. Als er één ding is wat ik geleerd heb van 7di is dat ik het liefst ‘mijn eigen kindje opvoed’. Daardoor weet ik precies hoe het gaat en kan ik zelf beslissen wat ik ermee wil. Vandaag sprak ik met iemand anders nog over de laatste fase van het boek schrijven. ‘Het is spannend allemaal. Alsof je kind uit huis gaat wonen.’

Toen ik naar huis ging en door het Haagse slenterde, bedacht ik me dat ik het prachtigste werk heb dat ik me voor kan stellen. …