Opkrabbelen ervaringsdeskundigen! →
Peter de Kock, een van de meeschrijvers heeft een blog geplaatst over hoe hij Opkrabbelen ervaart. Lees zijn blog hier!
Mijn boek had ook kunnen heten: we vallen omdat we in alles perfect moeten zijn en geen fouten mogen maken en ik word er schijtziek van.. →
Juistem. Dat is het dus. We vallen continu door de maatstaven die onderwijs, werkgevers en anderen ons opleggen. We voelen druk en stress en willen allemaal teveel in zo weinig mogelijk tijd. We streven teveel naar perfectie en we voelen ons falen als we er niet in slagen om die perfectie te halen. We zijn moe, gejaagd en niet ons zelf. Bovendien zijn we nooit echt helemaal te weten gekomen wie we
Vandaag mag in de prullenbak. Deel 2. →
Stel, er waren blijkbaar verwachtingen die voorheen niet uitgesproken werden maar wel op het laatste moment maar die je op dat moment niet kon veranderen. Stel, het glas van de ander was half leeg maar die van jou half vol. Bovendien zag je de oplossingen wel alleen wilden de anderen, met het half lege glas, het glas niet vol gieten. Althans, niet meteen. Er moest eerst mokkend en hortend en stote
De ironie van het leven. →
Waar veel regels gemaakt worden zullen steeds meer mensen het tegenovergestelde doen.
Omschakelen. →
Er zijn plannen en die plannen maak je zodat ze door kunnen gaan. Helaas gebeurt het dan soms dat er een zogenaamde kink in de kabel komt waardoor plannen verzet moeten worden of helaas pindakaas niet doorgaan. Ik zou vanmiddag naar Parkpop gaan maar helaas sla ik over. Ik ga zo maar even onder de douche staan, mijn wallen wegwassen en rustig aan doen de hele zondag. Bijtanken. Ademhalen. Oppe
Beseffen wie je bent. →
'De mooiste momenten die je volgens mij als mens kunt ervaren zijn de momenten waarop je je herinnert wie je bent. En dat dan in je hele lijf voelen.' -- Peter de Kock. En dat het een goed gevoel geeft. Een 'wow' gevoel. Althans dat bespraken we op twitter. Maar soms gebeurt dat ook helemaal niet, vond ik, en zag je alsnog jezelf. En misschien is dat precies zoals het is. Op het mom
Codependency. →
Mede-afhankelijkheid. Teveel leunen op de ander zodat de ander het gevoel krijgt, uiteindelijk, niet meer te leven voor zichzelf maar voor de ander omdat de persoon alleen nog maar bezig is met damage-control. Het zorgt ervoor dat de persoon die zorgt, en probeert te sturen omdat de ander dat op de een of andere manier verlangt, zichzelf dreigt te verliezen door mee te gaan in het ritme, gevoel en
Het uitvoeren van eigen ideeen. →
Sanne Roemen reageerde pas geleden in een reactie met de volgende woorden: Ik kwam er trouwens in de loop der jaren door schade en schande wijs geworden achter dat ik vrijwel uitsluitend in staat ben tot het uitvoeren van mijn eigen ideeen. En dat ik blokkeer als ik met andermans ideeen werk. Dat zette me enorm aan het denken. Op de een of andere manier ervaar ik precies hetzelfde. En dat is
In balans zijn is bijna magisch. →
Dat in balans zijn is iets bijna magisch. Je doet het helemaal zelf, je werkt er hard voor om in balans te zijn en te blijven, maar op het moment dat je voelt en weet dat je het echt helemaal bent, in balans, voel jij je sterker dan ooit, ondanks de tegenslagen die je te verwerken krijgt. 'Het is raar, maar ondanks het nare nieuws en alles wat er op me af komt, er is verdriet en onzekerheid, v